Powołano rozporządzeniem Rady Ministrów z 24 czerwca 1922 roku Wyższy Urząd Górniczy w Katowicach. Okręg administracyjny urzędu obejmował obszar ówczesnego województwa śląskiego.
Rozporządzeniem Ministra Przemysłu i Handlu z 27 czerwca 1922 roku w obrębie Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach ustanowiono cztery okręgowe urzędy górnicze: w Rybniku, Królewskiej Hucie (Chorzów), Katowicach i Tarnowskich Górach.
1923
Weszło w życie "Rozporządzenie Górniczo-Policyjne Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach" z 2 lipca 1923 roku.
1924
Powołano z inicjatywy Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach Kopalnię Doświadczalną "Barbara" i Centralę Ratownictwa Górniczego w Pniowcu, przeniesioną później do Mikołowa.
1932
Wprowadzono rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z 29 listopada 1930 roku pierwsze polskie Prawo górnicze.
1939
Po wybuchu drugiej wojny światowej w 1939 roku, działające na obszarze Rzeczypospolitej trzy wyższe urzędy górnicze: w Katowicach, Krakowie i Lwowie, zostały przejęte przez okupanta niemieckiego (WUG w Katowicach i Krakowie) oraz sowieckiego (WUG we Lwowie).
