Polska w Argentynie

Z uwagi m.in. na wielkość rynku, bogactwa naturalne, zaawansowanie technologiczne oraz przeprowadzane reformy Argentyna jest atrakcyjnym krajem dla polskich inwestorów i eksporterów – szczególnie w sektorach górniczym (gł. lit, miedź), zielonego wodoru, LNG, rolniczym, maszynowym, medycznym, a także nowoczesnych technologii, w tym kosmicznych, jądrowych, finansowych i medycznych.

Gospodarka Argentyny poddawana obecnie jest głębokiej liberalizacji. Nowy rząd kraju ustabilizował walutę oraz zmniejszył inflację i wydatki sektora publicznego, dzięki czemu doprowadził do osiągnięcia nadwyżki budżetowej. Przeprowadził też zmiany w prawie pracy. Rozpoczął również znoszenie ograniczeń w handlu międzynarodowym, które historycznie były w Argentynie bardzo daleko idące. We wrześniu 2024 r. obniżył podatek importowy dot. zakupu zagranicznych walut („impuesto PAIS”) z poziomu 17,5 do 7,5%. Podatek ten został następnie całkowicie zniesiony z końcem 2024 r., co obniżyło koszty dla importerów. Rząd zmniejszył też taryfy celne dla wybranych produktów oraz rozwinął możliwość korzystania ze składów celnych dla towarów sprowadzanych drogą morską.

W sierpniu 2024 r. Argentyna przyjęła system zachęt dla wielkich inwestycji (RIGI- Régimen de Incentivo para Grandes Inversiones), do którego przystępować można w terminie 2 lat. Do udziału w RIGI zakwalifikować mogą się projekty o wartości minimum 200 mln USD z sektorów leśno-przemysłowego, turystycznego, infrastrukturalnego, górniczego, technologicznego, stalowego, energetycznego, naftowego i gazowego. Inwestorzy skorzystać mogą m.in. z 1) obniżki podatku dochodowego do poziomu 25% (z 35%); 2) obniżki podatku od dywidend; 3) uprzywilejowanych zasad amortyzacji podatkowej; 4) możliwości odliczenia od zysków lub doliczenia do strat różnic kursowych powstałych w czasie finansowania projektu; 5) zwolnienia z ceł importowych na dobra inwestycyjne. W styczniu 2025 r. wprowadzono znaczące obniżki podatków eksportowych dla produktów rolnych (m.in. soja, pszenica, kukurydza, słonecznik), a także zredukowano podatki na nowe samochody. Wprowadzono również ułatwienia importowe, umożliwiające składowanie towarów w składach celnych przed kontrolą.  Znowelizowano również Kodeks Żywnościowy, upraszczając procedury importu z państw o wysokich standardach kontroli jakości żywności (w tym UE). Produkty z tych krajów są automatycznie uznawane za zgodne z wymogami krajowymi, co usprawnia handel i obniża bariery importowe.

W kwietniu 2025 r. Rada Wykonawcza MFW zatwierdziła 48-miesięczny program Extended Fund Facility (EFF) dla Argentyny o łącznej wartości 20 mld USD. Dodatkowo, linię kredytową dla Argentyny w wysokości 10 mld USD otworzył Międzyamerykański Bank Rozwoju. Według Międzynarodowego Funduszu Walutowego PKB Argentyny wzrósł o 4,5% w 2025 r. Prognoza na 2026 r. wynosi 4%. Inflacja w 2025 r. wyniosła wg instytutu statystycznego INDEC 31,5%, zaś wg MFW – 41,3%.

Argentyna jest członkiem MERCOSUR, w związku z czym Taryfa Opłat Celnych i przepisy celne w tym państwie są zgodne z Kodeksem Celnym MERCOSUR (CAM), transponowanym do krajowego porządku prawnego w 2012 r. Wszystkie produkty eksportowane do Argentyny podlegają reżimowi celnemu i wymagają uiszczenia opłaty od 0 do 35% wartości importowanego towaru. Wszystkie państwa członkowskie zobowiązane są do stosowania wspólnej taryfy celnej w stosunku do państw trzecich lub tzw. cła zewnętrznego (Arancel Exterior Común, AEC), wynoszącej od 0 do 20% wartości towaru. Każde państwo może jednak wskazać listę wyjątków. Z drugiej strony państwa członkowskie mogą tymczasowo obniżać cła na wybrane produkty. W Argentynie z cła zwolnione są m.in. dobra kapitałowe nieprodukowane w kraju.

Główne sektory gospodarki i ich udział w PKB

Udział poszczególnych sektorów gospodarki w PKB Argentyny (%):

Źródła: INDEC (2020-2022), Bank Światowy (2023-2024)

Argentyna posiada bardzo duży i konkurencyjny sektor rolny, który opiera się na uprawie soi oraz hodowli bydła i owiec. Argentyna jest również jednym z największych producentów zboża i olejów roślinnych. Eksportuje przede wszystkim soję, pszenicę, kukurydzę, len, owies, cytryny, winogrona, tytoń, wołowinę, baraninę, skóry zwierzęce i wełnę. Ponadto Argentyna z produkcji wina – jest jego 5. największym producentem na świecie. Wszystko to stwarza duży potencjał dla polskich producentów maszyn i technologii rolniczych.

Ważnymi sektorami gospodarki Argentyny są przetwórstwo żywności, przemysł motoryzacyjny, tekstylny, chemiczny, petrochemiczny i stalowy. Argentyna ma rozwinięty sektor wysokich technologii (m.in. nuklearnych, kosmicznych). Polskie firmy mają potencjał do rozwoju m.in. na rynkach kosmetycznym i medycznym. Jedną z ważniejszych gałęzi gospodarki Argentyny jest też turystyka.

Polityka kursowa

Walutą Argentyny jest peso argentyńskie, ARS (1 peso = 100 centavos). W obiegu znajdują się monety: 5, 10, 25, 50 centavos, 1, 2, 5 i 10 peso, oraz banknoty: 10, 20, 50, 100, 200, 500, 1000, 2000 i 10000 peso. Walutę można wymieniać w bankach lub punktach wymiany (niezbędny jest paszport lub argentyński dokument tożsamości). Oficjalny kurs dolara reguluje Bank Centralny. Od wielu lat rząd Argentyny utrzymywał ograniczenia w zakupie dolara amerykańskiego (USD) przez obywateli Argentyny i przedsiębiorstwa z siedzibą w Argentynie (tzw. cepo cambiario).

W Argentynie funkcjonuje kilka kursów wymiany dolara amerykańskiego (USD), m.in.:

dólar minorista – kurs oficjalny. W przypadku osób prawnych zakup dolarów po tym kursie podlega ograniczeniom ze strony Banku Centralnego Argentyny.

dólar mayorista – kurs, z którego korzystają osoby prawne i banki, realizując transakcje finansowe między sobą;

dólar informal, dólar libre, dólar blue – kurs nieoficjalny, niepodlegający regulacjom czy restrykcjom ze stronu rządu. Posługują się nim działające nieoficjalnie kantory;

dólar MEP (Mercado Electrónico de Pagos), dólar bolsa – kurs, którym posługują się giełdy papierów wartościowych, obowiązujący przy kupie lub sprzedaży np. akcji czy obligacji;

dólar contado con liquidación (“liqui”, CCL), dólar cable – po tym kursie dolary mogą nabyć przedsiębiorstwa, które posiadają konta w bankach poza Argentyną. Kurs ten może być wykorzystywany do transakcji polegających na nabyciu lub zbyciu dłużnych papierów wartościowych.

Jedną z pierwszych decyzji administracji Javiera Milei była ponad 50% denominacja peso. Oficjalny kurs dolara amerykańskiego został podniesiony z 391 do 800 peso, a następnie zaczął rosnąć w tempie 2% miesięcznie. Doprowadziło to do zmniejszenia różnicy między kursem oficjalnym a nieoficjalnym (tzw. brecha cambiaria). Następnie, w kwietniu 2025 r. nastąpiło dalsze osłabienie kontroli kursu peso. Rząd wprowadził system stopniowej, kontrolowanej dewaluacji waluty (crawling peg). W styczniu 2026 r. kurs dolara oficjalnego wynosił 1460 peso, a dolara blue – ok. 1505 peso. Oficjalnym celem rządu jest wprowadzenie wolnej wymienialności peso.

Surowce i technologie krytyczne

Na terytorium Argentyny ulokowane są złoża wielu kopalin mineralnych i niemineralnych; znaczące ich część nie jest obecnie eksploatowana, dzięki czemu kraj ma ogromny potencjał inwestycyjny. Jest 10. na świecie i 5. w AŁiK producentem srebra i 13. na świecie producentem złota. Dysponuje również 4. największymi złożami litu na świecie; obecnie pod względem wydobycia tego surowca zajmuje 3. miejsce na świecie. Posiada wielkie złoża miedzi, które obecnie nie są eksploatowane. Inne istotne złoża, eksploatowane w Argentynie, to żelazo, aluminium, uran, bor, wapń, boran, gips, bentonit, granit, porfir. Argentyna ma również duży potencjał w zakresie eksploatacji pierwiastków rzadkich, tj. kobalt, nikiel, wanad, antymon, wolfram, grafit i mangan. Rząd federalny i prowincje, w których znajdują się złoża metali, współpracują z sobą.

Komisja Europejska w sposób dynamiczny promuje inwestycje unijnych firm w wydobycie surowców strategicznych w Argentynie. Dotyczy to szczególnie litu i miedzi. Ekspansji europejskich przedsiębiorstw sprzyja implementacja MoU między UE a Argentyną nt. partnerstwa strategicznego w kwestii zrównoważonych łańcuchów wartości surowców. Opiera się ona na pięciu filarach:

1) Stworzenie łańcuchów wartości w dziedzinie surowców strategicznych

2) Badania i innowacje na wszystkich poziomach łańcucha dostaw

3) kryteria środowiskowe, społeczności i zarządzania (ESG)

4) rozwój infrastruktury powiązanej z projektami 

5) wzmocnienie potencjału ludzkiego na wszystkich etapach łańcucha wartości

W 2024 r. UE i Argentyna przyjęły mapę drogową na rzecz realizacji MoU. Oprócz ww. porozumienia europejskim inwestycjom służy strategia UE Global Gateway. Rozwój górnictwa jest priorytetem zarówno dla prezydenta Argentyny Javiera Milei, jak i gubernatorów północnych prowincji kraju, którzy utworzyli międzyregionalne fora ds. miedzi i litu. Argentyński rząd ustanowił też system zachęt dla wielkich inwestycji RIGI (patrz wyżej). W wydobycie miedzi i litu w Argentynie inwestują największe globalne korporacje z Europy, USA, Kanady, Australii i Chin.

W 2023 r. zawarte zostało porozumienie między Państwowym Instytutem Geologicznym - Państwowym Instytutem Badawczym a argentyńską służbą geologiczną SEGEMAR, które wpisuje się w treść ww. mapy drogowej na rzecz implementacji MoU oraz sprzyja rozwojowi współpracy między Polską a Argentyną w dziedzinie górnictwa.

Argentyna dysponuje również 4. na świecie rezerwami ropy łupkowej i 2. gazu łupkowego. Większość tych zasobów jest ulokowana w formacji Vaca Muerta w prowincjach Neuquén i Mendoza. Zidentyfikowane zasoby gazu ziemnego w Argentynie to ok. 407,42 mln m3. W grudniu 2023 r. średnia dzienna produkcja ropy naftowej wynosiła 685386 baryłek, co było najlepszym wynikiem od 2006 r. Średnia dzienna produkcja gazu osiągnęła wartość 114,12 mln metrów sześciennych. 5 lipca 2024 r. argentyńska firma Pan American Energy (PAE) oraz norweska spółka Golar LNG podpisały 20-letnią umowę na budowę pływającego terminala produkującego skroplony gaz ziemny z przeznaczeniem na eksport. Produkcja ma ruszyć w 2027 r. Golar dostarczy statek FLNG Hilli o maks. pojemności 2,4 mln ton rocznie, zaś PAE będzie odpowiedzialna za dostarczanie gazu ziemnego, a także za sprzedaż i marketing ładunków LNG z Argentyny za pośrednictwem Southern Energy SA (spółka joint venture, w której Golar będzie miał 10% udziałów). Z kolei 31 lipca 2024 r. argentyński koncern YPF oraz malezyjski Petronas ogłosiły, że będą realizować wspólny projekt skraplania gazu o wartości do 30 mld USD w prowincji Rio Negro w okolicy miasta Sierra Grande. Dzięki projektom PAE/Golar i YPF/Petronas. W wyniku realizacji powyższych projektów Argentyna może stać się jednym z czołowych eksporterów LNG na świecie.

Z uwagi na uwarunkowania klimatyczne (nasłonecznienie, wiatr) oraz hydrologiczne Argentyna jest krajem posiadającym jedne z najlepszych na świecie warunków do rozwoju sektora zielonej energii, w tym produkcji zielonego wodoru. Pod koniec 2023 r. administracja Alberto Fernandeza ogłosiła strategię wodorową do 2030 r., która ma być jednak znaczenie zrewidowana przez nowy rząd Javiera Milei. Unia Europejska (Komisja, Delegatura UE w Buenos Aires) bardzo mocno wspiera inwestycje unijnych firm w Argentynie w zakresie produkcji i eksportu zielonego wodoru. 17 lipca 2023 r. Unia Europejska i Argentyna podpisały MoU w obszarze energii, które obejmuje współpracę w zakresie wodoru i jego pochodnych, energii odnawialnej, efektywności energetycznej oraz LNG. Inwestycjom europejskich firm sprzyja realizacja strategii Global Gateway.

Argentyna ma jedno z najbardziej wykształconych społeczeństw w Ameryce Południowej. Posiada wysoko rozwinięty przemysł wysokich technologii – m.in. sektory jądrowy i kosmiczny. W 2022 r. agencje kosmiczne z Polski i Argentyny (POLSA i CONAE) podpisały porozumienie o współpracy. W listopadzie 2024 r. z inicjatywy Ambasady RP w Buenos Aires odbyła się wirtualna konferencja przemysłów kosmicznych obu krajów.

Stan infrastruktury

W Argentynie istnieje 31 przejść granicznych, 154 lotniska (z czego 20 to lotniska międzynarodowe) i 88 portów międzynarodowych (najważniejsze to Buenos Aires, Rosario i Bahia Blanca).

Sieć kolejowa ma 35 tys. km, z czego używanych jest 16 tys. km.

Sieć dróg krajowych i prowincjonalnych ma ponad 230 tys. km. Drogi krajowe mają 38,5 tys. km (z czego 34 tys. to drogi asfaltowane), a drogi prowincjonalne 201,4 tys. km (41,9 tys. km to drogi asfaltowane).

Kalendarz dni wolnych od pracy w roku 2026

Styczeń

1 I Nowy Rok

Luty

16 i 17 II Karnawał

Marzec

23 i 24 III Narodowy Dzień Pamięci Prawdy i Sprawiedliwości

Kwiecień

2 IV Dzień Weterana

3 IV Wielki Piątek

Maj

1 V Święto Pracy

25 V Dzień Rewolucji Majowej

Czerwiec

15 VI Święto Generała Martína Miguela de Güemesa

20 VI Święto Generała Manuela Belgrano

Lipiec

9 i 10 VII Święto Niepodległości

Sierpień

17 VIII Święto Generała José de San Martín

Październik

12 X Dzień Szacunku dla Różnorodności Kulturowej

Listopad

23 XI: Dzień Niepodległości Narodowej

Grudzień

7-8 XII Dzień Niepokalanego Poczęcia Maryi

25 XII Boże Narodzenie

Źródła: World Bank, IMF, INDEC, UNDP

Zgodnie z danymi INDEC w 2025 r. eksport kraju wzrósł o 9,3% r/r osiągając wartość 87,077 mld USD. Import wzrósł o 24,7% i wyniósł 75,791 mld USD. W związku z tym Argentyna osiągnęła pozytywny bilans handlowy w wysokości 11,286 mld USD. Istotnym elementem poprawy bilansu był sektor energetyczny. Wartość eksportu tego sektora wyniosła 11,086 mld USD (+14,1%). Bardzo dobry wynik (6,037 mld USD, +29,2%) osiągnęło górnictwo. W dużej mierze przyczyniły się do tego rekordowe wartości eksportu złota (4,078 mld USD) oraz litu (0,905 mld USD). Wg INDEC eksport sektora rolnego wzrósł o 2,7% do poziomu 30,467 mld USD (+2,7%), zaś sektora przemysłowego o 6%, osiągając wynik 23,380 mld USD (+6,0%).

Najważniejsi partnerzy handlowi

W 2025 r. głównymi kierunkami argentyńskiego eksportu były Brazylia (12,771 mld USD), Chiny (9,799 mld USD), Stany Zjednoczone (8,338 mld USD), Chile (6,282 mld USD) oraz Indie (5,472 mld USD). Najważniejszymi krajami pochodzenia importowanych produktów były Brazylia (18,424 mld USD), Chiny (17,954 mld USD), Stanu Zjednoczone (6,704 mld USD), Niemcy (3,136 mld USD) oraz Paragwaj (2,958 mld USD).

Podstawowe produkty i usługi importowe i eksportowe

Głównymi towarami eksportowymi Argentyny są soja i produkty sojowe, mięso wołowe, kukurydza, ropa naftowa i gaz, orzeszki ziemne, samochody i pojazdy ciężarowe, a także złoto i inne metale (w tym lit). Do najważniejszych pozycji importu należą maszyny i urządzenia mechaniczne, samochody i pojazdy ciężarowe oraz części samochodowe, sprzęt elektryczny i elektroniczny, produkty chemiczne i przemysłowe, tworzywa sztuczne.

Główni inwestorzy

Stany Zjednoczone są głównym źródłem bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Argentynie, których skumulowana wartość wynosi wg danych banku centralnego 31,808 mld USD, co stanowi 17% całości. Hiszpania zajmuje drugie miejsce z BIZ wartości 26,825 mld USD (14% całości), zaś trzecie Holandia z 22,685 mld USD (12% całości). Te trzy kraje odpowiadały za ok. 44% całkowitego zasobu bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Argentynie.

Główne kierunki inwestycji zagranicznych

Argentyna jest raczej odbiorcą, a nie źródłem inwestycji zagranicznych. Polskie inwestycje w Argentynie dot. m.in. sektorów oświetlenia LED oraz zielonego wodoru. W Polsce zainwestowała m.in. jedna z największych argentyńskich firm sektora IT, Globant.

WTO: Argentyna jest członkiem WTO od 1 stycznia 1995 r. Należy m. in. do następujących grup negocjacyjnych: Mercosur, Cairns, NAMA-11 i FoFs (Friends of Fish).

FAO: Argentyna, jako członek FAO ma dostęp do programów tej organizacji, jednak ze względu na ograniczone środki organizacji i rozwój gospodarczy kraju nie jest ona traktowana w sposób priorytetowy.

WIPO: Argentyna jest krajem członkowskim Światowej Organizacji Własności Intelektualnej.

UNCTAD: Argentyna jest krajem członkowskim Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju i korzysta z generalnego systemu preferencji celnych GSP.

MERCOSUR: Argentyna jest jednym z krajów założycielskich MERCOSUR - Wspólnego Rynku Południa.

ZICOSUR: Północne prowincje Argentyny należą do Zicosur, procesu regionalnej integracji horyzontalnej, który stanowi subregion w ramach struktury MERCOSUR z włączeniem północnych regionów Chile i południowych Peru.

Andyjska Korporacja Rozwoju-Bank Rozwoju Ameryki Łacińskiej i Karaibów (CAF): Od 2001 r. Argentyna jest akcjonariuszem w tej międzynarodowej instytucji finansowej, która wspiera rozwój i integrację krajów członkowskich.

Bank Południa: W 2007 r. podpisany został w Buenos Aires akt utworzenia Banku Południa (Banco del Sur) przez Argentynę, Boliwię, Brazylię, Ekwador, Paragwaj, Urugwaj i Wenezuelę. Akt założycielski ustala, jako jego główny cel „finansowanie rozwoju gospodarczego i społecznego" narodów.

OECD: Argentyna w 2022 r. uzyskała status kandydata, jest też obserwatorem m. in. w Komitetach Handlu, Rolnictwa i Inwestycji oraz członkiem Centrum Rozwoju.

Relacje dwustronne między Argentyną a Polską

Polska eksportuje do Argentyny głównie meble do siedzenia, opony pneumatyczne, produkty papierowe, wirówki, produkty węglowe, oleje ropy naftowej i  części samochodowe, zaś importuje soję i produkty sojowe, orzeszki ziemne, części samochodowe, kukurydzę, tytoń, filety rybne, wełnę, owoce cytrusowe, herbatę, wino, warzywa strączkowe i kosmetyki.

Ujemne saldo wymiany z Argentyną ma charakter strukturalny, który bezpośrednio wynika z wprowadzonego w UE zakazu karmienia bydła mączką pochodzenia zwierzęcego. Skutkuje to masowymi zakupami pasz sojowych. Z porównania statystyk handlu zagranicznego Argentyny i Polski należy wnioskować, że znaczna część polskiego eksportu do tego kraju jest dokonywana za pośrednictwem firm zagranicznych.

Wartość obrotów handlowych między Polską a Argentyną: (mln EUR)

źródła: SWAiD STAT GUS

Relacje z UE

Dwustronne relacje o charakterze ekonomicznym UE z Argentyną reguluje umowa ramowa o współpracy handlowej i gospodarczej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Argentyńską, która weszła w życie w 1990 r. Kolejnym dokumentem prawnym, określającym współpracę UE z Argentyną jest „Umowa ramowa o współpracy międzyregionalnej między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Wspólnym Rynkiem Ameryki Południowej i jego Państwami (Mercosur - Argentyna, Brazylia, Paragwaj, Urugwaj), z drugiej strony”, która została podpisana w 1995 r. i weszła w życie w 1999 roku. W grudniu 2024 r. UE i kraje Mercosur zakończyły negocjacje nad treścią Umowy Stowarzyszeniowej między blokami. Rozmowy na ten temat trwały od 1999 r. (z przerwą w latach 2004 – 2010). Umowa została podpisana w dniu 17 stycznia 2026 r.

Wg INDEC w 2025 r. handel Argentyny z Unią Europejską odnotował ujemne saldo w wysokości 1,992 mld USD. Był to trzeci co do wielkości deficyt handlowy po Chinach i bloku Mercosur. Eksport wyniósł 8,486 mld USD i wzrósł o 2,6% w porównaniu z 2024 r. Import wyniósł 10 478 mln USD i wzrósł o 1,506 mld USD. Region ten skupiał 9,7% sprzedaży argentyńskiej za granicę i 13,8% zakupów.

UE podpisała z Argentynami MoU dot. współpracy w zakresie surowcowym oraz energetycznym (patrz wyżej). UE angażuje się w Argentynie w szeroki zakres projektów rozwojowych, które obejmują zrównoważony rozwój, modernizację infrastruktury, poprawę jakości edukacji, integrację społeczną oraz wspieranie współpracy handlowej i inwestycyjnej.

Baza traktatowa

Podstawę prawną dwustronnych relacji pomiędzy Polską a Argentyną stanowią m.in.:

1.         Umowa między Rządem PRL a Rządem Republiki Argentyny o współpracy w dziedzinie rybołówstwa morskiego, podpisana 9 maja 1974 r.;

2.         Umowa między Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego RP a Sekretariatem Nauki, Technologii i Innowacji Rep. Argentyńskiej o współpracy w dziedzinie nauki i techniki, obowiązująca od 6 lutego 2017 r.;

3.         Porozumienie między Rządem RP a Rządem Rep. Argentyńskiej o wykonywaniu pracy zarobkowej przez członków rodzin, którzy pozostają na utrzymaniu członków personelu misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego, obowiązujące od 22 listopada 2013 r.;

4.         Wymiany listów Ministrów właściwych ds. finansów w sprawie stosowania między RP a Republiką Argentyńską Konwencji o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych, sporządzonej w Strasburgu dnia 25 stycznia 1988 roku i zmienionej Protokołem sporządzonym w Paryżu dnia 27 maja 2010 roku, obowiązujące od 1 listopada 2014 r.;

5.         Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Argentyny w sprawie popierania i wzajemnej ochrony inwestycji, obowiązująca od 1 września 1992 r.;

6.         Protokół między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Argentyńskiej o wzajemnym zwolnieniu z podatków od zysków z wpływów pochodzących z wykonywania żeglugi morskiej, obowiązujący od 1 stycznia 1946 r.;

7.         Umowa między Rządem PRL a Rządem Republiki Argentyny o współpracy naukowej i technicznej, obowiązująca od 12 października 1979 r.;

8.         Umowa między Rządem PRL i Rządem Republiki Argentyny w sprawie dostaw polskich urządzeń przemysłowych do Argentyny na warunkach kredytowych, obowiązująca od 11 października 1978 r.;

9.         Porozumienie między Rządem PRL a Rządem Republiki Argentyny w sprawie uproszczenia wydawania wiz kurierom dyplomatycznym zawarte w drodze wymiany not, obowiązujące od 27 października 1981 r.;

10.       Umowa między Rządem PRL a Rządem Republiki Argentyny o współpracy w dziedzinie górnictwa, obowiązująca od 13 marca 1986 r.;

11.       Konwencja między Polską a Argentyną dotycząca odszkodowań za wypadki przy pracy, obowiązująca od 9 marca 1935 r.;

12.       Porozumienie między Rządem RP a Rządem Republiki Argentyńskiej w sprawie programu "Zwiedzaj i Pracuj", obowiązujące od dnia 1 maja 2019 r.;