W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.
Powrót

Kenia

Bezpieczeństwo

Ministerstwo Spraw Zagranicznych odradza wszelkie podróże na pogranicze Kenii z Somalią, Etiopią i Sudanem Południowym.

MSZ odradza podróże, które nie są konieczne do:

  • hrabstwa Garissa;
  • hrabstwa Lamu (poza wyspami archipelagu Lamu, na które rekomendowane jest podróżowanie drogą lotniczą);
  • na północ od linii wyznaczonej miastami Kitale i Archers Post (poza zorganizowanymi wycieczkami do parków narodowych Shaba i Samburu).

Na pozostałym terytorium Kenii, zalecamy zachowanie szczególnej ostrożności.

W Kenii, w tym w Nairobi i Mombasie występuje zagrożenie atakami terrorystycznymi ze strony grup powiązanych z somalijskim Al-Szabaab. W całym kraju wysoki jest także poziom przestępczości pospolitej. Należy zachować szczególną ostrożność w miejscach publicznych, restauracjach, barach i centrach handlowych, podczas widowisk sportowych, a także w obiektach kultu religijnego, lotniskach, hotelach i zatłoczonych miejscach w pobliżu atrakcji turystycznych. Ponadto należy unikać demonstracji i innych dużych zgromadzeń publicznych, które mogą mieć nieprzewidywalny przebieg.

W hrabstwach Garissa oraz Lamu, w szczególności na pograniczu z Somalią, mogą mieć miejsce operacje kenijskich sił zbrojnych i ataki ze strony ugrupowań somalijskich. Występuje tam wysokie zagrożenie porwaniami.

Na pograniczu z Sudanem Południowym i Etiopią operować mogą uzbrojone grupy. 

Na terenach wiejskich, w szczególności na północy i wschodzie Kenii, dochodzić może do starć na tle etnicznym oraz pomiędzy pasterzami i ludnością osiadłą.

Problemem pozostaje przestępczość pospolita w miastach, szczególnie w Nairobi i Kisumu, a także w kurortach turystycznych na wybrzeżu: Mombasie, Malindi, Kilifi, Watamu oraz Diani. W latach ubiegłych zdarzały się napady na turystów organizowane przez grupy uzbrojonych bandytów, Częstym zjawiskiem są drobne kradzieże: wyrywanie toreb, łańcuszków, kolczyków, aparatów fotograficznych oraz kradzieże samochodów. Kradzieże dokonywane są też przez otwarte okna pojazdów podczas oczekiwania na światłach lub w korkach ulicznych. Zaleca się pozostawianie kosztowności, dokumentów i biletów lotniczych w sejfach hotelowych i posługiwanie się kopiami dokumentów tożsamości. Niebezpieczne są wieczorne spacery po ulicach miast, w parkach czy wzdłuż plaży. Należy uważać na wszelkiego rodzaju oszustów i naciągaczy.

W przypadku podejmowania podróży do parków narodowych oraz wszelkich rezerwatów przyrody, włączając parki narodowe: Aberdare, Amboseli, Laikipia, Nakuru, Masai Mara, Mt. Kenya, Samburu, Shimba Hills oraz Tsavo zaleca się, aby wyprawy odbywać w zorganizowanych grupach, co najmniej dwoma samochodami z napędem na cztery koła (warto mieć dwa koła zapasowe). Nie zaleca się nawiązywania bliskich kontaktów z dziećmi (zwłaszcza z tzw. dziećmi ulicy), robienia im zdjęć, czy rozdawania słodyczy.

MSZ apeluje o zgłaszanie podróży w systemie Odyseusz.

Wjazd i pobyt

Obywatele polscy udający się do Kenii muszą mieć wizę pobytową, o którą można ubiegać się na stronie http://evisa.go.ke/evisa.html lub na granicach kenijskich. Koszt wizy to 50 USD. Dzieci poniżej 16 roku życia zwolnione są z obowiązku wizowego pod warunkiem, że podróżują z opiekunami. Okres ważności paszportu nie może być krótszy niż 6 miesięcy od daty planowanego powrotu.

Za pośrednictwem Ambasady Kenii w Rzymie można wnioskować o wizę jednolitą do Ugandy, Rwandy oraz Kenii (East African Community Visa), jej koszt to 100 USD. Wiza upoważnia do wjazdu na teren trzech ww. krajów, ale podróż musi rozpocząć się w tym kraju, który wystawił wizę.

Zdrowie

Zaleca się konsultację lekarską nie później niż 4-6 tygodni przed planowaną podróżą w celu sprawdzenia konieczności poddania się obowiązkowym i zalecanym szczepieniom. Od osób przybywających z Europy nie jest wymagane świadectwo szczepienia przeciw żółtej febrze. Może ono być potrzebne, jeśli turysta ma zamiar pojechać z Kenii do innych krajów afrykańskich (np. do Tanzanii) lub wjechać do Kenii z innego kraju afrykańskiego. Na wybrzeżu kenijskim oraz na zachodzie kraju występuje całoroczne zagrożenie malarią. Malaria nie występuje na terenach wyżynnych, np. w Nairobi, stosowanie profilaktyki antymalarycznej na tych terenach nie jest potrzebne. W przypadku terenów nizinnych należy rozważyć korzyści wynikające ze stosowania leków antymalarycznych w celach profilaktycznych i efekty uboczne. zachodzie kraju odnotowuje się przypadki zachorowań na cholerę oraz dengę. W większych miastach usługi medyczne oraz lekarstwa są ogólnie dostępne i odpłatne. Kosztowny jest pobyt w szpitalu, dlatego też przed przyjazdem do Kenii warto wykupić odpowiednio wysokie międzynarodowe ubezpieczenie zdrowotne, zapewniające skuteczny profesjonalny lotniczy transport medyczny oraz dodatkowo posiadać zabezpieczone środki na pokrycie niezbędnych usług medycznych. Na prowincji standard świadczonych usług medycznych jest niski. Ze względu na zagrożenie epidemiologiczne zaleca się picie wody butelkowanej. W całym kraju występuje zagrożenie HIV/AIDS. Malaria nie występuje na terenach wyżynnych, np. w Nairobi i stosowanie profilaktyki antymalarycznej na tych terenach nie jest potrzebne. W przypadku terenów nizinnych należy rozważyć korzyści wynikające z brania leków antymalarycznych w celach profilaktycznych i ich efekty uboczne.

Na zachodzie kraju odnotowuje się przypadki zachorowań na cholerę oraz dengę. W większych miastach usługi medyczne oraz lekarstwa są ogólnie dostępne i odpłatne. Kosztowny jest pobyt w szpitalu, dlatego też przed przyjazdem do Kenii warto wykupić odpowiednio wysokie międzynarodowe ubezpieczenie zdrowotne, zapewniające skuteczny profesjonalny lotniczy transport medyczny oraz dodatkowo posiadać zabezpieczone środki na pokrycie niezbędnych usług medycznych. Na prowincji standard świadczonych usług medycznych jest niski. Ze względu na zagrożenie epidemiologiczne zaleca się picie wody butelkowanej.

Podróżowanie po kraju

Komunikacja autobusowa jest ogólnie dostępna i stosunkowo tania. Ze względu na częste wypadki drogowe powinno się unikać podróżowania dalekobieżnymi autobusami i minibusami (tzw. matatu). W Nairobi można korzystać z taksówek, które są zrzeszone w różnych korporacjach i mają ustalone cenniki, choć należy z góry uzgodnić należność za przejazd. Można również skorzystać z aplikacji mobilnych, takich jak Uber. Zwiedzający odległe zakątki Kenii mogą korzystać z transportu lotniczego. Żeglarzy przestrzega się przed wyprawami na wody w pobliżu granicy z Somalią, gdzie zagrożeniem są piraci.

Informacje dla kierowców

Obowiązuje ruch lewostronny. Aby poruszać się samochodem po Kenii, można przez 3 miesiące korzystać z polskiego prawa jazdy, jednak należy posiadać jego tłumaczenie na język angielski sporządzone przez tłumacza przysięgłego lub przed przyjazdem uzyskać międzynarodowe prawo jazdy. Po upływie tego okresu należy wystąpić o kenijskie prawo jazdy. Zaleca się sprawdzenie lokalizacji stacji benzynowych na trasach oddalonych od głównych miast. Należy starać się dotrzeć do miejsca noclegu przed zmrokiem, który zapada przed 19.00. Zły stan dróg, nadmierna prędkość i nieostrożny sposób jazdy kenijskich kierowców, a także zły stan techniczny wielu pojazdów to przyczyny wielu poważnych wypadków drogowych.

W porze deszczowej lokalne drogi są przejezdne tylko dla samochodów z napędem na cztery koła. Podczas podróży samochodem do niektórych odległych miejscowości (m.in. Garissy i nad Jezioro Turkana, Lamu, Marsabit) należy korzystać z eskorty uzbrojonych policjantów lub żołnierzy. Spis tych miejscowości lub stref podają służby ONZ w Nairobi.

Przepisy prawne

Posiadanie i używanie narkotyków oraz handel nimi podlegają surowym karom więzienia do 10 lat więzienia lub wysokim grzywnom. Zabronione jest fotografowanie obiektów publicznych, w tym budynków ambasad. Zabronione jest także niszczenie waluty kenijskiej.

Homoseksualizm jest nielegalny.

Zakazane jest palenie w miejscach publicznych, poza wyznaczonymi strefami. Dotyczy to również hoteli oraz restauracji. Złamanie zakazu karane jest wysoką grzywną.

Obyczaje

Wybrzeże Kenii, w tym Mombasa to obszary zamieszkałe przez ludność muzułmańską, cudzoziemcy powinni przestrzegać określonych norm, szczególnie podczas zwiedzania miejsc kultu religijnego. Należy zwracać uwagę na ubiór: noszenie krótkich spódnic, strojów plażowych poza miejscami turystycznymi jest uznawane za niestosowne. Opalanie się topless nawet na plażach hotelowych jest niedozwolone.

Przydatne informacje

Nie ma problemów z wymianą walut zachodnich na miejscową i odwrotnie. Kursy kantorowe niewiele odbiegają od bankowych; w bankach pobierana jest prowizja. Płatności kartami kredytowymi są już dość rozpowszechnione.

Opłaty za wszelkie usługi, zwłaszcza w hotelach, są wysokie.

Należy wystrzegać się tanich jadłodajni ze względu na ryzyko zatrucia pokarmowego. Bez problemów można zaopatrywać się w artykuły spożywcze w supermarketach.

Najlepszą porą roku do podróżowania po Kenii jest okres grudzień-marzec. Pora deszczowa występuje dwukrotnie: tzw. krótka - od połowy października do połowy grudnia, oraz długa - od marca do maja. Najzimniejsze miesiące to lipiec i sierpień, najcieplej jest w grudniu i styczniu. Występują duże różnice temperatur i wilgotności, zwłaszcza między położonym wyżej centrum kraju a wybrzeżem.

MSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne. Jednocześnie podkreślamy, że publikowane przez MSZ informacje należy traktować wyłącznie jako rekomendacje, które nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Należy pamiętać, że MSZ nie ma prawnych możliwości zakazania wyjazdu do jakiegokolwiek państwa.