Adaptacja jest realizowana poprzez strategie, programy i projekty na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, w tym: 

• Strategiczny plan adaptacji do zmian klimatu do 2020 z perspektywą do 2030 (SPA2020) – pierwszy ogólnopolski dokument adaptacyjny, wskazujący priorytetowe sektory narażone na zmiany klimatu (gospodarka wodna, rolnictwo, leśnictwo, zdrowie, energetyka, budownictwo, transport i inne). 
• Krajowy Plan na rzecz Energii i Klimatu (KPEiK) 2021–2030 – program obejmuje działania adaptacyjne i łagodzące, m.in. przeciwdziałanie suszy, wzmacnianie ochrony przeciwpowodziowej czy rozwój systemów monitorowania zagrożeń klimatycznych.
• Polityka Ekologiczna Państwa 2030 (PEP2030) – dokument strategiczny państwa w obszarze środowiska, którego jednym z kluczowych założeń jest łagodzenie zmian klimatu i adaptacja do ich skutków poprzez wzmacnianie odporności środowiska, gospodarki i społeczeństwa na ryzyka klimatyczne. 
• Regionalne Plany Adaptacji (RPA) - strategie opracowywane przez województwa w celu zwiększenia odporności regionów na skutki zmian klimatu, oparte na analizach ryzyka i scenariuszach klimatycznych. Województwa śląskie, małopolskie i dolnośląskie jako pierwsze opracowały własne regionalne strategie adaptacyjne. PA wykorzystują analizy ryzyka klimatycznego z projektu Klimada 3.0 i stanowią podstawę do planowania przestrzennego i inwestycyjnego na poziomie regionu.
• Miejskie Plany Adaptacji dla miast powyżej 100 tys. mieszkańców - powstałe w ramach projektu pn. Opracowanie planów adaptacji do zmian klimatu w miastach powyżej 100 tys. mieszkańców (MPA44), realizowane w ponad 40 największych miastach, obejmujące m.in. analizy ryzyka, inwestycje zielono‑błękitnej infrastruktury i projekty edukacyjne. Miejskie Plany Adaptacji dla miast powyżej 100 tys. mieszkańców to strategiczne dokumenty przygotowywane dla dużych miast w celu oceny ich podatności na zmiany klimatu oraz zaplanowania działań zwiększających odporność na zagrożenia klimatyczne i ekstremalne zjawiska pogodowe. Plany zostały zrealizowane w ponad 40 największych miastach, obejmujące m.in. analizy ryzyka, inwestycje zielono błękitnej infrastruktury i projekty edukacyjne. 
• Miejskie Plany Adaptacji dla miast powyżej 20 tys. mieszkańców - to strategiczne dokumenty, które pomagają miastom powyżej 20 tys. mieszkańców przygotować się na skutki zmian klimatu poprzez identyfikację zagrożeń i planowanie działań zwiększających odporność miejską. Miasta pow. 20 tys mieszkańców są zobowiązane, aby uchwalić MPA do 02.01.2028 r. Obowiązek uchwalenia MPA wynika z Ustawy z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie 11.01.2025 r.

Zazielenianie miast jako kluczowe działanie adaptacyjne 

Miasta są szczególnie narażone na skutki zmian klimatu, dlatego rozwój zieleni jest jednym z najważniejszych działań adaptacyjnych. W całej Polsce realizowane są m.in.: 

• ochrona i niewycinanie istniejących drzew i krzewów, 
• nasadzenia nowych drzew i krzewów, 
• tworzenie nowych terenów zieleni: parków, skwerów i terenów rekreacyjnych, 
• zakładanie ogrodów deszczowych i zielonych przystanków, 
• odtwarzanie naturalnych form zieleni - dolin rzecznych, mokradeł i łąk. 

Zieleń obniża temperaturę powietrza, redukuje efekt miejskiej wyspy ciepła, zapewnia cień w upały, poprawia jakość powietrza oraz spowalnia odpływ wody opadowej. 

Retencja i zrównoważone gospodarowanie wodą 

Retencja wody jest jednym z kluczowych narzędzi w przeciwdziałaniu zarówno suszy, jak i powodziom. W Polsce realizuje się m.in.: 

• budowę i modernizację zbiorników wodnych, niecek retencyjnych, rowów chłonnych i systemów kanalizacji deszczowej, 
• małą retencję - oczka wodne, stawy, ogrody deszczowe i rozwiązania zwiększające infiltrację wody, 
• programy wspierające zbieranie deszczówki i wykorzystanie wody opadowej w gospodarstwach domowych oraz instytucjach publicznych, 
• projekty renaturyzacji rzek i odtwarzania mokradeł, które naturalnie magazynują wodę. 

Budowanie odporności poprzez współpracę 

Skuteczna adaptacja do zmiany klimatu wymaga współpracy na wszystkich poziomach – od inwestycji rządowych i miejskich po decyzje indywidualnych mieszkańców. Lokalne projekty, takie jak zielone podwórka, nasadzenia drzew, ogrody deszczowe czy domowe systemy retencji, wzmacniają efekty większych programów i realnie poprawiają bezpieczeństwo miast.