Poziom 1. Mikroretencja przydomowa 

Retencjonowanie wody opadowej na działkach prywatnych w zbiornikach naziemnych i podziemnych, oczkach wodnych, ogrodach deszczowych, nieckach retencyjno-infiltracyjnych. Mikroretencja zmniejsza obciążenie kanalizacji deszczowej, ogranicza spływ powierzchniowy oraz pozwala wykorzystać wodę opadową do podlewania zieleni przydomowej. Jest najtańszą i najszybszą do wdrożenia formą retencji. 

Poziom 2. Retencja systemowa 

Retencjonowanie w systemach gospodarowania wodami deszczowymi: komunalnych systemach kanalizacji deszczowej, systemach melioracyjnych, miejskich zbiornikach retencyjnych, ogrodach deszczowych w przestrzeni publicznej, niebiesko-zielonej infrastrukturze. Tu mieszczą się również Miejskie Plany Adaptacji. 

Poziom 3. Retencja zlewniowa 

Planowanie retencji w skali całej zlewni hydrograficznej, z uwzględnieniem powiązań pomiędzy obszarami leśnymi, rolnymi, zurbanizowanymi i wodami gruntowymi. To poziom, na którym Departament Strategii i Odporności Klimatycznej rozwija program koordynacji zlewniowej (pilotaż w województwie śląskim, partnerstwa w Wielkopolsce i na Dolnym Śląsku). 

Co możemy zrobić, żeby poprawić sytuację wodną 

Redukcja zużycia wody 

• W rolnictwie. Zmiana sposobu nawadniania upraw, wprowadzenie odmian odpornych na suszę lub w mniejszym stopniu zużywających wodę. 
• W produkcji energii elektrycznej i wytwarzaniu ciepła. Przejście na odnawialne źródła energii. 
• W przetwórstwie przemysłowym. Ponowne wykorzystanie i recykling wody. 
• W gospodarce komunalnej. Poprawa stanu infrastruktury w celu zmniejszenia strat. 

Zwiększenie retencjonowania wody opadowej 

• W celu infiltracji. Odbudowa zasobów wód podziemnych. 
• Dla wykorzystania w okresie bezdeszczowym. Np. nawadnianie terenów zieleni w miastach.