Niski stopień fragmentacji

Puszcza Białowieska to dobrze zachowane, rozległe fragmenty lasów. Dominują tu mieszane lasy naturalne typowe dla nizin centralnej Europy. Ich drzewostany charakteryzują się wieloma warstwami i zróżnicowaniem wiekowym. Wiele drzew osiąga ogromne, pomnikowe rozmiary. Wokół Obiektu wytyczono szeroką strefę buforową, która chroni Puszczę przed zagrożeniami z zewnątrz.

Mozaika siedlisk leśnych i nieleśnych

W Puszczy Białowieskiej dominują lasy, które wraz ze niewielkimi dolinami rzecznymi, śródleśnymi polanami i terenami wokół osad tworzą mozaikę różnorodnych siedlisk. 

Siedlisko dla życia i swobodnego przemieszczania się

Różnorodność siedlisk Puszczy wykorzystuje około 60 gatunków ssaków, w tym te charyzmatyczne:  żubr, łoś, bóbr, czy wydra. Obiekt jest na tyle rozległy, że mogą tu żyć zwierzęta drapieżne wymagające dużych terytoriów, jakie ja wilki i rysie. Doliny rzeczne tworzą naturalne korytarze migracyjne, którymi przemieszczają się różne gatunki zwierząt, a wody przenoszą nasiona roślin i zarodniki grzybów. Rzeki i zbiorniki wodne Puszczy to także ważne szlaki migracji i miejsca odpoczynku licznych gatunków ptaków.