Komenda Powiatowa
Państwowej Straży Pożarnej
w Lwówku Śląskim

Zapewnienie dostępności cyfrowej
 

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1440) każdy ma prawo wystąpić do podmiotu publicznego z żądaniem zapewnienia dostępności cyfrowej wskazanej strony internetowej, aplikacji mobilnej lub elementu strony internetowej albo o jego udostępnienie za pomocą alternatywnego sposobu dostępu.

Żądanie powinno zawierać:

• dane kontaktowe osoby występującej z żądaniem;
• wskazanie strony internetowej, która ma być dostępna cyfrowo;
• wskazanie sposobu kontaktu z osobą występującą z żądaniem;
• wskazanie alternatywnego sposobu dostępu, jeśli dotyczy.

Podmiot publiczny realizuje żądanie zapewnienia dostępności strony internetowej, aplikacji mobilnej lub elementu strony internetowej bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 7 dni od dnia wystąpienia z żądaniem. Jeśli zapewnienie dostępności cyfrowej nie może nastąpić w ww. terminie, podmiot powiadamia osobę występującą z żądaniem o przyczynach opóźnienia oraz terminie w jakim zapewni dostępność, jednak termin nie może być dłuższy niż 2 miesiące od dnia wystąpienia z żądaniem.

Podmiot publiczny odmawia zapewnienia dostępności cyfrowej, jeśli będzie to mogło naruszyć integralność lub wiarygodność przekazywanych informacji. Jeśli podmiot publiczny nie jest w stanie zapewnić dostępności, powiadamia osobę występującą z żądaniem
o przyczynach zaistniałej sytuacji i wskazuje alternatywny sposób dostępu do tego elementu.

W przypadku odmowy zapewnienia dostępności cyfrowej wskazanej
w żądaniu albo w przypadku odmowy skorzystania z alternatywnego sposobu dostępu - osoba zgłaszająca żądanie ma prawo złożyć do podmiotu publicznego skargi. Do rozpatrywania skargi w sprawach zapewnienia dostępności cyfrowej stosuje się przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775).

Żądanie zapewnienia dostępności można:

• wysłać na adres:  Komenda Powiatowa PSP w Lwówku Śląskim, 
  ul. Sikorskiego 2; 59-600 Lwówek Śląski, z dopiskiem „WNIOSEK - dostępność cyfrowa”;
• wysłać drogą elektroniczną na adres e-mail: kplwowek@kwpsp.wroc.pl;
• złożyć osobiście po wcześniejszym skontaktowaniu się telefonicznie przy pomocy osoby trzeciej na nr telefonu: 75 782 22 22.

Zapewnienie dostępności architektonicznej lub informacyjno-komunikacyjnej

Każdy, bez konieczności wykazania interesu prawnego lub faktycznego, ma prawo poinformować podmiot publiczny o braku dostępności architektonicznej lub informacyjno - komunikacyjnej.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2240) osoba ze szczególnymi potrzebami lub jej przedstawiciel ustawowy, po wykazaniu interesu faktycznego, ma prawo wystąpić
z wnioskiem o zapewnienie dostępności architektonicznej lub informacyjno - komunikacyjnej, zwanym dalej ,,wnioskiem o zapewnienie dostępności".

Wniosek o zapewnienie dostępności powinien zawierać:

• dane kontaktowe wnioskodawcy,
• wskazanie bariery utrudniającej lub uniemożliwiającej dostępność w zakresie architektonicznym lub informacyjno-komunikacyjnym,
• wskazanie sposobu kontaktu z wnioskodawcą,
• wskazanie preferowanego sposobu zapewnienia dostępności, jeżeli dotyczy.

Podmiot publiczny realizuje zapewnienie dostępności w zakresie określonym we wniosku bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż
w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli dotrzymanie tego terminu nie jest możliwe, podmiot powiadamia wnioskodawcę
o przyczynach opóźnienia i wskazuje nowy termin nie dłuższy niż
2 miesiące od dnia złożenia wniosku o zapewnienie dostępności.

Gdy zapewnienie dostępności w zakresie określonym we wniosku
o zapewnienie dostępności jest niemożliwe lub znacznie utrudnione , podmiot publiczny niezwłocznie zawiadamia wnioskodawcę o braku możliwości zapewnienia dostępności i zapewnia dostęp alternatywny.

Wniosek o zapewnienie dostępności architektonicznej lub informacyjno-komunikacyjnej można:

• wysłać na adres: Komenda Powiatowa PSP w Lwówku Śląskim, 
  ul. Sikorskiego 2; 59-600 Lwówek Śląski, z dopiskiem „WNIOSEK - dostępność architektoniczna” lub „WNIOSEK - dostępność informacyjno-komunikacyjna”;
• wysłać drogą elektroniczną na adres e-mail: kplwowek@kwpsp.wroc.pl;
• złożyć osobiście po wcześniejszym skontaktowaniu się telefonicznie przy pomocy osoby trzeciej na nr telefonu: 75 782 22 22.

W przypadku niezapewnienia dostępności, wnioskodawcy służy prawo złożenia skargi na brak dostępności. Skargę wnosi się do Prezesa Zarządu PFRON, w terminie 30 dni, zgodnie z art. 32 ustawy
o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.

Procedura wejścia osoby korzystającej z psa asystującego do budynków Komendy.

Poprzez przygotowanie procedury Komenda chce zapewnić równy dostęp osobom z niepełnosprawnością do obiektów użyteczności publicznej, w tym do budynków Komendy oraz likwidować bariery,
a także realizować minimalne wymagania służące zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.

1. Podstawa prawna

1. Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.
2. Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
3. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie wydawania certyfikatów potwierdzających status psa asystującego.
4. Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 sierpnia 1997 r. - Karta Praw Osób Niepełnosprawnych.

2. Definicje

1. Osoba z niepełnosprawnością - osoba, której sprawność fizyczna, psychiczna lub umysłowa trwale lub okresowo utrudnia, ogranicza lub uniemożliwia życie codzienne, naukę, pracę, oraz pełnienie ról społecznych. Osobą z niepełnosprawnością, zgodnie z przepisami Ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych jest osoba, która posiada stosowne orzeczenie.
2. Pies asystujący - odpowiednio wyszkolony i specjalnie oznaczony pies,
   w szczególności:
   • pies przewodnik osoby niewidomej lub niedowidzącej, jest to pies wyszkolony indywidualnie do pomocy osobie niewidomej lub niedowidzącej, który np. pomaga swobodnie poruszać się
     w przestrzeni publicznej;
   • pies asystent osoby z niepełnosprawnością ruchową – towarzyszy osobie poruszającej się na wózku, specjalizuje się
     w podnoszeniu, podawaniu, otwieraniu różnych przedmiotów
     i naciskaniu przycisków;
   • pies sygnalizujący osoby głuchej lub niedosłyszącej, który asystuje osobie
     z niepełnosprawnością słuchu przez zwracanie jej uwagi na określone dźwięki, a następnie doprowadzenie jej do źródła hałasu;
   • pies sygnalizujący atak choroby (np. epilepsji, chorób serca) – wyczuwa nadchodzący atak choroby i ostrzega o tym właściciela lub osoby z jego otoczenia lub reaguje na atak choroby.
3. Uprząż dla psa asystującego - to rodzaj uprzęży dla psa, która posiada:
   • szeroką taśmę w kształcie litery „U” (patrząc z góry) poprowadzoną przed mostkiem, stałej długości (nieregulowaną);
   • taśmę (pętlę) poprowadzoną wokół klatki piersiowej, zapinaną
     i regulowaną;
   • uchwyt (rączkę) w górnej części (na przedłużeniu pętli) umożliwiający przypięcie smyczy lub przytrzymanie zwierzęcia na spacerze.
4. Certyfikat potwierdzający status psa asystującego - powinien być wydany przez podmiot, który został wpisany do specjalnego rejestru prowadzonego przez pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych. Certyfikat musi zawierać:

1. miejsce i datę wydania certyfikatu;
2. numer i datę wpisu do rejestru prowadzonego przez Pełnomocnika Rządu
   ds. Osób Niepełnosprawnych;
3. rasę, imię oraz datę urodzenia psa;
4. imię i nazwisko osoby z niepełnosprawnością, której pies asystujący będzie służył;
5. podstawę prawną wydania certyfikatu oraz pieczęć i podpis podmiotu wydającego certyfikat.

3. Informacja o zasadach korzystania z pomocy psa asystującego lub psa przewodnika

1. Funkcjonariusz lub pracownik Komendy pełni funkcje asystenta osoby ze szczególnymi potrzebami. Jego zadaniem jest wsparcie osoby ze szczególnymi potrzebami podczas załatwiania spraw oraz umożliwienie efektywnego i bezpiecznego przemieszczania się po budynkach Komendy.
2. Osoba z niepełnosprawnością wraz z psem ma prawo wstępu do budynków Komendy z wyłączeniem pomieszczeń technicznych lub zastrzeżonych.
3. Pies asystujący musi być wyposażony w uprząż, natomiast osoba
   z niepełnosprawnością musi mieć przy sobie certyfikat potwierdzający status psa asystującego oraz zaświadczenie o wykonaniu wymaganych szczepień weterynaryjnych. Wyżej wymienione dokumenty powinny zostać okazane przez osobę wchodzącą na teren Komendy z psem asystującym na prośbę funkcjonariusza lub pracownika biurowego.
4. Osoba z niepełnosprawnością nie ma obowiązku zakładania psu asystującemu kagańca oraz prowadzenia go na smyczy.
5. Pracujący pies musi mieć umieszczony, w widocznym miejscu na uprzęży, napis „pies asystujący”.
6. Posiadane uprawnienia nie zwalniają osoby z niepełnosprawnością
   z odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez psa asystującego.
7. Dla własnego komfortu osoba z niepełnosprawnością wraz z psem asystującym może uprzedzić Komendę telefonicznie lub mailowo
   o swojej wizycie. Właściwe komórki organizacyjne będą mogły wtedy lepiej przygotować się do wizyty.

4. Sposób postępowania w przypadku wejścia osoby
   z niepełnosprawnością korzystającą z pomocy psa asystującego. Savoir-vivre względem osoby poruszającej się z psem asystującym

1. Funkcjonariusz lub pracownik Komendy zanim podejmie kroki, żeby pomóc osobie z niepełnosprawnością, powinien poinformować o ewentualnych utrudnieniach w komunikacji pieszej (m.in. bramki wejściowe) oraz zapytać osobę
   z niepełnosprawnością czy potrzebuje pomocy
   i w jakiej formie.
2. W przypadku, gdy osoba z niepełnosprawnością chciałaby skorzystać z pomocy funkcjonariusza lub pracownika Komendy (asystenta osoby ze szczególnymi potrzebami), asystent powinien ustalić z osobą z niepełnosprawnością jaka forma pomocy jest oczekiwana i w jaki sposób powinien się poruszać, aby nie utrudniać pracy psa asystującego.
3. Nie należy głaskać psa asystującego ani zaczepiać wołaniem lub cmokaniem. Nawet intensywne wpatrywanie się w psa może rozproszyć jego uwagę.
4. Nie należy dokarmiać psa asystującego, tym bardziej bez jawnej zgody opiekuna.
5. Nie należy wyręczać psiego pomocnika. On jest przy swoim opiekunie
   by zwiększyć jego samodzielność. Jeżeli opiekun wydaje psu komendę „podaj laskę”, nie wykonujemy czynności za psa.
6. Jeśli chcemy wyrazić swój podziw dla psa – zwracamy się do opiekuna.
7. Komenda zapewnia dla psa asystującego dostęp do miski ze świeżą wodą. Asystent może zaproponować podanie psu wody, jednak musi być to uzgodnione z właścicielem psa.
   
   Procedura ewakuacji osób ze szczególnymi potrzebami.

Prawidłowa ewakuacja wszystkich osób niepełnosprawnych powinna przebiegać w następujący sposób

W pierwszej kolejności należy ewakuować osoby z tej części obiektu, w której powstał pożar lub te, które znajdują się na drodze rozprzestrzeniania się ognia. Wśród ewakuowanych w pierwszej kolejności powinny być osoby o ograniczonej z różnych względów zdolności poruszania się, natomiast zamykać strumień ruchu powinny osoby, które mogą poruszać się o własnych siłach,

Osoby niepełnosprawne ruchowo oraz z dysfunkcjami wzroku należy ewakuować przenosząc na rękach, krzesłach, wózkach, kocach lub innym sprzęcie przeznaczonym do ewakuacji osób,

Jeżeli przemieszczanie się ciągami komunikacyjnymi (korytarze, klatki schodowe) może być niebezpieczne z powodu np.: dużego zadymienia lub wysokiego promieniowania cieplnego należy wybrać pomieszczenie do ukrycia się i bezpiecznego poczekania na pomoc straży pożarnej. Pomieszczenie to powinno być oddalone od źródła ognia i dymu. Drzwi pomieszczenia lub okna w razie konieczności należy uszczelnić kocem lub odzieżą. Powiadomić zarządzającego ewakuację lub służby, że
w pomieszczeniu są osoby, które oczekują na pomoc.

Podczas szukania schronienia należy w miarę posiadanych możliwości poddać ocenie otoczenie za oknem, ponieważ przybyłe służby ratownicze muszą mieć możliwość podjechania pod okna budynku samochodami przystosowanymi do ratowania ludzi na wysokości (drabina, podnośnik), dzięki któremu ewakuacja osób niepełnosprawnych będzie możliwa.

Sposoby komunikowania się z osobami z dysfunkcjami wzroku

Podczas ewakuacji, zanim nawiążesz kontakt fizyczny, uprzedź o tym osobę niewidomą. Rozpocznij od nawiązania kontaktu słownego. Wymień swoje imię i koniecznie powiedz co się dzieje.

Osoby niewidome korzystają ze swoich rąk dla utrzymywania równowagi, więc nie chwytaj jej za rękę, nie szarp, nie łap za laskę, nie popychaj i nie przesuwaj. Jeśli chcesz taką osobę poprowadzić, zaproponuj jej swoje ramię. Wówczas stanie ona za tobą i chwyci cię dłonią nieco powyżej łokcia. Cztery palce wsunie pomiędzy twoją rękę
i tułów, a kciukiem obejmie ramię z zewnątrz. W ten sposób osoba niewidoma będzie mogła doskonale orientować się, jakie ruchy wykonujesz.

Pamiętaj, że poruszając się z osobą niewidomą, asystent zawsze
i wszędzie idzie pierwszy, a osoba niewidoma pół kroku za nim.
Pamiętaj, aby obserwować nie tylko ziemię przed sobą i osobą niewidomą, ale także przestrzeń obejmującą tułów i głowę osoby niewidomej. Chodzi o to, abyście nie zahaczyli o jakiekolwiek elementy wiszące, stojące, wystające poza obrys budynku, etc.

Jeżeli znajdziecie się w ciasnej przestrzeni (np. w wąskich drzwiach), zasygnalizuj to osobie niewidomej słownie oraz przez wysunięcie łokcia w tył. Wówczas osoba niewidoma schowa się za twoimi plecami
i będziecie mogli pokonać drogę „gęsiego”. Idąc, koniecznie opisuj otoczenie i wskazuj przeszkody, np. schody „w górę”, „w dół”.

Jeżeli musicie przejść przez drzwi, osoba niewidoma powinna znaleźć się po stronie zawiasów. Poinformuj odpowiednio wcześniej o takim manewrze i konieczności zmiany trzymanego ramienia. Ty otwierasz drzwi, a osoba niewidoma, zabezpieczając swoją twarz wolną ręką, złapie skrzydło, a następnie sama je zamknie.

UWAGA!

Osoba niewidoma nie ma potrzeby wieszać się na twoim ramieniu, ani bardzo mocno zaciskać dłoni.

Jeśli chcesz ostrzec osobę niewidomą, zrób to w sposób konkretny.

Sam okrzyk „uważaj!” nie pozwoli osobie niewidomej zorientować się, czy ma się zatrzymać, uciekać, pochylić, czy coś przeskoczyć.

Podczas ewakuacji osób z dysfunkcjami wzroku należy pamiętać, że:

U osób tych, zmiany zachodzące w szybkim tempie powodują dezorientację, panikę, stres, niechęć lub niemożność działania.

Osoba niewidoma nigdy nie widziała pogorzeliska, rumowiska, ognia, sprzętu ratowniczego.

Osoba ta nie reaguje na wizualne efekty towarzyszące zagrożeniom.

Osoby z dysfunkcjami wzroku mają dobrze rozwiniętą pamięć przestrzenną najbliższego otoczenia, dlatego w przypadku usłyszenia komunikatu
o ewakuacji, będą najprawdopodobniej kierowały się drogą, którą znają, a która może prowadzić np. do ogniska pożaru, stąd tak ważne jest wskazanie asystenta osoby niepełnosprawnej,

Osoby z dysfunkcjami wzroku mają trudność poruszania się bez przewodnika w terenie nieznanym lub znanym, lecz o zmienionej charakterystyce.

Elementy ułatwiające ewakuację osób z dysfunkcjami wzroku:

Brak lęku przed ciemnością,

Ufność w stosunku do osób widzących i dokładne wykonywanie ich poleceń głosowych,

Dotyk, słuch, węch i smak kompensują brak wzroku, również przy rozpoznawaniu zagrożeń,

Brak chęci samowolnego oddalania się i poruszania w nieznanym terenie, co ułatwia pracę ratownikom już po samej ewakuacji,

Sprawność fizyczna i umysłowa, możliwy kontakt głosowy.

1. Sposoby komunikowania się z osobami z dysfunkcjami słuchu
2. Podczas ewakuacji osoby głuche i osoby niedosłyszące będą potrzebowały wsparcia w sytuacji zagrożenia głównie w komunikacji, przekazaniu informacji i sprawdzeniu, czy została zrozumiana. W przypadku osób głuchych czy osób niedosłyszących stosowanie komunikatorów dźwiękowych jest mało skuteczne albo wręcz bezskuteczne.
3. Komunikacja z osobami z dysfunkcjami słuchu musi być realizowana za pomocą specjalnych środków powiadamiania
   o zagrożeniu. W głównej mierze konieczny będzie kontakt osobisty. Jeśli nie potrafimy w żaden inny sposób ostrzec, to chociażby przez napis na kartce.
4. Zanim zaczniesz mówić do osoby niesłyszącej lub niedosłyszącej, upewnij się że na ciebie patrzy. W zależności od sytuacji możesz zamachać ręką, dotknąć jej ramienia. Mów z twarzą zwróconą w kierunku rozmówcy. Jeżeli osoba niesłysząca lub niedosłysząca nie zrozumie któregoś zdania, nie powtarzaj go, a ujmij to, co chcesz powiedzieć inaczej.

Podczas ewakuacji osób z dysfunkcjami słuchu należy pamiętać, że:

1. Osób tych nie poinformujemy o zagrożeniu za pomocą DSO (dźwiękowy system ostrzegawczy), informacji głosowych, syren, głośników,
2. Osoby te czytają z ust lub rozmawiają w języku migowym (nieznajomość języka migowego wśród większości społeczeństwa utrudnia przekazywanie informacji o obecności innych za-grożeń),
3. Osoby te mogą mieć problem w przekazaniu informacji o swoim stanie zdrowia, 
4. Z osobami tymi będzie utrudniony lub wręcz niemożliwy kontakt
   w ciemności i zadymieniu.

Elementy ułatwiające ewakuację niedosłyszących:

1. Sprawność fizyczna umożliwia samodzielne poruszanie się oraz samodzielne wykonywanie zalecanych i zademonstrowanych czynności,
2. Wyostrzone receptory wzroku, węchu i dotyku kompensują brak słuchu,

Ufność w stosunku do osób słyszących i otwartość na pomoc z ich strony.

Przenoszenie ratowanych osób z dysfunkcjami ruchu i w razie potrzeby z dysfunkcjami wzroku (przy dużym zagrożeniu) może się odbyć przy pomocy krzesła ewakuacyjnego lub zastosowaniu jednego z poniższych sposobów.

Panika wśród osób z niepełnosprawnością

Panikę osób z niepełnosprawnością wywołują następujące czynniki:

Gwałtowny, dynamiczny ale dający się zaobserwować wzrokowo rozwój zdarzenia, powodujący zbliżenie się strefy zagrożenia (np. rozwój pożaru do wielkości przekraczającej wzrost człowieka i zbliżająca się strefa spalania, obniżenie się strefy zadymienia do wysokości oczu),

Nacisk tłumu, w szczególności dotyczy osób niewidzących oraz niedowidzących,

Brak oświetlenia, w szczególności dotyczy osób niepełnosprawnych ruchowo oraz niedosłyszących,

Krzyki i wrzaski o charakterze panicznym osób z tłumu,

Nagły, głośny alarm pożarowy lub określający inne zagrożenie, przy jednoczesnym pojawieniu się symptomów zagrożenia (dym, temperatura, płomienie, trzaski, krzyki itp).

Panika może zostać opanowana w zarodku lub też może się dynamicznie rozwinąć, tak jak rozwija się zagrożenie.

Na rozwój paniki mają wpływ następujące zjawiska:

Szerzenie się przerażenia w grupie i objawów strachu u innych,

Rozwój strachu spowodowany niebezpieczeństwem niemożliwym do opanowania,

Pojawienie się jednostkowych zachowań o charakterze panicznym np. paniczny wrzask, paniczna ucieczka, paniczne przepychanie się do wyjścia.

Możliwość wybuchu paniki zawsze istnieje w razie pożaru lub innego miejscowego zagrożenia w obiektach, w których przebywa większa liczba ludzi. Poznanie istoty tego zjawiska jest bardzo trudne, gdyż nie istnieją tu możliwości eksperymentowania nawet na małą skalę. Pewne jest, że ludzie wchodzący w skład tłumu ogarniętego paniką całkowicie tracą swoje indywidualne cechy osobowości i stają się elementem potężnego, groźnego, niszczącego tworu, który nie kieruje się żadnymi przesłankami logicznego myślenia i rzeczywistej oceny sytuacji. Tłum, ogarnięty paniką może sparaliżować i uniemożliwić w ogóle przeprowadzenie akcji ratowniczej.

Przeciwdziałanie panice jest niezmiernie trudne i nie można podać w tym zakresie jednoznacznych recept. Dokonać tego mogą ludzie obdarzeni autorytetem formalnym, wynikającym z tytułu pełnionej funkcji czy zajmowanego stanowiska lub autorytetem nieformalnym wynikającym z typu osobowości. Mowa tu o osobach odważnych, konsekwentnych, charyzmatycznych. Należy pamiętać, że przy ewakuacji osób niepełnosprawnych ogromną rolę odgrywają asystenci osób niepełnosprawnych. To oni swoją postawą, głosem, empatią, niewyolbrzymianiem istniejącego zagrożenia ułatwią ewakuację. Osoba niepełnosprawna poczuje się wówczas bezpieczna i uzyska pewność, że nie zostanie z zagrożeniem sama. Środki przeciwdziałania panice są różne, często krańcowo przeciwstawne. Można tu wymienić: przykład osobisty, zdecydowany nakaz, wykazanie nierealności niebezpieczeństwa, przedstawienie groźby większego niebezpieczeństwa, użycie siły, unieszkodliwienie przywódców paniki. Opanować ludzi ogarniętych paniką, prących do przodu mogą raczej osoby znajdujące się z tyłu tłumu, niż na jego czele.

Koordynator ds. dostępności

Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 oraz art.59 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (tj. Dz. U. z 2020r. poz. 1062) w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Lwówku Śląskim wyznaczony został Koordynator do spraw dostępności.

Do zadań Koordynatora do spraw dostępności należy przede wszystkim: wsparcie osób ze szczególnymi potrzebami w dostępie do usług świadczonych przez Urząd, przygotowanie i koordynacja wdrożenia planu działania na rzecz poprawy zapewniania dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, monitorowanie działalności Komendy Wojewódzkiej PSP w zakresie zapewniania dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.

Funkcję Koordynatora ds. dostępności w Komendzie Powiatowej PSP w Lwówku Śląskim pełnią:    
mł. kpt. mgr inż. Bartosz Lisowski – zastępca dowódcy jednostki ratowniczo – gaśniczej, tel. 75 782 22 22 w. 15, e-mail: b.lisowski@straz.powiatlwowecki.pl
oraz mł. asp. mgr Agnieszka Dworak – starszy inspektor ds. organizacji i kadr, tel. 75 782 22 22 w. 80, e-mail: a.dworak@straz.powiatlwowecki.pl.