Polska w Nowej Zelandii

System gospodarczy i najważniejsze strategie gospodarcze

Nowa Zelandia jest wysoko rozwiniętą gospodarką rynkową, w dużym stopniu zależną od handlu międzynarodowego, stąd należy do grupy państw najaktywniej działających na rzecz wolnego, otwartego i opartego na zasadach systemu handlu międzynarodowego. Jest stroną 17 umów o wolnym handlu, w tym z UE, Chinami i większością państw azjatyckich.

Do największych partnerów gospodarczych Nowej Zelandii należą: Chiny, USA, Australia i Unia Europejska (licząc łącznie wszystkie państwa członkowskie).

PKB Nowej Zelandii w 2025 r. wynosiło 262 mld USD, z kolei PKB per capita (nominalne) – 49380 USD. Wzrost gospodarczy w 2025 r. wyniósł 0,8%, inflacja – 2,7%, zaś bezrobocie - 5,2%.

W ostatnich latach gospodarka nowozelandzka borykała się z wolniejszym wzrostem gospodarczym wywołanym skutkami pandemii COVID-19, wysoką inflacją i wyższymi stopami procentowymi oraz globalnymi napięciami geopolitycznymi.

Priorytetem obecnego rządu Nowej Zelandii w zakresie polityki gospodarczej pozostaje naprawa finansów publicznych oraz powrót do szybszego tempa wzrostu gospodarczego, w tym poprzez wzrost inwestycji. Podjęto szereg działań mających przyciągnąć inwestycje zagraniczne, ze szczególnym uwzględnieniem takich obszarów, jak: infrastruktura, odnawialne źródła energii, centra danych, cyfryzacja i AI, wysokie technologie (w tym technolowie rolnicze, biotechnologiczne, medyczne i kosmiczne) oraz zaawansowane zakłady produkcyjne i przetwórcze.

Poza tradycyjnie kluczowym z perspektywy nowozelandzkiego eksportu sektorem rolno-spożywczym i biotechnologii, w ostatnich latach dynamicznie rozwija się nowozelandzki sektor kosmiczny.

Rząd inwestuje również w rozwój innowacji w sektorach: rolno-spożywczym, biotechnologii; materiałów przyszłości, w tym nadprzewodników i technologii magnetycznych; AI, technologii kwantowych i kosmicznym. W 2025 r. rząd przyjął również nową strategię rozwoju zdolności obronnych, która przewiduje zwiększenie wydatków na obronność do poziomu 2% PKB do 2033 r.

Główne sektory gospodarki i ich udział w PKB

Duże nasłonecznienie, także w okresie zimowym, oraz znaczna ilość opadów stanowią idealne warunki dla rozwoju nowozelandzkiego rolnictwa, leśnictwa, sadownictwa i produkcji energii hydro-elektrycznej. Produkty rolno-spożywcze wysokiej jakości odpowiadają za ponad 70% nowozelandzkiego eksportu, a jednocześnie jedynie 5,8% PKB. Nowa Zelandia jest m.in. największym eksporterem mleka na świecie.

Najistotniejsze z perspektywy PKB sektory gospodarki nowozelandzkiej to: usługi (62,2 % PKB; w kontekście eksportu dominują: turystyka i szkolnictwo wyższe) oraz produkcja przemysłowa i budownictwo (16,9% PKB).

Polityka kursowa

Walutą obowiązującą jest dolar nowozelandzki (NZD).

Nowa Zelandia stosuje politykę płynnego kursu walutowego.

W 2025 r. kurs USD/NZD kształtował się w przedziale 1,64-1,82 za 1 USD.

W 2025 r. bank centralny (Reserve Bank of New Zealand) prowadził politykę luzowania monetarnego obniżając stopę procentową OCR (odpowiednik stopy referencyjnej w polskim NBP) z poziomu 4,25% w styczniu do poziomu 2,25% w grudniu.

Surowce i technologie krytyczne

W styczniu 2025 r. rząd opublikował nową strategię w zakresie minerałów krytycznych. Celem rządu jest rozwój  sektora wydobywczego, w celu podwojenia eksportu surowców mineralnych do poziomu 1,7 mld USD w 2035 r. Rząd zamierza w dalszym ciągu rozwijać wydobycie i eksport złota, srebra i węgla, ale także dokładniej zbadać zasoby i możliwości wydobywania w NZ minerałów krytycznych, w tym m.in. wanadu, antymonu, tytanu i litu.

Rząd opublikował również listę minerałów krytycznych, która zawiera 37 pozycji, z których NZ wydobywa obecnie 10 i ma potencjał do wydobywania kolejnych 11. Docelowo rząd NZ liczy na zwiększenie liczby miejsc pracy w sektorze, wzmocnienie samowystarczalności kraju, wsparcie eksportu surowców mineralnych oraz wzmocnienie międzynarodowych łańcuchów dostaw oraz współpracy międzynarodowej w tym zakresie.

Złoto i węgiel koksujący odpowiadają obecnie za 80% eksportu NZ sektora wydobywczego.

Obecny rząd z jednej strony podjął decyzję w sprawie ponownego inwestowania w paliwa kopalne (m.in. zniósł zakaz poszukiwania ropy naftowej i gazu na morzu), kontynuując jednocześnie rozwój odnawialnych źródeł energii (geotermia, planowane wprowadzenie energetyki wiatrowej typu offshore).

Stan infrastruktury 

Nowa Zelandia posiada dobrze rozwiniętą sieć dróg krajowych, choć sieć autostrad ograniczona jest do okolic największych miast, a drogi lokalne na obszarach wiejskich często pozostają szutrowe.

Pasażerska sieć kolejowa jest bardzo ograniczona.

Popularną formą podróżowania pomiędzy głównymi miastami są połączenia lotnicze. Loty pomiędzy głównymi miastami kraju odbywają się kilka razy dziennie. Lotniska międzynarodowe znajdują się w Auckland, Wellingtonie, Christchurch, Dunedin i Queenstown.

Popularnym środkiem transportu pomiędzy głównymi wyspami kraju są również promy. Połączenia między Wellington i Picton – łączące wyspy północą i południową – kursują wielokrotnie w ciągu doby.

Do największych portów morskich należą: Auckland, Tauranga i Lyttelton.

Sieć energetyczna jest niezawodna i oparta w ok. 86% na źródłach odnawialnych (elektrownie wodne, geotermalne i wiatrowe).

Sieć wodna i kanalizacyjna boryka się z awariami i wysokimi stratami wody, lecz jakość wody w największych miastach pozostaje dobra (woda z kranu jest zdatna do spożycia).

Ok. 90% ludności kraju ma dostęp do Internetu światłowodowego, a ok. 85% do sieci komórkowej 5G. Zasięg sieci komórkowej nie obejmuje wielu niezamieszkanych części kraju.

Kalendarz dni wolnych od pracy

• Nowy Rok - 1 stycznia
• Dzień po Nowym Roku – 2 stycznia
• Rocznica podpisania Traktatu Waitangi z 1840 r. – 6 lutego (Święto Narodowe)
• Wielkanoc – Wielki Piątek i Poniedziałek Wielkanocny
• Dzień ANZAC – 25 kwietnia (obchodzony w 2026 r. 27 kwietnia)
• Urodziny Króla – pierwszy poniedziałek czerwca
• Matariki – Nowy Rok maoryski, w 2026 r. wypada 10 lipca
• Dzień Pracy – czwarty poniedziałek października
• Boże Narodzenie – 25 i 26 grudnia

Poza tym, każde duże miasto lub region w Nowej Zelandii obchodzą co roku swoje święto, podczas którego urzędy i instytucje publiczne są zamknięte. W 2026 r. Święto Wellingtonu przypada 19 stycznia, zaś Święto Auckland – 26 stycznia.

Podstawowe dane makroekonomiczne: tabela za rok poprzedni i prognozy na rok bieżący i następny (dane wg. Banku Światowego i IMF)

*wrzesień 2025 roku; wg Stats NZ

Nowa Zelandia należy do grupy państw najaktywniej działających na rzecz wolnego, otwartego i opartego na zasadach systemu handlu międzynarodowego. Jest stroną 17 umów o wolnym handlu, w tym z UE, Chinami i większością państw azjatyckich.

Prognozowany na 2025 r. poziom nowozelandzkiego eksportu to ok. 110 mld NZD, zaś importu – ok. 113 mld NZD.

Najważniejsi partnerzy handlowi

Najważniejszymi rynkami eksportowymi Nowej Zelandii są obecnie: Chiny (ponad 20% eksportu), Australia (ok. 15%), Stany Zjednoczone (ok. 14% eksportu), Unia Europejska (ok. 8% eksportu) i Japonia (ok. 6% eksportu).

Głównymi partnerami importowymi Nowej Zelandii są: Chiny (ok. 20%), Australia (ok. 16%), Stany Zjednoczone (ok. 13%), Unia Europejska (ok. 12%) i Japonia (ok. 6%).

Podstawowe produkty i usługi importowe i eksportowe

Eksport towarów

Towary odpowiadają za ok. 70% nowozelandzkiego eksportu, z czego zdecydowaną większość stanowią produkty rolno-spożywcze.

Nowa Zelandia jest 16. największym eksporterem produktów rolno-spożywczych na świecie i największym eksporterem mleka.

Eksport usług

Usługi odpowiadają za ok. 30% nowozelandzkiego eksportu.

Są to przede wszystkim: usługi turystyczne (ok. 50%), usługi edukacyjne i szkoleniowe (ok. 14%), usługi dla biznesu (ok. 11%) i usługi transportowe (ok. 9%). Istotną rolę odgrywa również nowozelandzki przemysł filmowy.

Import towarów

Nowa Zelandia importuje przede wszystkim: maszyny i urządzenia mechaniczne (ok. 14% importu), pojazdy i części samochodowe (ok. 13%), paliwa mineralne i produkty ich destylacji (ok. 11%), sprzęt elektryczny i elektroniczny (ok. 10%), tworzywa sztuczne, farmaceutyki oraz metale nieszlachetne (po ok. 6%).

Import usług

Najważniejsze kategorie w nowozelandzkim imporcie usług to: usługi turystyczne (ok. 37%), usługi dla biznesu (ok. 17%), usługi transportowe (ok. 14%) oraz usługi IT (ok. 9%).

Główni inwestorzy

Do największych inwestorów w Nowej Zelandii należą: Australia (ok. 38%), Stany Zjednoczone (ok. 16%), Singapur (ok. 9%), Wielka Brytania (ok. 7%), Japonia (ok. 6%) oraz Chiny (ok. 5%). Do największych inwestorów europejskich należą: Niemcy (ok. 3%), Niderlandy (ok. 2%) i Francja (ok. 1%).

Główne kierunki inwestycji zagranicznych

Na dzień 31 marca 2025 roku całkowita wartość inwestycji zagranicznych Nowej Zelandii wyniosła ok. 253 mld USD, z czego:

• 40,6 % stanowiły inwestycje w USA,
• 20,6 % w Australii,
• 6,1 % w Wielkiej Brytanii,
• 3,6% w Japonii.

Nowa Zelandia, jako jedno z państw najaktywniej opowiadających się za rozwojem otwartego i opartego na zasadach handlu międzynarodowego, jest aktywnym członkiem większości najważniejszych organizacji wielostronnych o charakterze gospodarczym, w tym WTO, OECD, czy ADB.

Poza rozbudowaną siecią dwustronnych umów o wolnym handlu, jest także członkiem porozumień regionalnych: CPTPP, RCEP, AANZFTA, IPEF, DEPA, Pacer Plus oraz P4.

Nowa Zelandia promuje również rozwój inicjatyw minilateralnych: we wrześniu 2025 r., w ramach wspólnej inicjatywy z Singapurem, ZEA i Szwajcarią, zawarła porozumienie The Future of Investment and Trade Partnership, do którego przystąpiło ostatecznie 14 małych i średnich państw, których rozwój zależy od handlu międzynarodowego.

Przystąpiła również do the Mineral Security Partnership, grupy 14 państw (+UE), mającej na celu wsparcie jej członków w działaniach na rzecz zapewnia stabilnych dostaw minerałów niezbędnych dla rozwoju ich gospodarek oraz rozpoczęła negocjacje z Chile i Singapurem ws. zawarcia porozumienia Green Economy Partnership Agreement (GEPA), którego celem ma być wzmocnienie wzajemnej współpracy w zakresie zrównoważonego finansowania i inwestycji, zielonych towarów i usług, zrównoważonego rolnictwa oraz paliw zero i niskoemisyjnych.

Dwustronne relacje handlowe i inwestycyjne

Choć wymiana handlowa Polski z Nową Zelandią wzrosła ponad dziesięciokrotnie na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat, nadal znajduje się na stosunkowo niewielkim poziomie. Wejście w życie umowy o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a Nową Zelandią otworzyło nowe możliwości w zakresie jej dalszego wzrostu.

Obecnie główne kategorie polskiego eksportu do Nowej Zelandii to: silni turboodrzutowe, turbośmigłowe oraz inne turbiny gazowe (43,3% eksportu w 2024 r.), mięso wieprzowe (5,7%), organiczne środki powierzchniowo czynne (4,2%), mięso i podroby jadalne, solone, suszone lub wędzone; jadalne mąki i mączki z mięsa lub podrobów (2,2%) oraz ciągniki (2,1%).

Najważniejsze kategorie importu z Nowej Zelandii to: filety rybne i pozostałe mięso rybie (47,1%), kazeina (7,3%), peptony i ich pochodne (6,2%), owoce świeże (5,7%), wino (4,8%), nasiona, owoce i zarodniki (3,8%), ekstrakt słodowy (3,8%) oraz mięso z owiec (3,7%).

Do najbardziej obiecujących z perspektywy rozwoju polskiego eksportu kategorii należą sektory: budowlany i wykończenia wnętrz, jachtów i łodzi, IT, maszyn mechanicznych, lotniczo-kosmiczny, meblarski, spożywczy, medyczny i zielonych technologii.

Obroty handlowe Polska-Nowa Zelandia w latach 2023-2025 (w mln EUR):

Źródło: GUS

Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług

Dzięki wejściu w życie umowy o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a Nową Zelandią 91% dotychczas obowiązujących w handlu dwustronnym ceł zostało zniesionych, a w najbliższych latach odsetek ten wyniesie 97%).

Do najważniejszych barier w dostępie do rynku nowozelandzkiego dla polskich towarów i usług należą: wymagające przepisy fitosanitarne, wymóg certyfikacji materiałów budowlanych (choć w ostatnich latach rząd nowozelandzki podejmuje kroki mające na celu ewolucyjną liberalizację dostępu zagranicznych produktów budowlanych do tut. rynku, a tym samym obniżenie wysokich kosztów budowy; więcej informacji na stronie kierunkowego resortu) oraz ograniczenia w nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców.

Szczegółowe informacje na temat norm zdrowotnych dotyczących importu do Nowej Zelandii mięsa wieprzowego oraz produktów wieprzowych pochodzących z UE dostępne są na portalu Ministerstwa Przemysłów Podstawowych (MPI) oraz w wersji polskiej na stronie Głównego Inspektoratu Weterynarii.

Dla eksporterów produktów żywnościowych przydatne będą informacje znajdujące się na stronie internetowej dot. bezpieczeństwa żywności (MPI).

Dostęp do rynku pracy

Polacy pragnący podjąć pracę w Nowej Zelandii muszą ubiegać się o specjalną wizę.

Istnieją różne formy wizy pracowniczej, o charakterze tymczasowym (np. Working Holiday Visa, Essential Skills Visa), z możliwością zmiany statusu na rezydenturę, czy wizy rezydenckie na pobyt stały. Wyczerpujące informacje na temat dostępnych możliwości i warunków uzyskania wiz można znaleźć na stronie internetowej Urzędu Imigracyjnego Nowej Zelandii.

Lista zawodów, na które istnieje największe zapotrzebowanie w Nowej Zelandii dostępna jest na stronie Urzędu Imigracyjnego NZ.

Warunki zatrudnienia regulowane są przepisami Ustawy o Zatrudnieniu z 2000 r. (Employment Relations Act). Treść ustawy oraz informacje na temat zasad zatrudnienia dostępne są na portalu Ministerstwa ds. Biznesu, Innowacji i Zatrudnienia (MBIE).

Relacje z UE

Unia Europejska jest, traktowana łącznie, 4. najważniejszym partnerem handlowym, z kolei Nowa Zelandia z perspektywy UE jest 56. partnerem pod względem wielkości obrotów, które w marcu 2025 r. osiągnęły poziom ponad 10 mld EUR rocznie. W tym samym okresie nadwyżka handlowa po stronie UE osiągnęła poziom 3,25 mld EUR.  Jednocześnie od wejścia w życie Umowy o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a Nową Zelandią w maju 2024 r. nowozelandzki eksport do UE wzrósł o ponad 1 mld EUR.

Nowa Zelandia jest również stowarzyszona z unijnym programem badawczym Horyzont Europa. Dzięki umowie podpisanej w tej sprawie w lipcu 2023 r. dynamicznie rozwija się współpraca badawcza pomiędzy nowozelandzkimi a unijnymi uczelniami wyższymi.

W 2025 r. odbyło się pierwsze spotkanie w ramach dialogu gospodarczego pomiędzy UE a państwami CPTPP.

Baza traktatowa między Nową Zelandia a Polską i UE

• Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Nową Zelandią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Warszawie dnia 21 kwietnia 2005 r.
• Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Nowej Zelandii w sprawie Programu Zwiedzaj i Pracuj (Working Holiday Scheme), podpisana w Warszawie dnia 9 maja 2008 r. Roczny limit wiz: 100.
• Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Nowej Zelandii w sprawie koprodukcji filmowej, podpisana w Warszawie dnia 21 października 2015 r.
• Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Nowej Zelandii o komunikacji lotniczej, podpisana w Auckland dnia 22 sierpnia 2018 r.
• Umowa o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a Nową Zelandią, podpisana w Brukseli 9 lipca 2023 r. (weszła w życie 1 maja 2024 r.).