Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. M. Karłowicza w Katowicach

Urodzona w 1906 roku w Berlinie, od 1913 roku zamieszkała we Lwowie, gdzie ukończyła pięć klas szkoły powszechnej w Państwowym Gimnazjum Królowej Jadwigi; egzamin dojrzałości zdała w 1930 roku. 

Po kilku latach prywatnej nauki wstąpiła do Konserwatorium Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie, wybierając jako przedmiot główny – grę na fortepianie. W 1927 zdała egzamin państwowy z muzyki i fortepianu, a w 1929 otrzymała dyplom ukończenia Konserwatorium, poszerzając swoje zainteresowania muzyczne o kolejną dziedzinę : w 1930 roku zdała egzamin państwowy ze śpiewu.

W latach 1929-32 prowadziła klasę fortepianu w Szkole Muzycznej im. Mieczysława Karłowicza w Zamościu, a okres od 1932-40 spędziła we Lwowie, utrzymując się wyłącznie z prywatnych lekcji muzyki.

Deportowana przez Sowietów w 1940 r.do Semipalatyńskiej Obłasti, pracowała jako robotnica w cegielni i kamieniołomach. Po amnestii. W roku 1941 wstąpiła do tworzącej się wówczas w ZSRR Armii Polskiej Generała Andersa do 6 Dywizji Piechoty, z którą przeszła cały szlak bojowy przez Iran, Irak, Palestynę, Egipt i Włochy. Wchodziła w skład Wojskowego Korpusu Sióstr PCK i pracowała w Szpitalu Wojennym nr 1 w tym w trakcie bitew o Monte Cassino, Ankonę i Bolonię.  Po zakończeniu wojny wraz z 2 Korpusem przetransportowana została do Anglii. Za szczególne zasługi wojenne odznaczona została Krzyżem Monte Casino (1944), Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami (1944), medalami wojskowymi brytyjskimi i włoskimi.

Po demobilizacji w maju 1947 roku powróciła do kraju. W lutym 1948 roku związała się z nowopowstającą Szkołą Muzyczną im. Mieczysława Karłowicza w Katowicach.

Emma Baszakowa żyła samotnie - jej mąż zmarł we Włoszech w 1945 roku – cały swój czas, energię i serce poświęcając Szkole; tutaj zawsze otwarta dla wychowanków, częstokroć też roztaczała opiekę nad młodymi nauczycielami, niosąc pomoc i radę w chwilach niepewności i rozterek zawodowych. Pełniła tez funkcje kierowniczą; w latach 1953-62 prowadziła sekcję fortepianu PSM I stopnia; z ofiarnością uczestniczyła w codziennym życiu szkoły jako przedstawiciel grona pedagogicznego w kontaktach z uczniami i rodzicami.

W pamięci przyjaciół, pedagogów i uczniów pozostała jako osoba  o nieposzlakowanej opinii, bezinteresowna, pełna pogody ducha i wewnętrznego ciepła. Zmarła 6 listopada 1987 roku w Katowicach, spoczywa na cmentarzu przy ulicy Francuskiej.