W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.

Informator ekonomiczny

Informacje ogólne

Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, język urzędowy

Położenie geograficzne: Republika Korei (RK) położona jest na Półwyspie Koreańskim, usytuowanym pomiędzy Chinami a kontynentem azjatyckim oraz archipelagiem Wysp Japońskich. Półwysep Koreański, na którym oprócz RK zlokalizowana jest również Koreańska Republika Ludowo - Demokratyczna (KRLD), otacza od zachodu Morze Żółte, oddzielające Koreę od Chin, a od wschodu i południa Morze Japońskie (wg. źródeł koreańskich: Wschodnie), oddzielające ten kraj od Japonii.

Ludność: Populacja Republiki Korei liczy 51,8 milionów osób. Średnia gęstość zaludnienia w 2018 r. roku wyniosła ok. 514 mieszkańców na km2; ok. 91% ludności mieszka w miastach. W Seulu, największym mieście Republiki Korei, mieszka ok. 9,7 milionów osób (oblicza się że w ramach całej aglomeracji seulskiej liczba ludności przekracza 20 mln.). Inne duże ośrodki miejskie to Busan, Daegu, Incheon, Daejeon, Ulsan, Gwangju.

Południowa Korea jest krajem jednolitym narodowościowo, aż 96,5% ogółu ludności stanowią Koreańczycy.

Obszar: Długość części Półwyspu Koreańskiego należącej do RK wynosi 350 kilometrów, natomiast szerokość około 270 km. Terytorium kraju zajmuje powierzchnię 100,2 tys. km2;. Republika Korei posiada granice morskie z Chinami oraz Japonią. Od północy graniczy z Koreańską Republiką Ludowo-Demokratyczną, od której na całej szerokości półwyspu oddziela ją obszar strefy zdemilitaryzowanej (DMZ). DMZ ma szerokość 4 km i jest jedną z najbardziej strzeżonych linii granicznych na świecie. Nie istnieją dostępne dla ruchu przejścia graniczne pomiędzy RK i KRLD. Ukształtowanie terenu Korei Południowej jest w większości górzysto-wyżynne, niziny stanowią około 30% powierzchni kraju.

 Stolica: Seul, stolica Republiki Korei położony jest w północno-zachodniej części kraju. Znaczna część władz administracyjnych i ośrodków państwowych znajduje się w mieście Sejong, które ma status administracyjnej stolicy kraju. Seul leży niedaleko ujścia rzeki Han do Morza Żółtego, ok. 50 km na południe od strefy zdemilitaryzowanej. Seul jest politycznym, społecznym oraz ekonomicznym centrum Republiki Korei.

 Republika Korei podzielona jest na 9 prowincji (Do), będących odpowiednikami polskich województw. Są to: północna prowincja Chungcheong, południowa prowincja Chungcheong, prowincja Gangwon, prowincja Gyeonggi, północna prowincja Gyeongsang, południowa prowincja Gyeongsang, północna prowincja Jeolla, południowa prowincja Jeolla oraz Jeju. Oprócz Seulu definiowanego jako miasto specjalne, w RK wyznaczonych jest 6 miast metropolitalnych: Incheon, Gwangju, Busan, Daejeon, Daegu, Ulsan oraz autonomiczne miasto metropolitarne Sejong.

 Język urzędowy: Jedynym językiem oficjalnym i urzędowym jest koreański. Język angielski jest stosowany w międzynarodowej korespondencji handlowej, ale jego znajomości nie można uznać za powszechną.

Warunki klimatyczne

 Korea leży w strefie klimatu monsunowego, w północnej i środkowej części ma on charakter umiarkowanie ciepły, w południowej podzwrotnikowy morski. Średnia temperatura w styczniu wynosi około –4°C, w lipcu około +25°C. Przeciętna suma opadów dla całego kraju wynosi ok. 1300 mm. Pora deszczowa przypada na okres od połowy czerwca do początku września, w okresie tym spada 2/3 łącznych opadów rocznych. Późnym latem do wybrzeży Korei Południowej docierają tajfuny.

Główne bogactwa

Republika Korei nie posiada w zasadzie bogactw naturalnych. Na jej terenie w niewielkich ilościach występują: węgiel, wolfram, grafit, molibden, ołów.

System walutowy, kurs i wymiana

Jednostką walutową w RK jest won południowokoreański (₩) oznaczany kodem KRW. W użyciu występują banknoty o nominałach: ₩1000, ₩5000, ₩10 000, ₩50 000 oraz monety ₩10, ₩50, ₩100, ₩500. 1 won teoretycznie dzieli się na 100 dzonów, nie występują one jednak w obiegu. Od 1997 roku won jest walutą o kursie płynnym. Średnia cena 1 USD w 2019 r. wyniosła 1 174 KRW, 1 EUR - 1 305 KRW, a 1 PLN ok.  303 KRW. Na początku 2017 r., bank centralny Republiki Korei – Bank of Korea, rozpoczął działania w kierunku całkowitego wyeliminowania z obiegu monet.

Religia

Jednostką walutową w RK jest won południowokoreański (₩) oznaczany kodem KRW. W użyciu występują banknoty o nominałach: ₩1000, ₩5000, ₩10 000, ₩50 000 oraz monety ₩10, ₩50, ₩100, ₩500. 1 won teoretycznie dzieli się na 100 dzonów, nie występują one jednak w obiegu. Od 1997 roku won jest walutą o kursie płynnym. Średnia cena 1 USD w 2019 r. wyniosła 1 174 KRW, 1 EUR - 1 305 KRW, a 1 PLN ok.  303 KRW. Na początku 2017 r., bank centralny Republiki Korei – Bank of Korea, rozpoczął działania w kierunku całkowitego wyeliminowania z obiegu monet.

Wykaz dni świątecznych i wolnych od pracy

Data Dzień tygodnia Nazwa święta
1 styczeń środa Nowy Rok
24-26 styczeń poniedziałek - środa Nowy Rok wg kalendarza księżycowego
1 marzec niedziela Dzień Ruchu Niepodległościowego
30 kwiecień czwartek Urodziny Buddy
5 maj wtorek Dzień Dziecka
6 czerwiec sobota Dzień Pamięci Poległych w Walce za Ojczyznę
15 sierpień sobota Dzień Wyzwolenia z Okupacji Japońskiej

30 wrzesień - 2 październik

środa - piątek Koreańskie Święto Dziękczynienia
3 październik sobota Dzień Utworzenia Pierwszego Państwa Koreańskiego
9 październik piątek Dzień Alfabetu Koreańskiego
25 grudzień piątek Boże Narodzenie

 

Infrastruktura transportowa

Republika Korei posiada doskonale rozwiniętą infrastrukturę komunikacyjną, spełniającą wysokie standardy międzynarodowe. Należą do niej: sieć autostrad o łącznej długości 4,7 tys. km, 13,9 tys. km dróg krajowych, 18 tys. km dróg regionalnych, światowej klasy lotniska: 8 międzynarodowych, w tym główne lotnisko Incheon obsługujące stolicę kraju (terminal 1 oraz terminal 2 o łącznej docelowej przepustowości ponad 100 mln. pasażerów) oraz 7 lotnisk krajowych, a także 31 portów handlowych zarządzanych przez rząd centralny oraz administracje regionalne. Ponadto, Republika Korei może się poszczycić szybką koleją KTX łączącą główne miasta kraju, której średnia prędkość wynosi 305km/h. Obecnie przeprowadzane są modernizacje, które mają podnieść prędkość pociągów KTX do 400 km/h. Ze względu na położenie kraju, przejścia graniczne znajdują się wyłącznie na międzynarodowych lotniskach i w portach morskich.

Obowiązek wizowy

Polscy obywatele nie muszą posiadać wiz przy wyjazdach turystycznych do Republiki Korei na okres do 90 dni.

Przy pobytach turystycznych nie ma obowiązku meldunkowego, niemniej jednak należy podać adres pobytu podczas wizyty. W przypadku pobytów wiążących się z wykonywaniem pracy lub nauką konieczne jest uprzednie uzyskanie wizy. Od lutego 2020 r. Ambasada RK w Warszawie zaprzestała wklejania naklejek wizowych do paszportów obywateli RK, status wniosku oraz otrzymanej wizy sprawdzić można na odpowiedniej stronie internetowej. Dla obcokrajowców przebywających na terenie RK powyżej 90 dni, na podstawie informacji zawartych w otrzymanej wizie, urząd imigracyjny wydaje odpowiedni dokument tożsamości dla cudzoziemców – tzw. alien registration card.

System administracyjny

Ustrój polityczny

Korea Południowa jest demokracją parlamentarną z silną władzą prezydencką. Prezydent wybierany jest w wyborach powszechnych na 5-letnią kadencję bez możliwości reelekcji. Obecnym prezydentem Republiki Korei jest członek liberalnej Demokratycznej Partii Korei – MOON Jae-in. Poprzednia prezydent – PARK Geun-hye, członkini konserwatywnej partii Saenuri (obecnie Partia Wolności Korei), a także córka byłego prezydenta PARK Chung-hee, została usunięta z urzędu w wyniku skandalu korupcyjnego w marcu 2017 r. Najbliższe wybory prezydenckie odbędą się w 2022r.

Władza ustawodawcza

Władzę ustawodawczą sprawuje Zgromadzenie Narodowe składające się z 300 członków wybieranych na czteroletnie kadencje. 245 posłów pochodzi z okręgów jednomandatowych, pozostałych 55 wybieranych jest na mocy ordynacji proporcjonalnej. W wyniku wyborów które odbyły się w kwietniu 2016 r. większość w parlamencie zdobyła Demokratyczna Partia Korei (obecnie 129 mandatów). Największą partią opozycyjną jest Partia Wolności Korei (108 mandatów). Najbliższe wybory do parlamentu odbędą się 15 kwietnia 2020 r.

Władza wykonawcza

Zgodnie z koreańską konstytucją na czele państwa stoi prezydent. Jest on głównym ośrodkiem władzy wykonawczej Republiki Korei oraz zwierzchnikiem sił zbrojnych. Prezydent jest bezpośrednim zwierzchnikiem licznych agencji rządowych i urzędów centralnych. Premier Republiki Korei powoływany jest przez prezydenta i zatwierdzany przez parlament. Premier jest odpowiedzialny za koordynację pracy ministerstw.

Wraz z inauguracją kadencji poprzedniej prezydent - PARK Geun-hye w marcu 2013 r. została przeprowadzona rekonstrukcja rządu Republiki Korei, w wyniku której w skład administracji państwowej wchodzi obecnie 17 ministerstw.

Od 14 stycznia 2020 r. funkcję premiera RK pełni Chung Sye-kyun wywodzący się z Demokratycznej Partii Korei. Zgodnie z konstytucją RK, premier nie pełni roli szefa rządu (pełni ją prezydent), ale kieruje w imieniu prezydenta jego pracami. Premier jest osobą, która tymczasowo wykonuje obowiązki prezydenta w sytuacji, gdy urzędujący prezydent nie może sprawować władzy (także w przypadku impeachmentu urzędującego prezydenta).

Skład rządu prezydenta Moon Jae-ina
Ministerstwo Minister
Ministerstwo Gospodarki i Finansów Hong Nam-ki (pełni funkcję wicepremiera)
Ministerstwo Edukacji Yoo Eun-hae (pełni funkcję wicepremiera)
Ministerstwo Nauki i Technologii Teleinformacyjnych Choi Kiyoung
Ministerstwo Spraw Zagranicznych Kang Kyung-wha
Ministerstwo Zjednoczenia Kim Yeon Chul
Ministerstwo Sprawiedliwości Choo Mi Ae
Ministerstwo Obrony Narodowej Jeong Kyeongdoo
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Bezpieczeństwa Chin Young
Ministerstwo Kultury, Sportu i Turystyki Park Yang-woo
Ministerstwo Rolnictwa, Żywności i Spraw Wiejskich Kim Hyeonsoo
Ministerstwo Handlu, Przemysłu i Energii Sung Yun-mo
Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej Park Neunghoo
Ministerstwo Środowiska Cho Myung-Rae
Ministerstwo Pracy Lee Jae-kap
Ministerstwo Równości Płci i Rodziny Lee Jung Ok
Ministerstwo Ziemi, Infrastruktury i Transportu Kim Hyun-mee
Ministerstwo Gospodarki Oceanicznej i Rybołówstwa Moon Seok-hyeok
Ministerstwo Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz Startupów Park Young-sun

Struktura administracji gospodarczej

Kwestie gospodarcze leżą przede wszystkim w kompetencjach Ministerstwa Handlu, Przemysłu i Energii, które jest odpowiedzialne za negocjacje umów handlowych oraz Ministerstwa Gospodarki i Finansów (podległe mu są m.in.: Narodowa Służba Podatkowa, Biuro Zamówień Publicznych oraz Urząd Statystyczny).

W Ministerstwie Handlu, Przemysłu i Energii RK istnieje szereg działów odpowiedzialnych za współpracę i wsparcie dla przedsiębiorstw produkcyjnych i handlowych.

 Dodatkowo, ważnym elementem koreańskiej administracji gospodarczej jest  Ministerstwo ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw. Zadaniem urzędu jest m.in.: wypracowywanie polityki wspierającej małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP), promowanie rozwoju MŚP, analizowanie trendów i zbieranie informacji związanych z sektorem MŚP, wypracowywanie projektów związanych z restrukturyzacją MŚP, wsparcie dla przedsiębiorstw typu venture capital, wsparcie dla MŚP w przypadkach dotkliwych negatywnych szoków podażowych, wsparcie współpracy pomiędzy MŚP a dużymi koncernami, wsparcie technologiczne i finansowe.

 W Republice Korei działa wiele urzędów i organizacji bezpośrednio lub pośrednio związanych z gospodarką. Organizacje o charakterze gospodarczym afiliowane są przy ministerstwach lub działają w sposób samodzielny i niezależny. Są to m.in. izby przemysłowo-handlowe, organizacje importerów i/lub eksporterów, specjalne strefy przemysłowe oraz ekonomiczne, agencje promujące Koreę jako cel inwestycji zagranicznych lub przyjazdów turystycznych oraz wiele organizacji branżowych. Ta rozbudowana struktura odzwierciedla priorytet państwa, jakim od lat jest rozwój gospodarczy, w tym przede wszystkim handel zagraniczny.

Do najważniejszych koreańskich organizacji gospodarczych należą:

  • Federacja Koreańskiego Przemysłu (FKI) – skupiająca przedstawicieli przemysłu koreańskiego, wśród członków federacji znajdują się przedstawiciele największych koreańskich koncernów. Celem organizacji jest rozwój koreańskiego przemysłu a zarazem wspieranie i reprezentowanie własnych członków. (http://www.fki.or.kr/en/)
  • Koreańska Agencja Promocji Handlu i Inwestycji (KOTRA) – realizująca zadania związane z promocją kraju jako partnera gospodarczego, a w szczególności inwestycyjnego. (http://www.kotra.or.kr/foreign/main/KHEMUI010M.html?LOCALE=en)
  • Invest Korea – instytucja podlegająca KOTRA i wspierająca zagranicznych inwestorów w RK. (http://www.investkorea.org/en/index.do)
  • Koreańska Izba Handlu i Przemysłu (KCCI) – skupiająca 71 regionalnych izb handlowych zachowujących dużą niezależność. Zadaniem izby jest wzmacnianie współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami w ramach sektora prywatnego, a także ze strukturami rządowymi, organizacja seminariów i konferencji, doradztwo, zbieranie informacji dotyczących przemysłu koreańskiego, tworzenie propozycji legislacyjnych dotyczących działalności gospodarczej.(http://english.korcham.net/nChamEng/Service/Main/appl/Main.asp)
  • Koreańska Organizacja Handlu Międzynarodowego (KITA) – agencja zajmująca się promocją koreańskiego eksportu m.in. poprzez doradztwo, pośrednictwo w znajdowaniu partnerów handlowych itp. (http://www.kita.org/)
  • Koreański Związek Importerów (KOIMA) – organizacja wspomagająca koreańskich importerów organizująca m.in. targi i wystawy dla zagranicznych firm zainteresowanych wejściem na rynek koreański. (http://www.import.or.kr/index.do)
  • Koreańska Federacja Pracodawców (KFP) – priorytetem organizacji jest obrona praw pracodawców. KFP uczestniczy w komisjach trójstronnych, świadczy doradztwo prawne, współpracuje z organami państwowymi w tworzeniu projektów legislacyjnych dotyczących rynku pracy. (http://www.kefplaza.com/kef/kef_eng_intro_1.jsp)

Sądownictwo gospodarcze

Sprawy gospodarcze są w Republice Korei rozpatrywane przez sądy powszechne. Nie występują oddzielne wydziały do spraw gospodarczych w sądach okręgowych czy rejonowych. Sprawy te prowadzone są przez wyznaczonych wyspecjalizowanych sędziów.

Gospodarka

Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej

Korea Południowa należy do krajów, które w ostatnim półwieczu osiągnęły najbardziej spektakularny sukces gospodarczy. W ciągu zaledwie jednego pokolenia jeden z biedniejszych krajów Azji awansował do grona najbardziej rozwiniętych i najbardziej zaawansowanych technologicznie światowych gospodarek.

W 2019 r., z PKB wielkości ponad 1 630 mld USD, Republika Korei  uplasowała się na 12. miejscu w rankingu największych gospodarek świata. Wzrost PKB dla Republiki Korei w 2019 r. wyniósł 2.0 %. Według danych banku centralnego Republiki Korei, potencjał wzrostu gospodarczego dla kraju w 2019 r. wynosił 2.5~2.6%, co oznacza, że kraj nie wykorzystał w pełni swojego potencjału wzrostowego.

Największy wpływ na wzrost gospodarczy w 2019 r. miała polityka fiskalna rządu. Aż 1.5% osiągniętego wzrostu dokonało się dzięki polityce rządu, a tylko 0.5% dzięki aktywności podmiotów prywatnych. Odnotowano spadek w sektorze inwestycji infrastrukturalnych, inwestycjach w maszyny oraz sprzęt produkcyjny.

W przypadku eksportu, odnotowano spadek w wysokości 10.3% w porównaniu do 2018 r. Był to pierwszy od 2009 r. dwucyfrowy spadek wielkości koreańskiego eksportu. Tendencję spadkową zanotowano także w przypadku importu, którego wynik był o 6% mniejszy niż roku poprzednim. Republice Korei udało się utrzymać nadwyżkę w bilansie handlowym z zagranicą, była ona jednak o 43.7% mniejsza niż w 2018 r. Według Ministerstwa Handlu, Przemysłu i Energii, głównymi powodami złych wyników handlu zagranicznego były konflikt handlowy na linii USA-ChRL, zastój na rynku półprzewodników (półprzewodniki są największym artykułem eksportowym RK), restrykcje handlowe nałożone w sierpniu na Koreę przez Japonię oraz niestabilna sytuacja polityczna w Hong Kongu.  

W 2019 r. średnia stopa bezrobocia wyniosła 3,8%, pozostając na takim samym poziomie jak w 2018 r. Republika Korei pozostaje krajem z największym odsetkiem bezrobotnych w wieku 25-29 lat wśród krajów OECD. Stały wzrost liczby bezrobotnych w tej grupie wiekowej odnotowywany jest od 2013 r., a w 2018 r. wyniósł 21.6%. Przejawia się to trudnościami w znalezieniu pracy przez młodych Koreańczyków, nawet wśród absolwentów najlepszych koreańskich uczelni wyższych. Innym problemem odnotowywanym przez instytucje badające rynek pracy, jest wysoki procent pracowników zatrudnionych poniżej kwalifikacji. W 2019 r. wyniósł on 30% wszystkich zatrudnionych.                       

W 2019 r. bank centralny Republiki Korei dwukrotnie obniżał stopy procentowe. Pierwsza obniżka o 0.25% do poziomu 1.5% miała miejsce w lipcu. Drugiej obniżki dokonano w październiku, także o 0.25% do poziomu 1.25%. W opinii ekspertów, największy wpływ na te decyzje miała bardzo niska stopa inflacji oraz obawy o to, że może się ona przerodzić w deflację. Stopy procentowe na poziomie 1.25% są najniższymi w historii kraju. Stopy na tak samo niskim poziomie wprowadzono w RK poprzednio tylko raz, w okresie czerwiec 2016 r. -  październik 2017 r.

Od paru lat duży wpływ na gospodarkę koreańską ma ogłoszony w 2017 r. przez prezydenta MOON Jae-ina program gospodarczy, popularnie nazywany „J-nomics”. Program ten opiera się na trzech następujących filarach:

  • Kreowaniu miejsc pracy w sektorze publicznym w celu zmniejszenia wysokiej stopy bezrobocia wśród młodych Koreańczyków.
  • Zwiększeniu zakresu pomocy socjalnej dla Koreańczyków w każdym wieku.
  • Reformie cheaboli - tj. ograniczeniu dominacji rynkowej koreańskich konglomeratów.

Pierwotne przewidywania międzynarodowych instytutów badawczych dotyczące wzrostu gospodarczego kraju w 2020 r. oscylowały wokół 2.7%~2.3%. Przewidywania te zostały jednak znacznie obniżone w I kwartale 2020 r. z powodu wybuchu epidemii koronawirusa do ok. 2.0%.

Główne sektory gospodarki

Republika Korei jest przykładem kraju, który rozwijał się etapowo - od gospodarki opartej na czynnikach podstawowych, takich jak tania siła robocza, przez okres dominacji przemysłu ciężkiego, do gospodarki skoncentrowanej na najnowszych technologiach. Efektem konsekwentnej i skutecznej polityki gospodarczej kraju realizowanej w ostatnich dziesięcioleciach był awans Republiki Korei do grona państw wysoko rozwiniętych gospodarczo, eksporterów nowoczesnych technologii.

Obecnie, gospodarka koreańska cechuje się silnie rozwiniętym sektorem produkcyjnym oraz sektorem usług. Rolnictwo generuje zaledwie ok. 2 % PKB, przemysł 39%, a sektor usług 59%. Do wiodących sektorów przemysłu należą: przemysł elektroniczny, telekomunikacyjny, samochodowy, chemiczny, stoczniowy i stalowy.

W okresie I-X 2019 r., wielkość produkcji przemysłowej pozostała na takim samym poziomie jak w całym 2018 r. W przypadku sektora wytwórczego (przemysł wydobywczy, wytwórczy, energetyczny, gazowy) odnotowano spadek na poziomie -1.3%, a w przypadku sektora usług wzrost na poziomie 1.3%.

W ww. okresie  odnotowano spadek produkcji krajowej w przemyśle chemicznym i ciężkim o -1.2% oraz w przemyśle lekkim o -1.8%.  W porównaniu do 2018 r., niewielki wzrost produkcji odnotowano w sektorach: produkcji półprzewodników oraz ich części (1.4%), technologii teleinformacyjnych (0.4%) oraz przemyśle samochodowym (0.3%). Produkcja pozostałych sektorów odnotowała spadek na poziomie -2.1%. Korporacje odnotowały wzrost produkcji w wysokości 0.5%, a małe i średnie przedsiębiorstwa spadek na poziomie -5.6%.

Wśród sektorów znajdujących się w recesji już od kilku lat wymieniany jest przemysł stoczniowy. Przewiduje się, że złe wyniki produkcyjne w sektorze samochodowym oraz stoczniowym przyczynią się do spadku popytu na stal i tym samym złych wyników także tego sektora w najbliższych latach.             

Charakterystyczną cechą gospodarki koreańskiej jest istnienie wielu konglomeratów, czyli ogromnych przedsiębiorstw zarządzających wieloma mniejszymi firmami o odrębnych profilach działalności (tzw. czeboli). Konglomeraty koreańskie powstały i rozwinęły się w latach 70. dzięki protekcjonistycznej polityce prowadzonej w odniesieniu do określonych branż przez prezydenta Park Chung-hee. Do dnia dzisiejszego cechą charakterystyczną gospodarki koreańskiej jest wysoki udział konglomeratów w tworzeniu PKB kraju.

Koreańskie marki, w szczególności te produkujące elektronikę użytkową, są znane i cenione na całym świecie. Przykładem mogą być produkty firm takich, jako Samsung czy LG, które systematycznie zwiększają swój udział w rynku światowym. Obydwie firmy znajdują się w pierwszej 10. największych producentów telefonów komórkowych na świecie, a firma Samsung w 2019 r., po raz kolejny, osiągnęła największy udział w rynku sprzedaży telefonów komórkowych.

Warto podkreślić, że rząd oraz firmy koreańskie kładą duży nacisk na rozwój nowych technologii. Rząd koreański wyznacza kierunki rozwoju gospodarczego kraju w oparciu o nowe technologie, tworzy centra badawcze oraz przeznacza pieniądze na szkolenia ekspertów w dziedzinach nowych technologii. Republika Korei była jednym z pierwszych państw na świecie, które wdrożyły technologię 5G, prezydent Moon w 2019 r. ogłosił, że jego administracja dążyć będzie do tego, by kraj stał się mocarstwem w rozwoju sztucznej inteligencji, a min. finansów oficjalnie podał,  że do 2030 r. w kraju planowana jest budowa  300 tys. inteligentnych fabryk oraz 10 inteligentnych stref przemysłowych. Sektor prywatny nie pozostaje w tyle. Korporacje koreańskie inwestują ogromne sumy w badania i rozwój oraz tworzą spółki joint-venture z zagranicznymi firmami w celu rozwijania nowych technologii oraz komercjalizacji tych już istniejących. Przykładem może być koreańska firma Hyundai, która w 2019 r. ogłosiła, że zainwestuje 35 mld dolarów w rozwój samochodów autonomicznych oraz elektrycznych.

Systematyczne prowadzenie polityki ukierunkowanej na unowocześnienie gospodarki sprawiło, że RK przez wiele lat zajmowała pierwsze miejsce w rankingu klasyfikującym gospodarki pod względem innowacyjności – „The Global Innovation Index”. W 2020 r., po raz pierwszy od 7 lat, kraj spadł na 2. miejsce ustępując podium na rzecz Niemiec.

Tabela najważniejszych wskaźników makroekonomicznych

Wyszczególnienie

2019

2018

PKB (mld USD, dolary międzynarodowe)

1 630

1 619

PKB na jednego mieszkańca (PPP, USD, dolary międzynarodowe)

44 740

40 111

Tempo wzrostu PKB (zmiana w %)

2.0

2.7

Relacja deficytu/nadwyżki finansów publicznych do PKB (%)

brak danych

+1.6

Relacja całkowitego długu publicznego do PKB (%)

37.2

35.9

Stopa inflacji (%)

0.5

1.48

Stopa bezrobocia w procentach

3.8

3.8

Wartość obrotów handlu zagranicznego (mld USD)

1045.6

1140.1

Wartość eksportu (mld USD)

542.4

604.9

Wartość importu (mld USD)

503.2

535.2

Relacja deficytu/nadwyżki na rachunku obrotów bieżących bilansu płatniczego do PKB (%)

+ 3.5

+ 4.4

Wartość zagranicznych inwestycji bezpośrednich w kraju urzędowania (mld USD)

23.3

26.9

Wartość zagranicznych inwestycji bezpośrednich kraju urzędowania za granicą (w Euro lub USD)

57.2 *

49.7

Źródła: Bank Światowy, Bank of Korea, Korea International Trade Association, Statistics Korea
*dane za I-III kwartał 2019 r.

Handel zagraniczny

Handel zagraniczny od wielu lat jest kołem zamachowym całej gospodarki, której prawie 83% PKB zależy od eksportu.

W 2019 r. wartość eksportu Republiki Korei osiągnęła 542.4 mld USD, co oznacza spadek o 10.6% w porównaniu do 2018 r. Wartość dóbr importowanych w 2019 r. wyniosła 503.2 mld USD, co oznacza spadek o 6% w stosunku do poprzedniego roku. Republice Korei udało się utrzymać nadwyżkę w bilansie handlowym z zagranicą, która wyniosła 39.2 mld USD, tj. wynik o 43.7% niższy niż w 2018 r.

Głównymi powodami spadku wartości handlu zagranicznego w 2019 r. były konflikt handlowy na linii USA-ChRL, zastój w sektorze półprzewodników, restrykcje handlowe nałożone w sierpniu na Koreę przez Japonię oraz niestabilna sytuacja polityczna w Hong Kongu.  

Największymi produktami eksportowymi kraju w 2019 r. roku były półprzewodniki, produkty przemysłu petrochemicznego, samochody i części samochodowe, produkty przemysłu stoczniowego, urządzenia bezprzewodowe, ekrany płaskie, stal, plastik oraz komputery. Głównymi produktami importowymi w 2019 r. pozostały ropa naftowa oraz produkty naftowe, półprzewodniki, gaz ziemny, węgiel, stal, komputery, urządzenia bezprzewodowe, samochody, wysoko przetworzone związki chemiczne oraz tkaniny.

Republika Korei jest stroną 16 obowiązujących umów o wolnym handlu z następującymi państwami i organizacjami: Chile, Singapur, EFTA, ASEAN, Indie, UE, Peru, USA, Turcja, Australia, Kanada, Chiny, Nowa Zelandia, Wietnam, Kolumbia oraz CAFTA. Dodatkowo, podpisano umowę o wolnym handlu z Wielką Brytanią, Izraelem i Indonezją. W trakcie negocjacji pozostają następujące umowy: porozumienie trójstronne Korea-Chiny-Japonia, RCEP oraz umowy z Ekwadorem, MERCOSUR, Filipinami, Rosją oraz Malezją.

Na wyniki handlu zagranicznego RK w 2020 r. znaczny wpływ będzie miał wybuch epidemii COVID-19 w  Chinach oraz masowe rozprzestrzeniane się zachorowań wewnątrz kraju. Wstrzymanie produkcji w części chińskich prowincji spowodowało opóźnienia lub odwołanie dostaw części lub półproduktów niezbędnych do prowadzenia produkcji w fabrykach koreańskich. Dodatkowo, rozprzestrzenianie się zarażeń w wewnątrz Korei i na całym świecie pociągnęło za sobą tymczasowe wstrzymanie produkcji w fabrykach koreańskich firm wewnątrz kraju i za granicą, a niepokój związany z sytuacją epidemiologiczną oraz ograniczenia wprowadzane przez rządy kolejnych państw, znaczny spadek wielkości konsumpcji.

Ranking partnerów handlowych Republiki Korei w 2019 r.
Eksport Import
Państwo Obroty (mld USD) Państwo Obroty (mld USD)
1. Chiny 136.2 1. Chiny 107.9
2. USA 73.3 2. USA 61.9
3. Wietnam 48.2 3. Japonia 47.6
4. Japonia 28.4 4. Arabia Saudyjska 21.8
5. Hong Kong 31.9 5. Wietnam 21.1
6. Tajwan 15.7 6. Australia 20.6
7. Indie 15.1 7. Niemcy 19.9
8. Singapur 12.8 8. Tajwan 15.7
9. Meksyk 10.9 9. Rosja 14.6
10. Malezja 8.8 10. Katar 13.0

Źródło: Korea International Trade Association

Inwestycje zagraniczne

Suma wartości bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ) zgłoszonych Republice Korei w 2019 r. wyniosła 23.3 mld USD, czyli o 13.3% mniej niż w 2018 r., przy czym suma w rzeczywistości wykorzystanych środków wyniosła 12.8 mld USD odnotowując spadek w wysokości 26% w porównaniu do zeszłego roku. Pomimo odnotowanych spadków, wielkość odnotowanych inwestycji była 2. najwyższą w historii RK.

W I połowie roku odnotowano znaczny spadek wielkości inwestycji, który według ekspertów koreańskich spowodowany był głównie konfliktem handlowym USA-ChRL, ogólnym światowym spadkiem wielkości inwestycji oraz decyzją rządu RK co do zniesienia zniżek CIT dla inwestorów zagranicznych. Znaczny spadek wielkości inwestycji w pierwszym półroczu sprawił, że administracja centralna oraz regionalna zdecydowała się na wdrożenie zachęt gotówkowych dla inwestorów w ramach programu „przyciągania najlepszych inwestorów”. Wdrożenie zachęt spowodowało zauważalny wzrost BIZ w drugiej połowie roku.

W 2019 r. odnotowano wzrost inwestycji w sektorach takich, jak inżynieria chemiczna, żywność, przemysł farmaceutyczny, sprzedaż hurtowa i detaliczna oraz badania i rozwój. Spadek wielkości inwestycji odnotowano w sektorach urządzeń transportowych, metali oraz obróbki metali, finansowym i ubezpieczeniowym oraz technologii teleinformacyjnych. Inwestorzy zagraniczni najchętniej inwestowali w kategorii międzynarodowych przejęć i połączeń M&A, które odnotowały wzrost na poziomie 27.8% w porównaniu do 2018 r. Inwestycje typu greenfield zanotowały spadek na poziomie 49.3%.

Największymi inwestorami zagranicznymi w Republice Korei pozostają UE, USA, Japonia oraz Chiny. Wśród największych firm-inwestorów zagranicznych wymienić można korporacje międzynarodowe takie, jak BP, Shell, Volkswagen, Daimler, Toyota, ICBC, Exxon Mobile czy Apple.

W 2019 r. zgłoszono 3 953 przypadki inwestycji koreańskich za granicą na kwotę 61.8 mld USD, co oznacza wzrost o 10.7 mld USD w porównaniu do 2018 r. Największych inwestycji dokonano w sektorach: finansowym i ubezpieczeniowym (25 mld USD), produkcyjnym (18.3 mld USD), nieruchomości (6.9 mld USD), wydobywczym (2.6 mld USD) oraz sprzedaży hurtowej i detalicznej (2 mld USD). Wśród tych sektorów, wzrost wielkości inwestycji w porównaniu do 2018 r. odnotowano w przypadku sektora wydobywczego (81%), finansowego i ubezpieczeniowego (o 45%) oraz nieruchomości (33%). Nieznaczny spadek odnotowano w przypadku sektora sprzedaży hurtowej i detalicznej (-18%).

Największymi regionami-odbiorcami inwestycji zagranicznych były kolejno Azja, Ameryka Północna, Europa, Ameryka Środkowa i Południowa, Australia i Oceania, Afryka oraz Bliski Wschód. Wśród największych odbiorów inwestycji koreańskich wymieniane są USA, Chiny, Wietnam, Hong Kong, Singapur, Polska, Indonezja, Luksemburg, Francja oraz Kanada.

Według przewidywań Ministerstwa Handlu, Przemysłu i Energii, w 2020 r. inwestycje kształtować będą się na podobnym poziomie, jak w 2019 r. Rząd ma zamiar aktywnie wspierać inwestycje planowane w sektorze materiałów do produkcji półprzewodników, części samochodowych, maszyn produkcyjnych, nowych technologii (samochody przyszłości, technologie wodorowe, sektor biotechnologii oraz IT) oraz inwestycje w centra badawczo-rozwojowe. W planach rządu jest także rozszerzenie zachęt inwestycyjnych w formie gotówkowej, w szczególności w sektorze produkcji półprzewodników, części samochodowych oraz maszyn produkcyjnych.

Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze gospodarczym

Republika Korei jest członkiem wielu międzynarodowych organizacji ekonomicznych, zarówno o charakterze regionalnym (m.in. APEC - Asia-Pacific Economic Cooperation), jak i globalnym (m.in.: OECD, WTO, G-20). Jednym z celów strategicznych administracji koreańskiej jest aktywny udział w pracach organizacji międzynarodowych oraz uzyskanie maksymalnie dużego wpływu na procesy zachodzące w gospodarce światowej. Dla władz w Seulu istotny jest także wzrost międzynarodowego statusu kraju, co osiągane jest m.in. poprzez aktywność na arenie międzynarodowej.

 Republika Korei jest sygnatariuszem „Porozumienie Paryskiego” dotyczącego zapobiegania zmianom klimatycznym. Porozumienie zostało podpisane i ratyfikowane w 2016 r. Rząd koreański zobowiązał się do wdrożenia działań, które pozwolą na obniżenie poziomu emisji CO2 o 37% do 2030 r.

 W zakresie liberalizacji wymiany handlowej Korea największą wagę przywiązuje jednak do stworzenia własnej bazy traktatowej sprzyjającej rozwojowi handlu, głównie poprzez podpisywanie bilateralnych umów o wolnym handlu (ang. Free Trade Agreement – FTA). Jeszcze w połowie 2011 r. obowiązywały tylko umowy z Chile, Singapurem, EFTA, ASEAN i Indiami. W lipcu 2011 r. weszła w życie najważniejsza FTA z Unią Europejską, która zniosła z dniem 1 lipca 2011 większość wzajemnych ceł na towary i usługi. Kolejne bardzo ważne umowy FTA - ze Stanami Zjednoczonymi oraz Peru, weszły w życie w 2012 r. W 2019 r. rząd koreański podpisał porozumienie z Wielką Brytanią, dzięki któremu obydwa kraje po zakończeniu procesu brexitu będą mogły kontynuować wymianę handlową na takich samych zasadach.

Docelowo, rząd koreański planuje podpisanie sieci umów o wolnym handlu, które będą obejmowały państwa, których PKB stanowi łącznie 90% światowego PKB.

Stosunki gospodarcze z Unią Europejską

Stosunki RK-UE ogniskują się przede wszystkim wokół wymiany gospodarczej. W 2019r. Republika Korei była 8. największym partnerem handlowym UE zarówno pod względem importu, jak i eksportu. Łączna wartość obrotów handlowych pomiędzy partnerami w 2019 r. wyniosła 99.5 mld euro, co oznacza, że wymiana handlowa z Republiką Korei stanowiła 2.4% całej wymiany handlowej UE. Wartość towarów importowanych z Korei do UE wyniosła 51,9 mld euro, a wartość towarów eksportowanych 47.6  mld  euro.  UE zanotowała ujemny bilans handlowy na poziomie -4.3 mld euro.  Do największych europejskich partnerów handlowych Korei w 2019 r. należały Niemcy, Polska oraz Francja.

Rok Import towarów z RK

Eksport towarów do RK

Bilans handlowy
2017 51.7 50.1 -1.6
2018 51.1 49.4 -1.7
2019 51.9 47.6 -4.3

Źródło: EUROSTAT, jedn. mld €

Eksport koreańskich towarów do UE wzrósł  o 1,6% w porównaniu do 2019 r. Spadek odnotowano w wielkości eksportu towarów z UE do Republiki Korei – był to spadek wielkości 3.6%. W 2017 r., po raz pierwszy od wejścia w życie umowy o wolnym handlu, UE zanotowała ujemny bilans handlowy w wymianie towarowej z UE, trend pozostał bez zmian także w 2019 r.

 Najważniejszymi towarami, które UE eksportuje do Republiki Korei są maszyny i urządzenia, środki transportu oraz produkty przemysłu chemicznego. UE importowała z Republiki Korei głównie maszyny i urządzenia, środki transportu oraz produkty przemysłu chemicznego.

Import z Republiki Korei w 2019 r. Eksport do Republiki Korei w 2019 r.
Kategoria produktów Wartość importu Kategoria produktów Wartość importu
1. Maszyny i urządzenia 19.1 1. Maszyny i urządzenia 14.0
2. Środki transportu 12.3 2. Środki transportu 9.3
3. Produkty przemysłu chemicznego i przemysłów pokrewnych 5.1 3. Produkty przemysłu chemicznego i przemysłów pokrewnych  7.1
4. Tworzywa sztuczne, kauczuk i wyroby z nich 4.8 4. Przyrządy i aparatura optyczne, itp. 3.5
5. Metale nieszlachetne i wyroby z nich 4.6 5. Metale nieszlachetne i wyroby z nich 2.3

Źródło: EUROSTAT, jedn. mld €

W 2019 r. UE odnotowała największy deficyt handlowy w następujących kategoriach: maszyny i urządzenia (5.1 mld €), tworzywa sztuczne, kauczuk i wyroby z nich (3.3 mld €) oraz środki transportu (3.1 mld €).

Na charakter i wielkość wymiany handlowej pomiędzy UE a Republiką Korei w ostatnich latach miało podpisanie umowy o wolnym handlu w 2009 r. Implementacja Umowy o Wolnym Handlu pomiędzy Republiką Korei a UE pozwoliła na zniesienie większości ceł importowych w 2011 r. W ciągu 5 lat od wejścia w życie porozumienia, zniesione zostały pozostałe bariery taryfowe (z wyjątkiem ceł dot. części płodów rolnych). Porozumienie odnosi się też do barier pozataryfowych, w szczególności w sektorach takich, jak przemysł samochodowy, farmaceutyczny, urządzeń medycznych oraz elektronicznych. Według harmonogramu FTA, taryfy celne pomiędzy Polską a Republiką Korei mają zostać zredukowane do 0% w 2020 r.                                                                                                     

Szczegółowe informacje dotyczące umowy znaleźć można na stronach internetowych Portalu Promocji Eksportu po adresem https://southkorea.trade.gov.pl/ oraz w przewodniku „Umowa o wolnym handlu między UE a Koreą w praktyce” wydanym przez Komisję Europejską. 

 Dwustronna współpraca gospodarcza

Gospodarcze umowy dwustronne

Stosunki gospodarcze pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Republiką Korei regulują następujące dokumenty:                         

  • Umowa o popieraniu i wzajemnej ochronie inwestycji podpisana w Seulu w dniu
  • 1 listopada 1989 r.
  • Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta w dniu 21 czerwca 1991 r.
  • Międzyrządowa umowa o komunikacji lotniczej podpisana w dniu 14 października 1991 r.
  • Umowa o współpracy naukowo – technicznej zawarta w dniu 29 października 1993 r.
  • Umowa o wzajemnym uznawaniu praw jazdy podpisana w dniu 25 listopada 1998 r.
  • Umowa o wzajemnej współpracy i pomocy celnej zawarta w dniu 28 czerwca 1999 r.
  • Memorandum of Understanding w sprawie współpracy pomiędzy Krajową Izbą Gospodarczą a Stowarzyszeniem Importerów i Agentów Firm Zagranicznych w Korei AFTAK z września 1999 r. (obecnie KOIMA)
  • Memorandum of Understanding o współpracy pomiędzy Polską Organizacją Turystyczną a Narodową Organizacją Turystyki Korei KNTO z 13 października 2003 r.
  • Ramowa Umowa o Handlu i Współpracy zawarta w Brukseli w dniu 19 marca 2001 r. pomiędzy Unią Europejską a Republiką Korei.
  • Umowa miedzy Korporacją Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych (KUKE S.A.) i Korea Export Insurance Corporation zawarta w dniu 23 grudnia 2004 r.
  • Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei o współpracy w dziedzinie turystyki zawarta w dniu 3 grudnia 2004 r.
  • Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei o współpracy gospodarczej zawarta w Warszawie w dniu 3 grudnia 2004 r.
  • Memorandum of Understanding pomiędzy Głównym Inspektoratem Weterynarii RP a National Veterinary Research and Quarantine Service (Koreański nadzór weterynaryjny) Republiki Korei podpisane w dniu 12 marca 2007 r.
  • Memorandum of Understanding pomiędzy Ministerstwem Zdrowia RP a Ministerstwem Zdrowia i Opieki Społecznej RK podpisane w dniu 23 maja 2013 r.
  • Memorandum of Understanding pomiędzy Urzędem Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych RP a Ministerstwem Bezpieczeństwa Żywności i Leków RK podpisane w dniu 5 czerwca 2013 r.
  • Memorandum of Understanding pomiędzy Ministerstwem Administracji i Cyfryzacji a Ministerstwem Infrastruktury i Rozwoju a Ministerstwem Nauki ICT i Planowania Przyszłości podpisane w dniu 24 października 2014 r.

Dwustronna wymiana handlowa

Według danych Korean International Trade Association, w 2019 r. obroty handlowe Polski i Korei Południowej wyniosły 6.09 mld USD, co oznacza wzrost o 21.5% w porównaniu do 2018 r.  Eksport polskich produktów do Republiki Korei w tym czasie wyniósł 0.77 mld USD, wzrastając o ok. 15%% w stosunku do roku poprzedniego. Z kolei import koreańskich produktów wyniósł 5,31 mld USD, tj. o 22.6% więcej niż  w 2019 r. . W rezultacie, deficyt w wymianie handlowej Polski z RK osiągnął  4.54 mld USD.

Zmiana wartości obrotów handlowych między Polską a RK w ostatnich latach przedstawiała się następująco:

Obroty handlowe Polska - Republika Korei w latach 2016-2019
  2016 2017 2018 2019
Import z RK 2.91 3.12 4.33 5.31
Eksport do RK 0.54 0.63 0.67 0.77
Bilans handlowy -2.37 -2.49 -3.66 -4.54
Obroty 3.45 3.74 5.01 6.09

Źródło: wykres na podstawie danych Korea International Trade Association (KITA)

Wymiana handlowa z Republiką Korei jest dla Polski jedną z najbardziej deficytowych. Wynika to ze specyfiki struktury koreańskiego eksportu, który opiera się na produktach o wysokiej wartości dodanej. Dodatkowo, duży import zaopatrzeniowy generowany jest także przez koreańskie firmy prowadzące działalność na terenie Polski, które sprowadzają cześć surowców i półproduktów właśnie z kraju swojego pochodzenia..

Eksport Polski do Republiki Korei opiera się przede wszystkim wyrobach przemysłu elektromaszynowego. Dużą grupę towarów eksportowych stanowią też kolejno: części samochodowe, wyroby stalowe oraz wyroby chemiczne. W ostatnich latach zaobserwować można było wzrost eksportu artykułów rolnych i spożywczych, wyrobów metalurgicznych, tworzyw sztucznych oraz biżuterii.

Import z Republiki Korei, tymczasem, opiera się kolejno na: urządzeniach mechanicznych i elektrycznych, tworzywach sztucznych, pojazdach samochodowych, wyrobach stalowych oraz urządzeniach medycznych.

Wzajemne inwestycje

Polska pozostaje atrakcyjną lokalizacją dla inwestorów koreańskich. Według danych Banku Eksportowo-Importowego RK, w 2019 r. firmy koreańskie zainwestowały w Polsce ponad 1 mld USD, co oznacza ok. 2-krotny wzrost w porównaniu do 2018 r. Według ww. danych, w 2019 r. zarejestrowano w Polsce w ramach koreańskich inwestycji zagranicznych 35 nowych firm, w tym 17 w sektorze produkcyjnym.

W 2019 r. firmy koreańskie największe sumy zainwestowały w sektorze produkcyjnym (1.021 mld USD), a w ramach tego sektora w produkcję związaną z branżą samochodową. Kolejnymi sektorami z największą sumą inwestycji były kolejno: nieruchomości (34.8 mld USD), sektor budowlany (7.5 mld USD) oraz teleinformacyjny (3.9 mln USD).

Pierwsza koreańska firma zainwestowała w Polsce w 1993 r. i była nią firma Daewoo Motors. W kolejnych latach na inwestycje w naszym kraju zdecydowały się znane na całym świecie korporacje koreańskie takie, jak m.in. LG Electronics (2005 r.), Samsung Electronics (2010 r.) czy Mando Corporation (2011 r.).

Najwięcej kapitału koreańskiego zainwestowane zostało w technologie związane elektroniką użytkową (telewizory),  AGD, części do samochodów oraz działalność typu B+R. W ostatnim czasie firmy koreańskie wykazują zainteresowanie inwestycjami w sektorze finansów, logistyki, a także udziałem w przetargach publicznych.

Do największych inwestorów koreańskich w Polsce można zaliczyć koncerny takie, jak LG Group, w ramach którego na terenie naszego kraju działają m.in. LG Chem produkujące akumulatory do samochodów elektrycznych oraz LG Innotek wytwarzający lampy elektronowe oraz części elektroniczne w Kobierzycach pod Wrocławiem,  LG Electronics produkujące wyroby elektroniczne w Mławie; Samsung Group, w ramach którego Samsung Electronics prowadzi działalność B+R w Warszawie oraz działalność produkcyjną we Wronkach pod Poznaniem; SK Group, które na terenie naszego kraju reprezentuje SK Chemicals – SK Eurochem Sp. z o.o. (joint venture z polską firmą Anwil) produkujące granulat PET oraz Mando posiadające fabrykę układów hamulcowych i systemów wspomagania kierownicy w Wałbrzychu.

Obecnie inwestycje na dużą skalę są realizowane w Polsce m.in. przez firmę SK Innovation budującą w Katowickiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej zakład produkcyjny separatorów baterii litowo-jonowych oraz firmę Hyundai Engineering realizując w Policach inwestycję w sektorze petrochemicznym.

Biorąc pod uwagę przyszłe działania na rzecz nowych koreańskich inwestycji w Polsce, oprócz dotychczasowych, tradycyjnych form i dziedzin inwestycji, nowymi obszarami zainteresowania mogą być:

  • udział przedsiębiorstw koreańskich w polskim programie energetyki jądrowej – RK posiadając własne technologie w dziedzinie energetyki jądrowej prowadzi intensywną ekspansję eksportową w tej dziedzinie;
  • rozwój i modernizacja infrastruktury w Polsce – uczestnictwo koreańskich przedsiębiorstw w najważniejszych projektach modernizacyjnych, jak np. linii kolejowych i rozwój kolei dużych prędkości (RK jest jednym z kilku państw na świecie posiadających własną technologię High Speed Rail) oraz w projekcie budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego;
  • udział firm koreańskich w przetargach na zamówienia publiczne – firmy koreańskie z sektora samochodowego oraz producenci pojazdów szynowych wykazują coraz większe zainteresowanie udziałem w przetargach na dostarczenie zarówno floty samochodowej (np. samochodów dla policji i straży miejskiej), jak i szynowej.

Zainteresowanie ze strony polskich przedsiębiorców rynkiem koreańskim jako potencjalnym miejscem lokalizacji inwestycji można określić jako minimalne. Głównymi przyczynami braku zainteresowania inwestycjami w Korei są: odległość geograficzna, wysokie koszty pracy w Korei i stosunkowo niska penetracja rynku koreańskiego przez polski biznes, a także słaba rozpoznawalność polskich marek wśród koreańskich konsumentów i brak świadomości pośród polskich przedsiębiorców o tym korzyści jakie niesie za sobą Umowa o Wolnym Handlu (FTA) między UE a Koreą. Jedynymi zidentyfikowanymi aktualnie inwestorami na rynku koreańskim są Selena i Towimor. Ta pierwsza to spółka z Wrocławia (sektor chemii budowlanej), posiadająca 30% udziałów w koreańskim przedsiębiorstwie Hanil Corporation. Towimor to spółka z branży okrętowej, która w 2013 r. rozpoczęła w RK inwestycję typu greenfield.

Dostęp do rynku

Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług

Kluczowe elementy FTA pomiędzy Unią Europejską a Republiką Korei:

  • wyeliminowanie koreańskich taryf importowych na artykuły rolno-spożywcze i wyroby przemysłowe pochodzące z UE. Łączna wielkość obciążenia taryfowego po stronie Korei Południowej, podlegającego stopniowej likwidacji wyniesie 1,6 mld EUR rocznie, przy czym w momencie wejścia w życie umowy – 850 mln EUR;
  • wyeliminowanie unijnych taryf importowych na artykuły rolno-spożywcze i wyroby przemysłowe pochodzące z Republiki Korei;
  • ograniczenie lub eliminacja barier pozataryfowych we wszystkich sektorach, a w szczególności w przemyśle samochodowym, farmaceutycznym i elektronicznym. Obie strony FTA zobowiązują się do wzajemnego uznawania części standardów i certyfikatów jakościowych na towary będące przedmiotem wymiany;
  • realizacja postanowień umowy przyczyni się do znaczącej liberalizacji wymiany w zakresie usług, w tym w szczególności w zakresie telekomunikacji, ochrony środowiska, transportu, finansów i usług prawniczych;
  • FTA pozwoli na zwiększenie przejrzystości i przewidywalności w zakresie wzajemnych relacji gospodarczych, w tym m.in. w kwestii ochrony własności intelektualnej (umowa ma zagwarantować wysoki poziom ochrony marek produktów regionalnych obu stron), zamówień publicznych i reguł konkurencji;
  • postanowienia FTA tworzą efektywny system rozstrzygania sporów pomiędzy kontrahentami obu stron, który zagwarantuje rozstrzygnięcie sporu w ciągu 160 dni, czyli krócej niż w WTO;
  •  FTA, poprzez zawartą w niej klauzulę bezpieczeństwa (general safeguard clause), pozwoli na czasowe przywrócenie we wzajemnym handlu w ramach konkretnej grupy towarowej ograniczeń na zasadzie tzw. klauzuli najwyższego uprzywilejowania (Most Favoured Nation), jednak tylko w przypadku nagłego wzrostu importu w tej grupie i nie dłużej niż na 4 lata;
  • ogólne reguły dotyczące pochodzenia towarów zawarte w FTA zostały uproszczone w stosunku do stanu sprzed umowy, jednak w przypadku pewnych towarów wrażliwych pozostaną bardziej restrykcyjne. Przykładowo, w przypadku samochodów umowa o wolnym handlu pomiędzy UE a Koreą Południową zakłada zaledwie nieznaczne podwyższenie dopuszczalnego poziomu komponentów zagranicznych (z 40% do 45%).

FTA inkorporuje podstawowe zasady WTO w zakresie barier pozataryfowych, takich jak reguła traktowania narodowego, zakaz wprowadzania restrykcji w imporcie i eksporcie towarów, etc. Szczegółowe informacje dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnych stawek celnych w ramach FTA z Republiką Korei oraz inne praktyczne informacje dotyczące rynku koreańskiego (przewodnik po rynku) znajdują się na stronie Zagranicznego Biura Handlowego w Seulu(ZBH Seul) pod adresem https://www.paih.gov.pl/zbh_seul.

W odniesieniu do niektórych grup produktów (głównie przemysłu rolno – spożywczego, farmaceutycznego, kosmetyków i produktów agrochemicznych) stosowanych jest jednak nadal szereg środków ochronnych i procedur rejestracyjnych zdecydowanie utrudniających ich sprzedaż na terytorium Korei. Instytucje nadzorujące koreański import żywności i certyfikujące wyroby specjalizują się w zależności od źródła pochodzenia artykułów. Dwie główne instytucje powołane do kontroli i certyfikacji to:

  • Ministerstwo Bezpieczeństwa Żywności i Leków – Ministry of Food and Drug Safety(MFDS) – instytucja, która prowadzi nadzór nad produkcją, importem i dystrybucją gotowych produktów żywnościowych, farmaceutyków i kosmetyków w celu zapewnienia bezpieczeństwa konsumentów. W przypadku importu w obrębie wymienionych przemysłów jest instytucją certyfikującą i dopuszczającą produkty do sprzedaży na rynku koreańskim.
  • Agencja Kwarantanny i Inspekcji Zwierząt i Roślin -Animal and Plant Quarantine Agency(APQA) - odpowiedzialna za kwarantannę i inspekcję (w imieniu Ministerstwa Rolnictwa, Żywności i Wsi) produktów pochodzenia zwierzęcego (w tym produktów rybnych), produktów mlecznych oraz nadzór fitosanitarny, kwarantannę i inspekcję produktów roślinnych (w tym owoców i warzyw).

W lutym 2014 r. RK wprowadziła embargo na mięso wieprzowe pochodzące z Polski, w związku z wystąpieniem przypadków ASF. Pod koniec 2017 r. władze koreańskie wyraziły zgodę na rozpoczęcie procesu regionalizacji – tzn. wprowadzenia zezwolenia na import wieprzowiny z regionów Polski, w których nie odnotowano przypadków ASF. Obecnie proces regionalizacji jest w toku.

 Podobne embargo wprowadzone zostało na import drobiu i jaj konsumpcyjnych w grudniu 2019 r. Powodem wprowadzenia zakazu eksportu było wystąpienie na terenie RP ognisk HPAI.

Dostęp do rynku pracy

Dostęp do koreańskiego rynku pracy dla Polaków możliwy jest wyłącznie w drodze zaproszenia obywatela Polski przez przedsiębiorstwo zlokalizowane na terenie Korei. Pracodawca chcący zatrudnić Polaka musi zgłosić się w tej sprawie do Urzędu Imigracyjnego. Podanie rozpatrywane jest w ciągu 30 dni. Po otrzymaniu zezwolenia z urzędu osoba może ubiegać się o stosowną wizę w Konsulacie RK lub Ambasadzie Koreańskiej. Procedura ta regulowana jest poprzez Immigration Control Act z 08.12.1992 r.

Dodatkowo, w czerwcu 2018 r. weszło w życie porozumienie pomiędzy Polską a Republiką Korei w sprawie programu „Zwiedzaj i pracuj”. Program ten umożliwia obywatelom Polski wyjazd do Republiki Korei na okres do jednego roku,  wyjazd ten ma stanowić połączenie pobytu wypoczynkowego pozwalającego na poznanie kultury i stylu życia w odwiedzanym państwie z możliwością podjęcia pracy zarobkowej, mającej charakter dodatkowy w stosunku do głównego – turystycznego i kulturoznawczego celu pobytu. Informacje na temat wymaganych dokumentów można znaleźć na stronie internetowej Ambasady Republiki Korei w Polsce.

Nabywanie i wynajem nieruchomości

Koreańskie prawo przewiduje możliwość zakupu nieruchomości przez cudzoziemców na zasadzie wzajemności (reciprocity procedure). Oznacza to, że obywatel obcego państwa może skorzystać z prawa do zakupu nieruchomości pod warunkiem, że obywatel koreański może dokonać podobnej transakcji w myśl prawa tego państwa. Istnieją jednakże ograniczenia w nabywaniu nieruchomości zlokalizowanych w pobliżu terenów wojskowych, ziem położonych na wyspach, obszarów chronionych oraz terenów rolniczych.

Zakup nieruchomości przez cudzoziemców regulowany jest w zależności od osobowości prawnej nabywcy oraz celu nabycia. Procedury nabywania nieruchomości w Korei regulowane są przez następujące dokumenty:

  • Foreigner’s Land Acquisition Act – określający podstawy prawne i ogólne wytyczne nabywania nieruchomości przez cudzoziemców. Jest podstawowym aktem prawnym określającym procedury nabywania nieruchomości przez osoby fizyczne posiadających prawo pobytu stałego na terytorium Republiki Korei;
  • Foreign Investment Promotion Act – określający m.in. procedury dotyczące nabywania nieruchomości przez inwestorów zagranicznych zarejestrowane w Republice Korei jako osoby prawne;
  • Foreign Exchange Transaction Act – regulujący procedury przepływu kapitału związane z nabywaniem nieruchomości przez podmioty zagraniczne nieposiadające statusu rezydenta (pobytu stałego) lub nie zarejestrowane w Korei na podstawie przepisów Foreign Investment Promotion Act.;
  • Real Estate Registration Act – określający procedury rejestracji nieruchomości nabytych przez firmy lub osoby fizyczne.

Zdecydowanie częściej niż na zakup obcokrajowcy decydują się na wynajem nieruchomości. Należy pamiętać, że tak jak w przypadku nabycia nieruchomości, proces wynajmu prowadzony jest standardowo przez agencje nieruchomości. Na stronie internetowej www.investkorea.org znajduje się lista agencji nieruchomości obsługujących obcokrajowców, rekomendowana przez Krajowe Stowarzyszenie Agentów Nieruchomości (National Association of Real Estate Brokers). Od kwoty kontraktu zwyczajowo pobierana jest prowizja w wysokości 2-3% jego wartości, płatna przez obie strony. Jednocześnie kontrakty na wynajem zawierane są wielokrotnie z określeniem zwrotnej kaucji. Kaucja ustalana jest na poziomie od kilku do kilkudziesięciu tysięcy dolarów, w zależności od powierzchni lokalu i lokalizacji. Kaucja powoduje obniżenie miesięcznego czynszu za wynajem, jednak zwracana jest w wartości początkowej, bez ewentualnych odsetek bankowych.

Nabywanie nieruchomości do celów komercyjnych (produkcja, handel, itp.) regulowane jest przez 3 dokumenty prawne tj. Foreign Land Act, Foreign Investment Promotion Act oraz Real Property Registration Act. Przedsiębiorstwo nabywające nieruchomość nie musi stosować się do wytycznych zawartych w wymienionych dokumentach, jeśli udział kapitału zagranicznego w przedsiębiorstwie wynosi mniej niż 50% kapitału spółki.

 Zasady regulujące proces nabycia nieruchomości różnią się w zależności od:

  • podmiotu nabywającego nieruchomość dla celów komercyjnych (osoby fizyczne lub spółki);
  • sposobu nabycia nieruchomości (zakup na podstawie kontraktu-umowy, dziedziczenie, transfer nieruchomości między podmiotami).

Nabycie oraz posiadanie nieruchomości w Republice Korei podlega opodatkowaniu. Prawo koreańskie przewiduje następujące rodzaje podatków:

  • podatek od nabycia nieruchomości (Acquisition tax) wynoszący 2% kwoty transakcji. W przypadku nabycia nieruchomości rolnych stawka podatku wynosi 10%. Podstawowa stawka podatku (2%) może zostać zwiększona w regionach określonych jako „przeludnione” (ang. overpopulation suppression areas) lub w przypadku nabycia nieruchomości „luksusowych” np. do budowy pól golfowych. Możliwe są zwolnienia z podatku w przypadku prowadzenia działalności w obszarze nowoczesnych technologii lub w wyznaczonych strefach ekonomicznych.
  • podatek własnościowy – dla budynków wolnostojących określanych w Korei jako „wille” (ang. villas) podatek ten wynosi 4%, dla pozostałych typów budynków pomiędzy 0.15 – 0.50%, 
  • podatek od wartości dodanej (VAT) wynoszący 10%.
  • podatek związany z przeniesieniem własności – pomiędzy 6-40%, w zależności od wartości nieruchomości.

System zamówień publicznych

Prawo Republiki Korei przewiduje możliwość udziału firm zagranicznych w przetargach publicznych. Nadzór nad organizacją i prowadzeniem postępowań przetargowych sprawuje odpowiednik polskiego Urzędu Zamówień Publicznych - Public Procurement Service (PPS), który nadzorowany jest przez Ministerstwo Strategii i Finansów.

 Strona internetowa urzędu www.pps.go.kr dostępna jest dla przedsiębiorców zagranicznych w języku angielskim i zawiera informacje dotyczące produktów objętych procedurami przetargowymi oraz całościowego postępowania przetargowego.

 Zamówienia publiczne podzielone są na następujące kategorie:

  • produkty krajowe;
  • produkty zagraniczne;
  • projekty konstrukcyjno-budowlane;
  • usługi.

PPS zobowiązało się do przetłumaczenia oraz umieszczania wszystkich ogłoszeń dot. zamówień publicznych w języku angielskim do 2022 r.

 Na liście produktów objętych przetargami, za które odpowiada „Public Procurement Service” nie znajdują się produkty przemysłu obronnego. Jednostką publiczną, która nadzoruje zakupy w ramach tego sektora jest „Defense Acquisition Program Administration” (www.dapa.go.kr).

Różnice kulturowe w kontaktach biznesowych

Polska i Republika Korei należą do dwóch różnych kręgów kulturowych, co w znaczny sposób wpływa na występowanie różnic w relacjach biznesowych, kulturze pracy, a także sposobie prowadzenia negocjacji.

W kontaktach z Koreańczykami duże znaczenie ma przestrzeganie zasad hierarchii. Podczas spotkań formalnych i nieformalnych z Koreańczykami bardzo istotne jest, by zawsze okazywać szacunek osobom starszym oraz wyższym pozycją. W przypadku spotkań biznesowych lub negocjacji najlepiej wysłać jest osobę o podobnej pozycji jak reprezentant strony koreańskiej, gdyż znacznie zwiększy to komfort rozmów dla naszego koreańskiego partnera. Niezachowanie etykiety wynikającej z hierarchii może, w skrajnych przypadkach, być postrzegane jako próba poniżenia.

Ważnym elementem spotkania ze stroną koreańską jest wymiana wizytówek. Warto wiedzieć, że w Korei wizytówki wręcza się obiema rękami. Jeśli otrzymamy wizytówkę od Koreańczyka, dobrym pomysłem jest, trzymając taką wizytówkę oburącz, przeczytanie imienia i nazwiska osoby wręczającej tak, by upewnić się, że wymawiamy je poprawnie. Wizytówki, którymi posługują się Koreańczycy są zazwyczaj dwustronne, wydrukowane po koreańsku i angielsku. Na angielskiej stronie często umieszczane jest angielskie imię, którym, zamiast imienia koreańskiego, posługują się Koreańczycy mający częste kontakty z obcokrajowcami.

Spotkania oraz negocjacje biznesowe z Koreańczykami mogą okazać dla strony polskiej niełatwe i niezrozumiałe. Spowodowane to jest faktem, że Koreańczycy mają zwyczaj częstego powracania w rozmowach do kwestii, które zostały już wcześniej omówione i tym samym są uznawane przez stronę polską za już zakończone.  Koreańczycy unikają w rozmowach kwestii spornych, a także rzadko krytykują zgłaszane propozycje. Może to doprowadzić do błędnych interpretacji opinii wyrażanych przez stronę koreańską. Koreańczycy podczas rozmów będą unikać odpowiedzi wprost na niewygodne pytania (rzadko odmówią czegokolwiek wprost), jednak sygnałem, że ich stanowisko jest wobec danej kwestii nieprzychylne mogą być sformułowania typu: „do tego punktu rozmowy wrócimy później”, „propozycja ta wymaga głębszej analizy”, czy też „być może”. Dodatkowo, warto wiedzieć, że koreańską kulturę biznesową charakteryzują stosunkowo długie procesy decyzyjne (zdecydowanie dłuższe niż w Europie). Związane jest to m.in. z wspomnianą wyżej hierarchicznością – każda decyzja grupy musi uzyskać akceptację najwyższego przedstawiciela organizacji.

W Korei zwyczajowym jest zwracanie się do siebie nawzajem poprzez używanie właściwych tytułów i stopni naukowych, np. „pani prezes”, „panie doktorze”, „panie inżynierze”, „pani menadżer Kim”, itp. Używanie ww. tytułów pozwala Koreańczykom szybko odnaleźć swoje miejsce w hierarchii w przypadku spotkań z osobami, których nie do końca znają, a także na okazanie odpowiedniego szacunku rozmówcy. Tytuły stanowisk, zamiast imion i nazwisk, używane są także na co dzień w zwykłej komunikacji w pracy. W przypadku pracy na różnych stanowiskach, Koreańczyk zwracając się do kolegi lub koleżanki z pracy, użyje nazwy stanowiska zajmowanego przez tę osobę, a nie jej imienia.

Oficjalne spotkanie biznesowe w Korei często kończą się wymianą upominków. Istotne jest, by najwyższy rangą uczestnik spotkania otrzymał prezent o wyższej wartości niż pozostali przedstawiciele firmy. Dodatkowo, należy pamiętać, by wręczany prezent był estetycznie zapakowany, ponieważ Koreańczycy zwracają dużą uwagę nie tylko na sam upominek, ale także na jakość jego opakowania.

Wspólne kolacje biznesowe po zakończonych spotkaniach i negocjacjach są bardzo częstym zwyczajem. Uczestnictwo w takiej kolacji pozwala na nawiązanie bezpośrednich kontaktów z potencjalnym partnerem biznesowym. Kolacje biznesowe w Korei trwają zazwyczaj kilka godzin i pity jest podczas nich alkohol. Podczas takich spotkań można spodziewać się ze strony Koreańczyków pytań, które w Polsce uznane byłyby za zbyt osobiste. Jednym z najczęstszych pytań, które budzi zdziwienie Polaków, jest pytanie o wiek, które Koreańczycy zadają każdemu, nie zależnie od wieku i płci.

Przydatne kontakty i linki

Ministerstwa, organizacje rządowe, instytucje wsparcia biznesu, banki

  • Ministerstwo Gospodarki i Finansów (Ministry of Economy and Finance): www.moef.go.kr
  • Ministerstwo Nauki i Technologii Teleinformacyjnych (Ministry of Science, and ICT): www.msit.go.kr
  • Ministerstwo Edukacji (Ministry of Education): www.moe.go.kr
  • Ministerstwo Ziemi, Infrastruktury I Transportu (Ministry of Land, Infrastructure and Transport): www.molit.go.kr
  • Ministerstwo Rolnictwa, Żywności I Spraw Wiejskich (Ministry of Agriculture, Food and Rural Affairs): www.mafra.go.kr
  • Ministerstwo Gospodarki Oceanicznej i Rybołówstwa (Ministry of Oceans and Fisheries): www.mof.go.kr
  • Ministerstwo Kultury Sportu i Turystyki (Ministry of Culture, Sports and Tourism): www.mcst.go.kr
  • Ministerstwo Pracy (Ministry of Employment and Labor): www.moel.go.kr
  • Ministerstwo Spraw Zagranicznych (Ministry of Foreign Affairs): www.mofa.go.kr
  • Ministerstwo Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz Startupów (Ministry SMEs and Startups): https://www.mss.go.kr
  • Koreańska Agencja Promocji Handlu i Inwestycji (Korea Trade-Investment Promotion Agency): www.kotra.or.kr
  • Koreańskie Stowarzyszenie Handlu Międzynarodowego (Korea International Trade Association): www.kita.net
  • ​​​​​​Stowarzyszenie Importerów Koreańskich (Korea Importers Association): www.import.or.kr
  • Koreańska Izba Technologii Przemysłowych (Korea Industrial Technology Association): www.koita.or.kr
  • Zrzeszenie Przemysłów Koreańskich (Federation of Koeran Industreis): www.fki.or.kr
  • Europejska Izba Handlowa w Republice Korei (European Chamber of Commerce): www.ecck.eu
  • Służba Celna Republiki Korei (Korea Customs Service): www.customs.go.kr
  • Urząd ds. Ochrony Własności Intelektualnej (Koera International Property Office): www.kipo.go.kr
  • Koreański Bank Centralny (Bank of Korea): www.bok.or.kr
  • Koreański Bank Wymiany Walut (Korean Exchange Bank): www.keb.co.kr
  • Kerensky Bank Eksportu i Importu (The Export-Import Bank of Korea): www.koreaexim.go.kr
  • Instytuty zajmujące się badaniami nad gospodarką koreańską
  • Korea Development Institute: www.kdi.re.kr
  • Samsung Research Institute: www.seriworld.org
  • LG Economic Research Institute: www.lgeri.com
  • Korea Economic Research Institute: www.keri.org
  • Samsung Economic Research Institute: www.seri.org
  • Hanyang Economic Research Institute: www.iheri.com
  • Korean Institute for International Economic Policy: www.kiep.go.kr

Anglojęzyczna prasa (także ekonomiczna), agencje informacyjne

  • Korea Development Institute: www.kdi.re.kr
  • Samsung Research Institute: www.seriworld.org
  • LG Economic Research Institute: www.lgeri.com
  • Korea Economic Research Institute: www.keri.org
  • Samsung Economic Research Institute: www.seri.org
  • Hanyang Economic Research Institute: www.iheri.com
  • Korean Institute for International Economic Policy: www.kiep.go.kr


Data aktualizacji: kwiecień 2020 r.