Polska w Tajlandii

• System gospodarczy i najważniejsze strategie gospodarcze

Mimo dużej otwartości gospodarka tajska ma cechy typowe dla modelu wschodnioazjatyckiego: państwo ingeruje w procesy gospodarcze, a wzrost jest w dużej mierze uzależniony od eksportu. Kraj jest przez to wrażliwy na globalne trendy gospodarcze. W rankingu konkurencyjności IMD World Competitiveness Ranking 2026 Tajlandia zajęła 26. miejsce na 70 gospodarek, awansując o cztery pozycje. W ASEAN wyprzedziły ją Singapur i Malezja.

W 2025 r. PKB Tajlandii wzrósł o 2,4% (wobec 2,9% w 2024 r.) i osiągnął wartość 18,97 bln THB, czyli 577 mld USD. W I kw. 2026 r. wzrost wyniósł 2,8% r/r, a w II kw. spowolnił do 1,9% r/r. Złożyły się na to m.in. skutki konfliktu na Bliskim Wschodzie. W sierpniu 2026 r. Biuro Narodowej Rady Rozwoju Gospodarczego i Społecznego (NESDC) podniosło prognozę wzrostu na 2026 r. do 2,0–2,5%. Wzrost mają napędzać inwestycje prywatne, eksport i wydatki publiczne. Hamulcami wzrostu pozostaje m.in. wysokie zadłużenie gospodarstw domowych i niskie tempo wydatkowania budżetu inwestycyjnego. Cła amerykańskie, choć wydawały się obciążeniem, na razie nie doprowadziły do spadku eksportu. W okresie styczeń–sierpień 2026 r. zwiększył się on o 18,9% r/r, do 266,1 mld USD. W samym sierpniu wzrósł o 24,3% r/r, najszybciej od 56 miesięcy, a dostawy do USA zwiększyły się o 48,7% r/r. Wynika to przede wszystkim z globalnego boomu inwestycji w infrastrukturę sztucznej inteligencji, który napędza popyt na produkowaną w Tajlandii elektronikę.

Tajlandia była jednym z krajów Azji Południowo-Wschodniej najmocniej dotkniętych gospodarczymi skutkami pandemii COVID-19. W 2020 r. jej PKB spadł o 6,1%. Przyczyną była przede wszystkim ogromna zależność od turystyki zagranicznej, która zamarła niemal całkowicie. Turystyka nadal pozostaje źródłem ryzyka. NESDC prognozuje na 2026 r. 32 mln przyjazdów zagranicznych, a od stycznia do sierpnia 2026 r. ich liczba była o 3,1% niższa niż przed rokiem. Na wynik wpłynęła m.in. wojna z Iranem. Zamknięcie przestrzeni powietrznej nad Zatoką Perską czasowo sparaliżowało tamtejsze huby przesiadkowe, przez które podróżuje do Tajlandii znaczna część turystów z Europy.

Rząd Tajlandii stopniowo liberalizuje procedury prowadzenia działalności gospodarczej, np. przez mechanizm przyspieszonej obsługi inwestycji Thailand Fast Pass. Jednocześnie zaostrzył kontrolę nad omijaniem ograniczeń własności zagranicznej. W latach 2025–2026 władze ścigały cudzoziemców, którzy nabywali ziemię i prowadzili obrót nieruchomościami za pośrednictwem podstawionych obywateli Tajlandii (tzw. nominees).

W 2016 r. ogłoszono utworzenie Wschodniego Korytarza Gospodarczego (Eastern Economic Corridor, EEC). Zgodnie z zapowiedziami władz ma on stać się hubem przemysłowym Azji Południowo-Wschodniej i ośrodkiem rozwoju wysokich technologii. W 2025 r. na EEC przypadło blisko 60% wartości wniosków inwestycyjnych złożonych w BOI, czyli 1,11 bln THB. Strategia gospodarcza rządu opiera się również na koncepcji Przemysłu 4.0, a w ramach EEC określono 10 kluczowych sektorów priorytetowych. Należą do nich: samochody nowej generacji, inteligentna elektronika, turystyka medyczna i zdrowotna, rolnictwo i biotechnologia, przetwórstwo żywności, robotyka, logistyka i lotnictwo, biopaliwa i biochemikalia, cyfryzacja oraz usługi medyczne. Stan realizacji projektów flagowych EEC jest zróżnicowany. Faktycznie powstają trzy z nich. W porcie Laem Chabang (faza 3) zakończono rekultywację terenu pod terminal F1, którego otwarcie planuje się na 2027 r., a terminalu F2 na 2031 r. W porcie przemysłowym Map Ta Phut (faza 3) zakończono osuszanie 1000 rai, a budowa terminalu gazowego była na początku września 2026 r. zaawansowana w 33,5%. Na lotnisku U-Tapao budowa ruszyła w kwietniu 2026 r. Na etapie planów i zapowiedzi pozostaje szybka kolej łącząca trzy lotniska, nowe miasto EECiti w Huai Yai („drugi Bangkok”).

Tajlandia uczestniczy w procesach integracji regionalnej. W 2015 r. utworzono Wspólnotę Gospodarczą ASEAN (AEC) jako kolejny etap rozwoju współpracy w ramach Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN). Ramy Wspólnoty określono w dokumencie ASEAN Economic Community Blueprint, który przewiduje stworzenie „wspólnego rynku i bazy produkcyjnej”. Dokument odnosi się również do polityki gospodarczej i zmniejszania różnic w poziomie rozwoju. Oprócz ujednolicenia części reguł prowadzenia działalności gospodarczej wspólny rynek ma się opierać na swobodnym przepływie towarów, usług, kapitału i inwestycji oraz, z dużymi ograniczeniami, wykwalifikowanej siły roboczej. Ze względu na bariery biurokratyczne i bariery wejścia na rynek biznes tajski ma obecnie uprzywilejowaną pozycję na rynku wewnętrznym. Ważnym problemem pozostają bariery w handlu, zwłaszcza pozataryfowe.

W regionie trwają też inne procesy integracyjne: RCEP (Regional Comprehensive Economic Partnership) i CPTPP (Comprehensive and Progressive Agreement for Trans-Pacific Partnership). 15 listopada 2020 r. Tajlandia przystąpiła do RCEP, największego porozumienia o wolnym handlu na świecie. Obejmuje ono 15 państw: kraje ASEAN, Chiny, Japonię, Republikę Korei, Australię i Nową Zelandię. RCEP reguluje m.in. handel towarami i usługami, procedury celne, wymogi sanitarne i fitosanitarne, wzajemne inwestycje oraz zamówienia publiczne. Z państw ASEAN członkami CPTPP są Singapur, Brunei, Malezja i Wietnam. W czerwcu 2026 r. minister spraw zagranicznych Tajlandii zapowiedział ponowną ocenę akcesji do CPTPP równolegle z negocjacjami z UE. Formalnego wniosku jednak nie złożono. W lipcu 2026 r. Tajlandia ratyfikowała pięć umów handlowych, w tym pierwszą umowę o wolnym handlu z partnerem europejskim, czyli z EFTA.

Tajlandia negocjuje obecnie dwie kluczowe umowy handlowe. Z Unią Europejską prowadzi rozmowy o umowie o wolnym handlu (FTA), które weszły w końcową fazę. W dniach o28 września - 6 października 2026 r. odbywała się 10. runda. Trwają również negocjacje umowy o handlu wzajemnym ze Stanami Zjednoczonymi.

• Główne sektory gospodarki i ich udział w PKB

Według danych za 2025 r. udział poszczególnych sektorów w tworzeniu PKB Tajlandii był następujący: usługi – 60,2%, przemysł – 31,3%, rolnictwo – 8,7%.

Zatrudnienie (II kw. 2026 r.): rolnictwo – 28,1%, sektory pozarolnicze – 71,9%. Według Banku Światowego w usługach pracuje blisko połowa siły roboczej, czyli więcej niż w rolnictwie i przemyśle łącznie.

• Polityka kursowa

Walutą Tajlandii jest bat (THB), który dzieli się na 100 satangów. W obiegu są banknoty o nominałach 1000, 500, 100, 50 i 20 batów.

Waluty zagraniczne można wymienić w bankach i kantorach w centrach handlowych oraz na ulicach dużych miast.

30 września 2026 r. kurs Banku Tajlandii wynosił 1 USD = 33,55 THB. Aktualny kurs THB podaje Bank Tajlandii (Bank of Thailand, www.bot.or.th).

W Tajlandii obowiązuje płynny kurs walutowy, który kształtują wyłącznie podaż i popyt na rynku walutowym. Za politykę pieniężną odpowiada BOT. Co roku uzgadnia on z ministrem finansów cel polityki pieniężnej na kolejny rok i przedstawia go rządowi do zatwierdzenia w grudniu. Cel inflacyjny wynosi 1–3%, a stopa referencyjna od sierpnia 2026 r. pozostaje na poziomie 1,00%.

• Surowce i technologie krytyczne

Z zasobów mineralnych występują: rudy cyny, wolframu, tantalu i ołowiu, gips, gaz ziemny, węgiel brunatny, pewne ilości ropy naftowej oraz fluoryt.

Kraj pozostaje silnie uzależniony od importu energii, który odpowiada ok. 7% PKB. Z Bliskiego Wschodu pochodzi 59% importowanej ropy. Wojna z Iranem i zamknięcie cieśniny Ormuz od marca 2026 r. podniosły ceny paliw i koszty produkcji. Doprowadziły też do czasowego racjonowania paliw i deficytu Funduszu Paliwowego (62 mld THB w kwietniu 2026 r.).

• Stan infrastruktury

Podstawowym środkiem transportu w Tajlandii jest transport drogowy. Sieć drogowa jest najbardziej rozwinięta w regionie i ma łącznie ok. 700 tys. km, w tym ok. 52,3 tys. km dróg krajowych, ok. 49,7 tys. km dróg wiejskich i ok. 597,7 tys. km dróg lokalnych. Transport drogowy, w tym komunikację międzymiastową, obsługują prywatne firmy.

Linie kolejowe mają długość 4043 km, a obsługuje je State Railway of Thailand (SRT). Trwa duży program rozbudowy sieci. Pierwszy etap budowy drugiego toru obejmuje 993 km, a w sierpniu 2026 r. zarząd SRT zatwierdził drugi etap na południu kraju za 122,7 mld THB. Budowa kolei dużych prędkości Bangkok – Nakhon Ratchasima (250,8 km), będącej częścią połączenia z Laosem i Chinami (Kunming), jest zaawansowana w ok. 52–53%. Otwarcie przewiduje się na lata 2028–2030. Drugi etap, Nakhon Ratchasima – Nong Khai (357 km, 341 mld THB), rząd zatwierdził w lutym 2025 r., a jego ukończenie planuje się na 2032 r. Budowy szybkiej kolei łączącej lotniska Don Mueang, Suvarnabhumi i U-Tapao (220 km) w ramach EEC dotąd nie rozpoczęto.

Drogi wodne mają długość 4000 km. Główne porty morskie to: Bangkok, Laem Ngop, Laem Chabang, Pattani, Phuket, Sattahip, Si Racha, Songkhla, Ranong i Satun.

Drogowe przejścia graniczne znajdują się w 26 miejscowościach. Najważniejsze z nich to Padang Besar (Songkhla) z Malezją, Aranyaprathet (Sa Kaeo) z Kambodżą, Nong Khai z Laosem oraz Mae Sai i Ranong z Mjanmą.

Wszystkie lądowe przejścia graniczne z Kambodżą są zamknięte od czerwca–lipca 2025 r. w związku z konfliktem granicznym i nie wyznaczono terminu ich otwarcia.

Międzynarodowe porty lotnicze w rejonie Bangkoku to Suvarnabhumi (BKK), główne lotnisko międzynarodowe otwarte w 2006 r., Don Mueang (DMK) oraz U-Tapao (UTP). 3 kwietnia 2026 r. ruszyła budowa terminalu i Wschodniego Miasta Lotniczego U-Tapao (projekt za 300 mld THB). Poza Bangkokiem głównymi lotniskami są: Chiang Mai (CNX), Hat Yai (HDY) i Phuket (HKT).

• Kalendarz dni wolnych od pracy

1 stycznia – Nowy Rok (2 stycznia – dodatkowy dzień wolny)

3 marca – Makha Bucha (święto buddyjskie)

6 kwietnia – Chakri Memorial Day (Dzień Dynastii Chakri)

13–15 kwietnia – Songkran (tajski Nowy Rok)

1 maja – Święto Pracy (sektor prywatny i banki)

4 maja – Coronation Day (Dzień Koronacji)

13 maja – Royal Ploughing Ceremony Day

31 maja – Visakha Bucha (święto buddyjskie; 1 czerwca – dzień zastępczy)

3 czerwca – urodziny Królowej Suthidy

28 lipca – urodziny Króla Ramy X

29 lipca – Asarnha Bucha (święto buddyjskie)

30 lipca – Khao Phansa, początek buddyjskiego postu

12 sierpnia – urodziny Królowej Sirikit, Dzień Matki

13 października – rocznica śmierci Króla Ramy IX

23 października – Chulalongkorn Day (święto upamiętniające Króla Ramę V)

5 grudnia – urodziny Króla Ramy IX, święto narodowe (7 grudnia – dzień zastępczy)

10 grudnia – Dzień Konstytucji

31 grudnia – Sylwester

​​​​Dane: Narodowa Rada Rozwoju Gospodarczego i Społecznego (NESDC), Ministerstwo Finansów Tajlandii, Międzynarodowy Fundusz Walutowy.

• Najważniejsi partnerzy handlowi,

W 2025 r. eksport Tajlandii wzrósł o 12,9% i osiągnął rekordową wartość 339,6 mld USD, a import 344,9 mld USD. Największymi rynkami eksportowymi były USA (21%, ok. 72,5 mld USD), Chiny (11,6%) i Japonia (7%). Najwięcej towarów sprowadzano z Chin (31%), Japonii (8,6%) i Tajwanu (7,4%). W 2026 r. NESDC prognozuje wzrost eksportu o 15,1%.

Dla relacji z dwoma największymi partnerami zachodnimi kluczowe są obecnie negocjacje handlowe. Trwają negocjacje umowy o handlu wzajemnym z USA, a negocjacje FTA z UE weszły w końcową fazę.

• Podstawowe produkty i usługi importowe i eksportowe

Do głównych towarów eksportowych Tajlandii należą: sprzęt elektroniczny i elektryczny, samochody i części, maszyny, biżuteria i kamienie szlachetne, kauczuk i wyroby gumowe, ryż oraz przetworzone ryby. Tajlandia jest największym eksporterem tuńczyka w puszkach.

Najważniejszymi towarami importowymi są: sprzęt elektryczny i elektroniczny (w tym układy scalone), ropa naftowa i paliwa mineralne, maszyny, chemikalia oraz żelazo i stal.

• Główni inwestorzy

W 2025 r. wartość bezpośrednich inwestycji zagranicznych osiągnęła rekordowe 43,65 mld USD (wzrost o 67% w porównaniu z 2024 r.). Największymi inwestorami według wartości wniosków składanych do BOI były: Singapur (17,57 mld USD), Hongkong (7,88 mld USD), Chiny (5,52 mld USD), Japonia (3,82 mld USD) i Wielka Brytania (3,22 mld THB).

• Asia Cooperation Dialogue (ACD)
• ACMECS (Ayeyawady – Chao Phraya – Mekong Economic Cooperation Strategy)
• Azjatycki Bank Rozwoju (ADB)
• Azjatycki Bank Inwestycji Infrastrukturalnych (AIIB)
• Dialog Azja – Bliski Wschód (The Asia-Middle East Dialogue, AMED)
• Forum Współpracy Azja Wschodnia – Ameryka Łacińska (Forum for East Asia – Latin America Cooperation, FEALAC)
• Forum Współpracy Gospodarczej Azji i Pacyfiku (APEC)
• Indonesia – Malaysia – Thailand Growth Triangle (IMT-GT)
• Mekong-Ganga Cooperation
• Międzynarodowa Korporacja Finansowa (IFC)
• Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju (IBRD) – Bank Światowy
• Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW)
• Międzyregionalny Dialog Azja–Europa (ASEM)
• Porozumienie Inwestycyjne Krajów ASEAN (AIA)
• Porozumienie o Współpracy między Bangladeszem, Indiami, Mjanmą, Sri Lanką i Tajlandią (BIMSTEC)
• Porozumienie o Współpracy Przemysłowej Krajów ASEAN (AICO)
• Porozumienie o Współpracy Subregionu Wielkiego Mekongu (Greater Mekong Subregion, GMS)
• Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN)
• Światowa Organizacja Handlu (WTO)
• Światowa Organizacja Własności Intelektualnej (WIPO)
• Wspólnota Gospodarcza ASEAN (AEC)
• Wszechstronne Regionalne Partnerstwo Gospodarcze (Regional Comprehensive Economic Partnership, RCEP)

Tajlandia prowadzi także proces akcesyjny do OECD.

• Dwustronne relacje handlowe i inwestycyjne

Handel Polski z Tajlandią (mln EUR), dane MRiT na podstawie GUS:

Źródło: https://www.gov.pl/attachment/17aa0d1d-f843-4b6c-acd6-6f93f6aba9fe

W 2025 r. obroty handlowe Polski z Tajlandią osiągnęły wartość 1,98 mld EUR, czyli o 12,5% więcej niż w 2024 r. Eksport wzrósł o 4,2%, a import o 14,6%, przez co deficyt pogłębił się do 1,24 mld EUR. Najważniejsze grupy produktów w eksporcie do Tajlandii w 2025 r. (dane za 6 miesiecy) to: urządzenia pamięci do maszyn do automatycznego przetwarzania danych (137 mln EUR, co stanowiło 8,6%), soczewki okularowe z materiałów innych niż szkło (75,27 mln EUR, 5,38%), artykuły biżuteryjne i ich części, ze srebra, nawet pokrytego lub platerowanego metalem szlachetnym (69 mln EUR, 4,3%), karma dla psów lub kotów, pakowana do sprzedaży detalicznej (66 mln EUR,4,12%)%), opony pneumatyczne, nowe, gumowe, w rodzaju stosowanych w autobusach lub samochodach ciężarowych (50 mln EUR, 3,2%).

Źródło: https://www.gov.pl/attachment/17aa0d1d-f843-4b6c-acd6-6f93f6aba9fe

7 października 2026 r. PLL LOT uruchomił całoroczne bezpośrednie połączenie Warszawa – Bangkok (Suvarnabhumi), obsługiwane samolotami Boeing 787-9.

• Relacje z UE

Unia Europejska jest jednym z głównych partnerów gospodarczych Tajlandii, zarówno w handlu, jak i w inwestycjach.

W 2025 r. UE była czwartym co do wielkości partnerem handlowym Tajlandii, z udziałem 7,2% w wymianie towarowej. Tajlandia była 25. partnerem handlowym UE. Wartość obrotów towarowych wyniosła 44,3 mld EUR. Tajlandia wyeksportowała do UE towary o wartości 29,9 mld EUR, głównie maszyny i urządzenia, a UE wyeksportowała do Tajlandii towary o wartości ok. 14,4 mld EUR. Deficyt UE w handlu z Tajlandią wyniósł 15,4 mld EUR.

Negocjacje umowy o wolnym handlu (FTA) między UE a Tajlandią rozpoczęto w marcu 2013 r. W 2014 r. zawieszono je po przejęciu władzy przez wojsko, a w marcu 2023 r. wznowiono. Po 9. rundzie (Bruksela, czerwiec 2026 r.) zamknięto 15 z 24 rozdziałów. Do uzgodnienia pozostały m.in. dostęp do rynku dla towarów rolnych i przemysłowych, zamówienia publiczne, handel cyfrowy, usługi i inwestycje oraz własność intelektualna. Dziesiąta runda odbywała się w Tajlandii od 28 września do 6 października 2026 r.

Tajlandia i UE zawarły Umowę o partnerstwie i współpracy (Partnership and Cooperation Agreement, PCA), która tworzy kompleksowe ramy współpracy. Umowę podpisano 14 grudnia 2022 r., a weszła w życie w październiku 2024 r. 29 września 2026 r. w Bangkoku odbyło się drugie posiedzenie Wspólnego Komitetu powołanego na jej podstawie.

• Baza traktatowa

Gospodarcze umowy dwustronne:

• Umowa o komunikacji lotniczej z 19.05.1976 r.
• Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów z 08.12.1978 r.
• Umowa o popieraniu i ochronie inwestycji z 18.12.1992 r.
• Umowa o współpracy naukowej i technicznej z dnia 21.03.1996 r.