Polska w Algierii

System gospodarczy i najważniejsze strategie gospodarcze

Algieria jest największym państwem w Afryce o powierzchni 2,4 mln km². Ponad 80% terytorium stanowi pustynia Sahara. Liczba ludności w Algierii wyniosła prawie 48 mln mieszkańców w połowie 2026 r. w porównaniu do niecałych 47 mln w 2024 r. Stopa przyrostu naturalnego wykazuje tendencję spadkową i w 2026 r. jest prognozowana na poziomie 1,25%. Udział osób w wieku produkcyjnym stanowi ponad 60% populacji. Oficjalna stopa bezrobocia utrzymuje się od wielu lat na poziomie około 12%.

Według prognoz Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW), nominalna wartość PKB Algierii ma osiągnąć 317,17 mld USD w 2026 r. w porównaniu do 285 mld USD w 2025 r., co klasyfikuje Algierię jako największą gospodarkę w regionie Maghrebu i czwartą największą gospodarkę na kontynencie afrykańskim. Według klasyfikacji Banku Światowego, w ostatnich latach Algieria awansowała do krajów o wyższym średnim dochodzie.

Wzrost realnego PKB Algierii w 2026 roku jest prognozowany na poziomie 3,8% (wobec 3,9% odnotowanych w 2025 roku). Szacowany na ten rok wzrost jest efektem wzrostu światowych cen węglowodorów, decyzji OPEC+ w sprawie podniesienia limitów wydobycia ropy naftowej i rosnącego światowego popytu na gaz naturalny. Niemniej, MFW prognozuje spadek wzrostu gospodarczego Algierii do poziomu 2,9% PKB w 2031 r. Szacuje się, że węglowodory stanowią nadal około 60% dochodów budżetowych i około 90% dochodów z eksportu. Węglowodory odgrywają kluczową rolę w finansowaniu wydatków publicznych, wspieraniu przemysłu państwowego oraz subsydiowaniu konsumpcji gospodarstw domowych. Strategiczne oraz generujące największe przychody gałęzie przemysłu i usług pozostają pod całkowitą lub większościową kontrolą państwa (sektor publiczny generuje około 60% PKB, około 60% udziału w zatrudnieniu, wiodące branże: węglowodory, przemysł ciężki, górnictwo, bankowość). Wyzwaniem dla władz algierskich jest dywersyfikacja gospodarki poprzez przyciąganie zagranicznych inwestycji, również w sektorach pozawęglowodorowych (m.in. w sektorze rolno-spożywczym, ICT, górniczym). Jednocześnie państwo prowadzi restrykcyjną politykę gospodarczą. Odnotowano wyraźne obniżenie inflacji, przede wszystkim w wyniku spadku dynamiki cen żywności z poziomu 9,3% w latach 2022 i 2023 do poziomu 5,2%
w 2025 r. Według MFW, prognozowana stopa inflacji miałaby wynieść 2,9% w 2026 r. W celu pobudzenia wzrostu gospodarczego i dywersyfikacji algierskiej gospodarki, centralny Bank Algierii pod koniec sierpnia 2025 r. obniżył podstawową stopę procentową z 3,0% do 2,75%, a następnie dokonał kolejnej obniżki w styczniu 2026 r. do 2,5%. W 2025 r. Algieria odnotowała deficyt na rachunku obrotów bieżących, wynoszący około 1% PKB w porównaniu z nadwyżką 1,3% PKB w 2024 r. W 2026 r. deficyt na rachunku obrotów bieżących jest prognozowany na poziomie 1,9% PKB. Pogorszenie salda rachunku obrotów bieżących wynika  ze spadku dochodów z eksportu z 61,1 mld USD do 60,3 mld USD między 2024 a 2025 r. przy jednoczesnym wzroście wydatków na import odpowiednio z kwoty 56,7 mld USD do wartości 61,4 mld USD.  Deficyt budżetowy jest prognozowany na poziomie 9,6% PKB w 2026 r. w porównaniu z okresem przed jego pogłębieniem, tj. 5,2% PKB w 2023 r. W 2024 r. Algieria zarejestrowała najwyższy w ostatnich latach deficyt budżetowy na poziomie 13,8% PKB. Przy utrzymujących się wysokich wydatkach publicznych, zmiennych dochodach ze sprzedaży węglowodorów i spadającym poziomie rezerw walutowych, Algieria stoi przed wyzwaniem konsolidacji fiskalnej w najbliższych latach. Wewnętrzny dług publiczny jest relatywnie niższy niż w krajach sąsiadujących Afryki Północnej i w ostatnich latach kształtuje się następująco: 45,7%  PKB w 2024 r., 52,1% PKB w 2025 r. W 2026 r. jest prognozowany na poziomie
53,2% PKB. Dług zagraniczny utrzymuje się na poziomie około 1% PKB. W ostatnich latach jest odnotowywana tendencja spadkowa poziomu rezerw dewizowych, która kształtuje się następująco: 68,9 mld USD w 2024 r., ponad 40 mld USD w kwietniu 2026 r., 19,8 mld USD w 2031 r. (prognozy z raportu MFW z września 2026 r.). Różnice kursowe między oficjalnym kursem walut a kursem walut na rynku równoległym odnotowano na poziomie 80% w lutym 2026 r. w porównaniu do 68% w 2024  r. W odróżnieniu do niektórych stanowisk MFW w sprawie prognoz gospodarczych dla Algierii, władze algierskie upatrują poprawy sytuacji makroekonomicznej kraju w perspektywie średniookresowej w następujących obszarach: wzrost gospodarczy na poziomie 4% stymulowany dużymi projektami inwestycyjnymi, reformy strukturalne, zmniejszenie wydatków importowych i wzrost dochodów z eksportu w następstwie dywersyfikacji gospodarki.  

W 2026 r. kontynuowane są założenia polityki gospodarczej, w szczególności reform ogłoszonych podczas kampanii wyborczej prezydenta Abdelmadjida Tebbouna w 2024 r. Priorytetem pozostają m.in.: dywersyfikacja gospodarki i ograniczanie zależności wzrostu gospodarczego od sektora węglowodorów, wzmacnianie krajowej produkcji i samowystarczalności we wszystkich dziedzinach, rozwój produkcji przemysłowej i jej modernizacja, zwiększenie liczby miejsc pracy oraz zmniejszanie wydatków w zakresie importu na rzecz stymulacji i ochrony produkcji lokalnej. W ramach bieżącej polityki handlowej, władze algierskie od wielu lat wprowadzają mechanizmy zmniejszające wydatki w zakresie importu celem: wsparcia rozwoju i ochrony lokalnego przemysłu oraz celem przeciwdziałania utracie rezerw walutowych. Istotnym czynnikiem w tej polityce jest przyciąganie  zagranicznych inwestycji. Kluczowym partnerem w tej współpracy jest rządowa instytucja Algierska Agencja ds. Promocji Inwestycji podlegająca pod Prezesa Rady Ministrów (ang. Algerian Agency for Investment Promotion, https://aapi.dz/en/accueil-en/), wprowadzająca regulacje administracyjne dla zagranicznych inwestorów, na przykład rządowy punkt kontaktowy usprawniający działania administracyjne związane z wdrażaniem inwestycji (One Stop Shop) oraz cyfryzację świadczenia usług. Delegatura UE w Algierii i MFW oceniają pozytywnie zmiany dokonane w zakresie przyciągania inwestycji w celu wzrostu dywersyfikacji algierskiej gospodarki, w tym prawo inwestycyjne z 2022 r. i przepisy uszczegóławiające. Przykładem „dobrej woli” UE w zakresie wspierania napływu europejskich inwestycji do Algierii jest projekt Delegatury UE w Algierze o nazwie: „Sustainable Investment Project” (2024-2025). Finansowany ze środków unijnych, projekt ma na celu wzmocnienie dialogu i wymianę dobrych praktyk między Algierską Agencją Promocji Inwestycji AAPI a europejskimi instytucjami otoczenia biznesu i firmami z UE. W 2024 r. i na początku 2025 r. Ambasada RP w Algierze włączyła się w te działania wobec polskich przedsiębiorstw z udziałem przedstawicieli Delegatury UE i władz algierskich, w ramach następujących projektów: promocja ekonomicznych stref specjalnych w Polsce jako struktur wspierania inwestycji na przykładzie KSSE w Katowicach, konferencji na temat transformacji gospodarczej krajów Europy Środkowo-Wschodniej w Algierze oraz na temat specjalnych stref ekonomicznych. Finalnie projekt SIP umożliwił organizację wizyt promocyjnych w 14 krajach europejskich, spotkanie z ponad 250 przedsiębiorstwami zainteresowanymi inwestowaniem w Algierii oraz utworzenie algiersko-europejskiej grupy ekspertów, która sformułowała ukierunkowane rekomendacje. W styczniu 2026 r. premier Algierii przewodniczył pierwszemu posiedzeniu Krajowej Rady ds. Inwestycji (fr. Conseil national de l’investissement, CNI), podczas którego ogłoszono  rozpoczęcie prac nad Krajową Strategią Inwestycyjną.

Przykładem środków mających ha celu ochronę krajowe rynku są instrumenty wprowadzane przez algierskie władze od 2021 r., m.in.: wymóg procentowego wkładu lokalnej produkcji w przemyśle motoryzacyjnym w Algierii; wymóg uzyskiwania pozwoleń importowych; zakaz importu towarów ceramicznych i marmuru; wymóg większościowej struktury właścicielskiej na korzyść algierskiego wspólnika w przypadku firm importujących towary przeznaczone na odsprzedaż na rynku lokalnym; wymóg odnowienia rejestracji firmy nałożony na przedsiębiorstwa importujące w celu odsprzedaży na lokalnym rynku, wprowadzający konieczność zwielokrotnienia liczby rejestrów handlowych w podziale na kategorie importowanych towarów. Od połowy 2025 r. wprowadzono obowiązkowy system zatwierdzania importu tzw. półroczny Program Prognozy Importu (fr. Programme Prévisionnel d'Importation), mający na celu obowiązkowe uzyskanie pozwoleń importowych od Ministerstwa Handlu Zagranicznego i Promocji Eksportu oraz instytucji powiązanych ze specyfiką importowanego towaru. Nakaz uzyskania pozwoleń importowych po raz pierwszy objął dodatkowo, obok towarów przeznaczonych na odsprzedaż,  m.in. surowce i półprodukty przeznaczone do produkcji. Programem tym objęte są również usługi.  Program Prognozy Importu powinien być składany za pośrednictwem platform cyfrowych z półrocznym wyprzedzeniem.

W 2026 r. Algieria została usunięta „szarej listy” Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF), na której znajdowała się od października 2024 r. 

Część działań ukierunkowanych na modernizację przeprowadzana jest w zakresie sektora bankowego i rozwoju gospodarki cyfrowej. Planowane i wdrażane zmiany obejmują cyfryzację usług bankowych, poprawę standardów raportowania finansowego i księgowości oraz zwiększenie wykorzystania płatności bezgotówkowych. Ustawa budżetowa na 2025 r. rozszerzyła obowiązek bezgotówkowej realizacji wybranych transakcji, m.in. dotyczących nieruchomości, pojazdów, maszyn przemysłowych i części ubezpieczeń. Działania te mają ograniczyć wykorzystanie gotówki, zwiększyć przejrzystość obrotu. System bankowy nadal wymaga jednak dalszych reform. Podejmowane są też inicjatywy modernizacyjne i działania skierowane do młodego pokolenia, w tym wsparcie dla rozwoju start-upów i małych przedsiębiorstw, a także ułatwianie absolwentom zakładania jednoosobowych działalności gospodarczych. Niemniej, sytuacja na rynku pracy niezmiennie stanowi wyzwanie, a ograniczone możliwości zatrudnienia i rozwoju zawodowego sprawiają, że część młodych Algierczyków postrzega migrację jako najlepsze rozwiązanie. pływa to jednocześnie na wielkość udziału szarej strefy w gospodarce, która jest trudna do oszacowania. Podejmowane są działania na rzecz legalizacji części działalności funkcjonującej dotychczas w szarej strefie, m.in. tzw. małego importu prowadzonego przez podróżujących (fr. commerce du cabas). W połowie 2025 r. rząd Algierii oficjalnie zalegalizował tę działalność pod statusem tzw. mikroimportu dla samozatrudnionych, zwolnionych z obowiązku posiadania tradycyjnego rejestru handlowego. Towary przewożone w tym trybie nie mogą przekraczać wartości  około 12 tysięcy euro. Osoby wykonujące mikroimport  mogą przemieszczać się dwa razy w miesiącu.  

Algieria jest sygnatariuszem porozumień o strefach wolnego handlu: Afrykańskiej Kontynentalnej Strefy Wolnego Handlu (AfCFTA), Wielkiej Arabskiej Strefy Wolnego Handlu (GAFTA / PAFTA) i Strefy Wolnego Handlu z Unią Europejską (Układ o stowarzyszeniu UE-Algieria). Realizacja bezcłowego handlu z wybranymi krajami afrykańskimi, w tym z Tunezją, Egiptem i Kamerunem w ramach zintegrowanego rynku afrykańskiego odbywa się od 2023 r. Dołączenie Algierii do tzw. Guided Trade Initiative (GTI) w ramach  kontynentalnej strefy wolnego handlu (ACFTA) w 2023 r. ułatwiło m.in. realizację eksportu 100 ton aluminium z Kamerunu do Algierii.

Algieria nie jest członkiem Światowej Organizacji Handlu (WTO) posiadając status państwa obserwatora. Od 2024 r. Algieria jest oficjalnym członkiem i akcjonariuszem Nowego Banku Rozwoju (NDB), utworzonego przez państwa grupy BRICS, nie będąc członkiem bloku polityczno-gospodarczego po róbie akcesji w 2023 r. Aktywność Algierii  w kwestiach współpracy gospodarczej na arenie międzynarodowej potwierdza ambicje kraju w zakresie dywersyfikacji partnerów i wzmacniania integracji regionalnej, w szczególności afrykańskiej.

Algierię i Unię Europejską obowiązuje Układ Stowarzyszeniowy (Układ), który wszedł w życie w 2005 r. i którego celem było utworzenie strefy wolnego handlu między stronami. W 2024 r. Komisja Europejska oficjalnie uruchomiła procedurę rozstrzygania sporów przeciwko Algierii na mocy obowiązującego Układu tytułem braku wprowadzenia liberalizacji handlu zgodnie z jego założeniami. W 2026 r.  przedmiot sporu pozostaje nierozwiązany.

W kraju postępuje rozbudowa struktur otoczenia biznesowego w celu wzmacniania lokalnej produkcji i wymiany handlowej. Przykładem jest trwający projekt stref wolnego handlu w Tindouf, który wzmocnić ma wymianę handlową z Mauretanią. Stosunki z państwem sąsiedzkim zacieśniane są również poprzez zawieranie wielosektorowych MoU. Algieria posiada dwustronną umowę handlową o charakterze preferencyjnym z Mauretanią. W lipcu 2026 r. podczas 20. sesji Algiersko-Mauretańskiej Wysokiej Komisji Mieszanej podpisano 29 dwustronnych porozumień obejmujących szereg gałęzi gospodarki. Istotnym ruchem było również otwarcie w 2023 r. sieci banków Algerian Union Bank na terenie państwa partnerskiego. Siedziby algierskich banków zostały otworzone również w Senegalu i we Francji. Algierski sektor bankowy planuje ekspansję w Nigrze i na Wybrzeżu Kości Słoniowej w ramach strategii wchodzenia krajowych instytucji na rynki afrykańskie i europejskie,  na których występuje algierska diaspora.

Algierski rząd rozwija projekty wsparcia regionalnego handlu o charakterze infrastrukturalnym. W I kwartale 2026 r. została otwarta linia autobusowa łącząca Algier z Tunisem w ramach strategii rozbudowy transportu międzynarodowego w celu wdrażania strefy wolnego handlu między Algierią i Tunezją.  Budowana jest Trasa Transsaharyjska, która posłuży jako kontynentalny korytarz transportowo-gospodarczy łączący Afrykę Północną z regionem Sahelu i Afryki Zachodniej. W połowie 2026 r. odbyło się spotkanie państw członkowskich komitetu odpowiadającego za projekt rozbudowy Trasy Transsaharyjskiej (fr. Trans-Saharan Road Liaison Committee), podczas którego wyznaczono kolejne wytyczne w sprawie inwestycji. W tym samym okresie, projekt Gazociągu Transsaharyjskiego (TSGP), łączącego Algierię z Nigrem i Nigerią, zbliża się do fazy operacyjnej. Strona algierska ogłosiła plan rozpoczęcia prac nad realizacją algierskiego odcinka W połowie 2026 r. Afrykański Bank Rozwoju (AfDB) zatwierdził finansowanie drugiej transzy pożyczki o wysokości około 880 mln USD na kolejny etap budowy drogi kolejowej między Laghouat a Ghardaia w ramach transsaharyjskiego korytarza kolejowego Algiers—Tamanrasset

ALGIERIA                                                                                                                                   

Główne sektory gospodarki i ich udział w PKB

Wg danych Banku Światowego z 2025 r. dochody z rolnictwa wykazują tendencję wzrostową (14,4% PKB w 2025), a udział przemysłu w PKB obniżył się (34,8% PKB w 2025). Sektor usług natomiast stanowił 45,7% PKB. Dla porównania w 2023 r., dochody z rolnictwa stanowiły 13,09 % PKB, przemysłu 37,76% PKB a usług 45,62 % PKB.

Sektor energetyczny również jest prężnie rozwijany. Budowana jest ponadto nowa rafineria w Hassi Messaoud w odpowiedzi na zapotrzebowanie krajowe, której otwarcie zaplanowano na październik 2027 r. Projekt wpisuje się w politykę zwiększania produkcji węglowodorów i produktów przetworzonych w celu zaspokojenia popytu krajowego i międzynarodowego.
W konsekwencji, władze algierskie zgłaszają zapotrzebowanie na inwestycje w sektorze energetycznym w celu zwiększenia modernizacji i efektywności produkcji. W 2024 r. Sonatrach podpisał wiele kontraktów współpracy energetycznej ze: słoweńskim koncernem Geoplan (dostawy gazu), chińskim Sinopecem (wydobycie węglowodorów), francuską grupą Viridien (badania sejsmiczne), hiszpańskim Naturgy (kontynuacja współpracy, określenie warunków finansowych na kolejne lata), kanadyjskim pomiotem Stream-Flo Industries Ltd. (produkcja części zamiennych do przemysłu węglowodorowego), tureckim holdingiem  Turkish Rönesans Holding (wybudowanie instalacji propanu), amerykańskim koncernem American Occidental Petrolum Corporation (obszar węglowodorowej produkcji w regionie Berkine – Sahara).

Równolegle w Algierii są rozwijane wielkoskalowe inwestycje w obszarze energii odnawialnych (głównie energetyka słoneczna) z dominującą pozycją chińskiego kapitału.   W sektorze energetycznym szczególnie istotne z punktu widzenia UE były inwestycje w obszarze zielonych technologii, w tym produkcji wodoru z UE. Ich celem było zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i wsparcie transformacji klimatycznej. W zakresie słonecznych źródeł energii w celu produkcji prądu elektrycznego, funkcjonują  głównie chińskie inwestycje w elektrownie słoneczne (3/4 projektów stanowią chińskie inwestycje). Europejska współpraca w zakresie produkcji wodoru obejmuje m.in. budowę instalacji o mocy 50 MW w Arzew współfinansowaną przez Niemcy. Trwa również rozbudowa gazociągu SoutH2 Corridor łączącego Włochy, Niemcy i Austrię z Algierią. Docelowo korytarzem o długości 3300 km planowany jest przesył ok. 4 milionów ton zielonego wodoru do Europy do 2030 r., a projekt ten jest kluczowym projektem europejskiej (program REPowerEU plan) oraz niemieckiej transformacji energetycznej. W projekt po stronie algierskiej zaangażowany jest Sonatrach, który nadzorował będzie produkcję wodoru (m.in. z farm solarnych i wiatrowych o potencjale produkcji 20 GW niezbędnych do elektrolizy), niemiecki podmiot VNG odpowiedzialny będzie za dystrybucję wodoru w Europie, austriacki Verbund Green Hydrogen nadzorował będzie infrastrukturę, a włoski Snam i SeaCorridor będą odpowiadać  za tranzyt wodoru przez Morze Śródziemne. Zainteresowanie zielonym wodorem wyraziła również Japonia.

Kolejnym projektem infrastrukturalnym w obszarze energetycznym jest realizowany we współpracy z Włochami Medlink, tj. rozbudowa podmorskiego połączenia przesyłającego energię elektryczną do Europy. Inwestycja zakłada rozwój instalacji o mocy 10GW z odnawialnych źródeł energii w Algierii i Tunezji. Mają one produkować około 30 TWh energii elektrycznej na potrzeby lokalne i eksport. Projekt wpisuje się w ambicje UE w zakresie dekarbonizacji.

W sektorze rolnym Algieria prowadzi intensywną współpracę z katarską firmą Baladna. W kwietniu 2026 r. rozpoczęto drugą fazę projektu mlecznego, w wyniku której Algieria importuje pierwszą transzę 30 tys. krów z USA. Realizacja inwestycji, której obszar zajmuje ponad milion m², pochłonie szacunkowo 3,5 mld USD, a docelowo będzie ona obejmowała 270 tys. sztuk bydła i produkowała 1,7 mld litrów mleka rocznie. Zakład ma zaspokoić również nawet 50% zapotrzebowania Algierii na mleko w proszku. Warto zaznaczyć, że państwo posiada 49% udziałów w przedsięwzięciu. Ponadto we współpracy z włoską firmą Bonifiche Ferraresi realizowany jest zintegrowany projekt produkcji zbóż, roślin strączkowych i makaronu. W maju 2026 r. rozpoczął się pierwszy zbiór pszenicy w ramach inwestycji. Włosko-algierska inwestycja z udziałem algierskiego Narodowego Funduszu Inwestycyjnego przewiduje również zapewnienie przetwórstwa wyprodukowanych płodów rolnych. Algieria regularnie importuje duże ilości mięsa, szczególnie w przygotowaniu na czas postu Ramadan i święta Aid El-Adha. W 2026 r. importowano łącznie ponad milion owiec z Hiszpanii, Rumunii, Brazylii i Urugwaju W grupie eksporterów zboża, Francja straciła kluczową pozycję, również na rzecz Rosji. Jednocześnie Algieria jest drugim co do wielkości importerem pszenicy z Ukrainy. Algieria umiejscawia rozwój projektów w sektorze rolno-spożywczym w odpowiedzi na politykę bezpieczeństwa żywnościowego na południu kraju – na Saharze, próbując przyciągnąć zagranicznych inwestorów.

W obszarze telekomunikacji tzw. projekt Medusa Cable, tj. podmorski kabel światłowodowy, będzie bezpośrednio łączyć północne i południowe wybrzeża Morza Śródziemnego, zapewniając wielokrajową, wysokowydajną i przyszłościową sieć światłowodową. Komisja Europejska wskazuje, że Medusa ma zwiększyć szybkość internetu,  m.in. na uniwersytetach i w centrach badawczych Afryki Północnej i jednocześnie wesprzeć współpracę naukową i akademicką między kontynentami.

Polityka kursowa

Jednostką walutową jest dinar algierski (DA). Oficjalny kurs wymiany DZD na Euro i USD wynosił w połowie 2026 r.: 1 EUR = 150/153 DA, 1 USD = 130/133 DA. Spread pomiędzy kursem nieoficjalnym i czarnorynkowym wynosił ok. 80% np. 1 EUR= 275 DA. Dinar jest wymienialny w operacjach handlu zagranicznego na zasadach oficjalnych uregulowań. Wszelkie transfery dewizowe odbywają się pod nadzorem centralnego banku o nazwie  Banque d’Algérie: www.bank-of-algeria.dz.

Surowce i technologie krytyczne

Algieria, ze względu na swoje strategiczne położenie (region Północnej Afryki, sąsiadujący region Sahelu), ma dostęp do krytycznych i pozostałych surowców oraz ich pochodnych. Obok węglowodorów, których złoża znajdują się w saharyjskiej części kraju, Algieria posiada złoża surowców mineralnych m.in.:  metali, cynku i ołowiu oraz rtęci, niklu, kobaltu, chromu, cyny, miedzi, chemicznych, energetycznych, ceramicznych i budowlanych.

Perspektywy w sektorze górniczym są dynamiczne i rozwojowe. Władze algierskie oczekują w sektorze wydobywczym m.in. współpracy: badawczej, transferu technologii na każdym etapie od wydobycia po produkcję i waloryzację złóż minerałów, szkoleń, tworzenia miejsc pracy. W 2025 r. przyjęto również nowy Kodeks Górniczy, wprowadzający poprawę klimatu inwestycyjnego. W szczególności zniesiono zasadę „51/49” w przedmiotowym sektorze wprowadzając możliwość udziału zagranicznego kapitału do 80%.

Za sektor górniczy od 2026 r. odpowiada odrębne Ministerstwo Górnictwa i Przemysłu Wydobywczego (fr. Ministère des Mines et des Industries minières)., którego utworzenie jako odrębnej struktury, stawia sektor górnictwa w priorytetowej roli w zakresie dywersyfikacji algierskiej gospodarki. W sektorze górniczym zgłaszane jest zapotrzebowanie na rozwój bieżących projektów, zapotrzebowanie na inwestycje zagraniczne i modernizację przemysłu wydobywczego,  z uwzględnieniem zachowania norm środowiskowych i udziału krajowych partnerów. Parterem dla zagranicznych podmiotów we współpracy w zakresie wydobywczym są również: państwowa grupa paliwowa Sonatrach, Narodowa Agencja Górnicza (ANAM), Narodowa Spółka Badań i Wydobycia (SONAREM), Krajowa Agencja ds. Waloryzacji Zasobów Węglowodorowych (ALNAFT) oraz Algierska Agencja Promocji Inwestycji (AAPI). SONAREM opracował strategię wydobywczą kraju do 2030 r., zakładając jako kluczowe wydobycie i przetwarzanie złóż żelaza, fosforanów, ołowiu i cynku, ale także litu i innych złóż metali ziem rzadkich we współpracy z zagranicznymi partnerami. W sektorze górniczym w Algierii inwestują m.in. następujące podmioty zagraniczne: australijska firma Lionsbridge (kopalnia złota w Tamanrasset),  chińska grupa Sino Steel (Tindouf, rudy żelaza), turecki Tosyali (Bechar).

Stan infrastruktury

Infrastruktura drogowa Algierii składa się z ponad 145 tys. km dróg, w tym około 1,3 tys. km autostrad, a także ponad 32 tys. km dróg krajowych i niemalże 10 tys. obiektów inżynieryjnych (m.in. mosty i wiadukty).

Państwo posiada ponad 30 lotnisk otwartych dla pasażerskiego ruchu lotniczego. Air Algerie to lokalne linie lotnicze. W 2025 r. przewoźnik przejął linie Tassili Airlines celem wzmocnienia sieci przewozów w lotniczym transporcie krajowym.

Linia brzegowa Algierii to 1200 km wzdłuż Morza Śródziemnego. W każdej prowincji położonej na północy funkcjonuje kilka portów oraz przystani dla mniejszych jednostek handlowych (kutrów) i łodzi turystycznych. Wśród ponad 50 portów, 3 są przeznaczone wyłącznie do transportu węglowodorów. Dla gospodarki największe znaczenie mają główne porty handlowe: Algier, Annaba, Oran, Arzew, Bejaia, Beni-Saf, Dellys, Djendjen, Ghazaouet, Jijel, Mostaganem, Skikda, Ténès. Obecnie trwają prace rozbudowy zarówno portu w Annabie w ramach Zintegrowanego Projektu Fosforanowego. Rozbudowywany i modernizowany jest również port w Jijel we współpracy z włoskim biurem projektowym.

Transport kolejowy towarowy i osobowy realizowany jest przez państwową spółkę SNTF. Łączna sieć linii kolejowych wynosi niecałe 5000 km (ponad 300 km elektryfikowanych), zapewniając połączenia między głównymi aglomeracjami oraz portami. Oprócz modernizacji istniejących linii prowadzona jest rozbudowa sieci połączeń kolejowych w głąb kraju, m.in. od 2019 r. odbyły się inauguracje linii łączących: Algier i Touggourt, Tissemsilt z M’silą, łącząca Annabę i Tunis. Na początku lutego 2026 r. odbyła się również inauguracja odcinka Bechar—Gara Djebilet o długości 950 km, który wybudowany został z udziałem chińskiego kapitału. Planowo sieć zostanie rozszerzona również o połączenie Algier—Tamanrasset (szacunkowo oddane do użytku pod koniec 2028 r.), Laghouat—El Meniaa oraz Bled El Hadba—Annaba. W stolicy funkcjonuje jedna linia metra i trwa budowa kolejnych odcinków łączących peryferyjne dzielnice z centrum. W dużych miastach: Algier, Setif, Oran funkcjonuje sieć linii tramwajowych.

Kalendarz dni wolnych od pracy

W Algierii daty świąt państwowych są stałe, natomiast świąt religijnych wyznaczane wg faz księżyca.  

W 2026 kalendarz dni świątecznych i wolnych od pracy jest następujący:

• 1 stycznia Nowy Rok (stała data)
• 12 stycznia Nowy Rok Berberyjski (stała data)
• 20-22 marca Aid El Fitr zakończenie świętego miesiąca Ramadan (3 dni, zmienna data)
• 1 maja Święto Pracy (stała data)
• 27-29 maja Aid El Adha  święto ofiarowania (3 dni, zmienna data)
• 16 czerwca Mouharrem początek Nowego Roku wg kalendarza muzułmańskiego (1 dzień)
• 25 czerwca Achoura (1 dzień, zmienna data)
• 5 lipca Dzień Niepodległości (stała data)
• 25 sierpnia narodziny proroka (1 dzień, zmienna data)
• 1 listopada Rocznica Rewolucji (stała data)

​​​​

Najważniejsi partnerzy handlowi i inwestycyjni

Największymi partnerami eksportującymi do Algierii są m.in.: Chiny, kraje UE, Turcja i Brazylia, a także USA. Największymi importerami algierskich towarów są m.in.: Włochy, Francja, Hiszpania, USA i Brazylia.  

W 2025 r. w relacjach z partnerami z UE, Algieria utrzymała pozycję istotnego gracza w obszarze energetycznym (rozpoczęcie sprzedaży gazu m.in. do Słowenii, Czech, Chorwacji; kontynuacja sprzedaży gazu do Hiszpanii, Włoch, Francji czy Węgier).

Podstawowe produkty i usługi importowe i eksportowe

Głównym źródłem bogactwa Algierii są kopaliny: ropa naftowa, gaz ziemny, rudy metali oraz diamenty. Ważnymi kierunkami eksportu produktów naftowych są: Unia Europejska, Stany Zjednoczone i Brazylia. Algieria to znaczący na świecie producent daktyli. Eksportuje również cement oraz nawozy i amoniak, głównie m.in. do:  Włoch, Francji, Hiszpanii, USA, Niderlandów.

Ponad 90% dochodów eksportowych pochodzi ze sprzedaży węglowodorów. Planowane jest osiągnięcie poziomu około 30 mld USD eksportu towarów wynikającego z produkcji poza węglowodorowej w 2030 r. W 2025 r. głównymi produktami eksportowymi są: cement, stal, nawozy, towary z sektora rolno-spożywczego (przede wszystkim daktyle). Produkty spożywcze, żywe zwierzęta oraz maszyny i sprzęt transportowy są dominującą pozycją w imporcie do Algierii.

Algieria przynależy do następujących organizacji: ONZ, Unia Afrykańska (AU), Liga Arabska (AL), Unia Maghrebu Arabskiego (AMU), Organizacja Krajów Eksportujących Ropę Naftową (OPEC), Organizacja Arabskich Krajów Eksportujących Ropę Naftową (OAPEC), Bank Światowy (WB), Międzynarodowy Fundusz Walutowy (IMF), Afrykański Bank Rozwoju (AfDB), Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju (IBRD), Islamski Bank Rozwoju (IsDB), G77.

Algieria od lat negocjuje swoje członkostwo w Światowej Organizacji Handlu (WTO). Algieria uzyskała status członka Nowego Banku Rozwoju (NDB) BRICS w 2024 r., nie będąc przyjęta jako członek BRICS.

Dwustronne relacje handlowe i inwestycyjne

Wielu stałych polskich dostawców na algierski rynek w ubiegłych latach zaczęło odczuwać  presję ze strony władz algierskich na przeniesienie produkcji do Algierii. Ma to związek z realizowaną przez władze Algierii polityką przyciągania inwestycji i ochrony lokalnej produkcji kosztem transakcji wymiany handlowej. Skuteczność dwustronnej współpracy gospodarczej zwiększają: dobra znajomość rynku oraz współpraca z doświadczonymi importerami.

Polska od lat utrzymuje dodatni bilans handlowej współpracy z Algierią. W latach 2024 i 2025  polsko-algierskie obroty handlowe wykazały tendencję zwyżkową. Struktura towarowej wymiany handlowej nie podlega większym zmianom na przełomie ostatnich lat. W polskim eksporcie w ostatnich latach dominowały produkty rolno-spożywcze, w tym mleko w proszku i pochodne produkty mleczne dla dzieci, pojazdy oraz podzespoły samochodowe. Kolejne pozycje taryfowe w polskim eksporcie do Algierii to m.in.: tytoń jednorodny lub przetworzony, koks i pochodne,  opakowania. Proporcja w strukturze towarowej wymiany handlowej może ulegać zmianie ze względu na restrykcyjną politykę importową w szczególności dla produktów gotowych do odsprzedaży.

Od wielu lat realizowana jest realna współpraca między Algierską Izbą Handlu i Przemysłu (CACI) a Krajową Izbą Gospodarczą (KIG) w Warszawie. W 2018 r. powołano Polsko-Algierską Radę Biznesu z zaangażowaniem obu izb, której pierwsze posiedzenie odbyło się w Algierze w 2024 r. Organizowane są m.in. misje gospodarcze (ostatnia w dniach 1-4 grudnia 2025 r.), fora biznesów czy posiedzenia Rady Biznesu. W IV kwartale 2025 r. Algier odwiedziła również misja gospodarcza Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (KOWR).

Źródło: GUS, Polska wymiana handlowa z Algierią, w USD

Zarówno w przypadku współpracy handlowej i inwestycyjnej należy wystrzegać się wspominania o ewentualnej, równoległej współpracy gospodarczej z krajami takimi jak Maroko, Izrael czy Zjednoczone Emiraty Arabskie.

Wzajemne inwestycje

Zaangażowanie kapitałowe Polski we wzajemnych stosunkach gospodarczych nie zostało zidentyfikowane, niemniej nowa ustawa o inwestycjach z 2022 r. wprowadza poprawę warunków inwestycyjnych w Algierii. Zanotowano wzrost zainteresowania tym zwiększonym potencjałem ze strony unijnych, w tym polskich przedsiębiorstw. W tym obszarze sytuacja ma charakter dynamiczny. Niemniej jednak , dotychczasowa  polityka handlowa jest jednym z hamulców dla BIZ w Algierii. Innym czynnikiem budzącym obawy jest występowanie kursu oficjalnego i czarnorynkowego. Należy odnotować, iż jest brak umowy między rządami obu krajów o wzajemnym popieraniu i ochronie inwestycji. 

Baza traktatowa

Relacje z UE

Umowa Stowarzyszeniowa zawarta pomiędzy Unią Europejską a Algierią, w 2002 r. miała na celu utworzenie strefy wolnego handlu między stronami do 2020 r., w tym całkowite zniesienie ceł. Umowa weszła w życie w 2005 r., jednak nie została wdrożona zgodnie z przewidywanymi zapisami z powodu prowadzonej polityki gospodarczej Algierii w zakresie wymiany handlowej.

W 2025 r. KE zawnioskowała o powołanie panelu arbitrażowego, bez uzyskania poparcia na to rozwiązanie ze strony algierskiej. Obecnie trwa dialog w zakresie trwającego sporu.

UE jest trzecim największym partnerem handlowym Algierii i stanowi rynek zbytu dla ponad połowy jej eksportu, głownie produktów węglowodorowych, ropopochodnych i surowców naturalnych.

Umowy między Polską i Algierią:

TRAKTATY

​​​

Informacje na temat prowadzenia inwestycji w Algierii dostępne są bezpłatnie, w języku francuskim i angielskim, na stronach internetowych przedstawicielstwa firmy konsultingowej KPMG w Algierii (KPMG Algérie Spa) : www.kpmg.dz .

Administracja gospodarcza

Premier Ministre - premier www.premier-ministre.gov.dz ; www.cg.gov.dz

Ministère du Commerce - ministerstwo handlu www.mincommerce.gov.dz

Ministère des Finances - ministerstwo finansów www.mf.gov.dz

Ministère de l’Industrie et des Mines - ministerstwo przemysłu i górnictwa www.industrie.gov.dz

Ministère de l’Energie – ministerstwo energii  www.energy.gov.dz

Ministère de l’Agriculture et du Développement Ruralet de la Pêche - ministerstwo Rolnictwa i rozwoju wsi i rybołówstwa www.minagri.gov.dz

Ministère des Travaux publics et des Transports – ministerstwo Robót Publicznych i Transportu www.mtp.gov.dz

Ministère de l’Environnement et des Energies Renouvelables - ministerstwo Środowiska i Energii Odnawialnej www.cder.dz

Ministère des Ressources en Eau - ministerstwo Zasobów Wodnych www.mre.gov.dz

Ministère de la Poste, des Télécommunications, des Technologies et du Numérique - ministerstwo poczty, telekomunikacji, technologii i cyfryzacji www.mptic.dz

Ministère de l’Habitat et de l’Urbanisme et de la Ville - ministerstwo gospodarki mieszkaniowej, urbanistyki i miasta www.mhuv.gov.dz

Ministère du Tourisme et de l’Artisanant – ministerstwo turystyki i rzemiosła www.mta.gov.dz

Agence Nationale de Développement des Investissements – narodowa agencja rozwoju inwestycji www.andi.dz

Agence Nationale de Promotion du Commerce Extérieur - narodowa agencja promocji handlu zagranicznego www.algex.dz

Bank of Algérie - bank centralny Algierii www.bank-of-algeria.dz

Inne banki algierskie :

BEA- Banque Extérieure d’Algérie www.bea.dz ,

BADR - Banque de l’Agriculture et du Développement Rural www.badr-bank.net ,

BDL - Banque du Développement Local www.bdl.dz ,

CPA - Crédit Populaire d’Algérie www.cpa-bank.dz

Office National des Statistiques – narodowy urząd statystyczny www.ons.dz

Direction Générale des Douanes – główna dyrekcja ceł Algierii www.douane.gov.dz

CNIS Centre National de l’Informatique et des Statistiques- Krajowe centrum Informatyki i Statystyk podległe  dyrekcji Ceł www.douane.gov.dz

Informacje o dostępie do aktów prawnych

- Agence Nationale de Développement des Investissements (narodowa agencja rozwoju inwestycji)

www.andi.dz – przygotowuje w sposób kompleksowy dokumentację, w tym teksty aktów prawnych, dotyczące realizacji bezpośrednich inwestycji zagranicznych oraz innych możliwych form zaangażowania firm zagranicznych na rynku algierskim jak partnerstwo, wspólne przedsięwzięcia oraz udział w procesach prywatyzacyjnych.

Powyższa tematyka prezentowana jest również, w odpowiednim stopniu i zakresie, przez następujące algierskie instytucje:

www.industrie.gov.dz  Ministère de l’Industrie et des mines (ministerstwo przemysłu i kopalń),

www.mincommerce.gov.dz  Ministère du Commerce (ministerstwo handlu),

www.douane.gov.dz  Direction Générale des Douanes (główna dyrekcja ceł),

www.bank-of-algeria.dz Banque d’Algérie (bank centralny Algierii),

www.mem-algeria.org Ministère de l’Energie et des Mines (ministerstwo energii i górnictwa) oraz www.sonatrach-dz.com państwowe przedsiębiorstwo węglowodorów „Sonatrach” (możliwości współpracy z algierskim sektorem ropy i gazu),

www.anpm.gov.dz  ANPM - Agence Nationale du Patrimoine Minier (narodowa agencja ds. górnictwa).

- kwestie podatkowe

www.mfdgi.gov.dz  oficjalna strona algierskiej administracji podatkowej,

- teksty aktów prawnych

www.joradp.dz Journal Officiel (strona internetowa oficjalnego dziennika urzędowego Algierii) - teksty aktów prawnych w formacie PDF.

W dalszym ciągu obowiązującymi aktami prawnymi w zakresie realizacji inwestycji na rynku algierskim są:

- rozporządzenie nr 01-03 z 20 sierpnia 2001 r. zmienione rozporządzeniem nr 16-09  z 03 sierpnia 2016, w sprawie rozwoju inwestycji, zwane Kodeksem Inwestycyjnym,

- dekret nr 06-356 z 9 października 2006 r. w sprawie uprawnień, organizacji i funkcjonowania Narodowej Agencji Rozwoju Inwestycji (ANDI).

Oficjalna prasa ekonomiczna

Dziennik ekonomiczny (w języku francuskim) : Le Maghreb www.lemaghrebdz.com

Najważniejsze algierskie dzienniki ze zwiększoną ilością informacji ekonomicznych:

- w języku francuskim: El Moudjahid  www.elmoudjahid.com,

                                     El Watan www.elwatan.com,

                                     Liberté www.liberte-algerie.com,

                                     Le Quotidien d’Oran www.quotidien-oran.com,

                                     La Tribune www.latribune-oneline.com

- w języku arabskim: El Khabar www.elkhabar.com,

                                  El Youm www.akhbarelyoum-dz.com,

Jeune Afrique  (tygodnik wydawany we Francji, zamieszczający również dużą ilość informacji ekonomicznych o Algierii)  www.jeuneafrique.com

Inne wydawnictwa ekonomiczne (w języku francuskim):

- miesięczniki: Le Phare www.kgn-lephare.com , Strategica Business & Finances

www.strategicaconseil.com

Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym

Informacje ekonomiczne w syntetycznej formie prowadzi portal giełdy w Algierze;

www.bours-dz.com

 Sama giełda jest na etapie rozwojowym i notuje zaledwie 5 spółek w tym dwie państwowe. Oprócz wyżej wspomnianych dzienników obszernie komentujących bieżące wydarzenia gospodarcze, informacje ekonomiczne zamieszczają :  www.algerie-eco.com , www.tsa-algerie.com  , www.aps.dz, oraz portale wyżej wymienionych najpopularniejszych gazet codziennych.