Instytut Łączności

Profesor Andrzej Piotr Wierzbicki urodził się 29 czerwca 1937 roku w Warszawie. Był absolwentem Wydziału Łączności Politechniki Warszawskiej, gdzie w 1960 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera łączności ze specjalnością automatyka. Z Politechniką Warszawską związany był przez ponad cztery dekady, przechodząc wszystkie szczeble kariery akademickiej - od pracownika naukowego po profesora zwyczajnego. Stopień doktora uzyskał w 1964 roku, habilitację w 1968 roku, tytuł profesora w 1976 roku, a stanowisko profesora zwyczajnego objął w 1992 roku.

Od 1996 roku związany był również z Instytutem Łączności, a w latach 1996-2004 pełnił funkcję Dyrektora Naczelnego Instytutu Łączności. Był to okres dynamicznych przemian technologicznych i organizacyjnych w sektorze telekomunikacji oraz przygotowań Polski do członkostwa w Unii Europejskiej. Profesor Wierzbicki wniósł do działalności Instytutu nie tylko imponujący dorobek naukowy i doświadczenie międzynarodowe, ale także wizję rozwoju nowoczesnego społeczeństwa informacyjnego oraz przekonanie o kluczowej roli nauki i innowacji w rozwoju państwa.

Dorobek naukowy Profesora należy do najwybitniejszych osiągnięć polskiej nauki technicznej. Opublikował ponad 12 książek naukowych, 4 monografie o charakterze podręczników, był redaktorem naukowym sześciu książek, autorem ponad 150 artykułów publikowanych w recenzowanych czasopismach naukowych i rozdziałów w książkach oraz ponad 120 referatów konferencyjnych. Był również twórcą trzech wdrożonych patentów.

Ogromne znaczenie miała także jego działalność dydaktyczna i mentorska. Wypromował ponad 20 doktorów, a wielu jego uczniów osiągnęło najwyższe stopnie naukowe i międzynarodowe uznanie. Recenzował dziesiątki rozpraw doktorskich, habilitacyjnych i postępowań profesorskich, również dla renomowanych uczelni zagranicznych.

Profesor Andrzej P. Wierzbicki wniósł uznany na świecie wkład do teorii sterowania i optymalizacji. Szczególne miejsce w historii nauki zajmuje opracowane przez niego oryginalne podejście do teorii optymalizacji wielokryterialnej i wspomagania decyzji, znane jako metoda punktu odniesienia. Koncepcja ta zyskała międzynarodowe uznanie i stała się podstawą dalszych badań prowadzonych przez wielu naukowców w Europie, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Był również autorem pionierskich prac dotyczących teorii sterowania optymalnego, analizy wrażliwości układów dynamicznych oraz procesów kreowania wiedzy.

Jego działalność naukowa miała wymiar międzynarodowy. W latach 1978-1984 pracował w Międzynarodowym Instytucie Stosowanej Analizy Systemowej (IIASA) w Austrii, gdzie kierował działem teoretycznym. W latach 2004-2007 był profesorem badawczym Japan Advanced Institute of Science and Technology. Komisja Europejska powołała go do grona członków Information Society Technology Advisory Group (ISTAG), a jego wiedza i doświadczenie były wykorzystywane także podczas prac związanych z przygotowaniem Polski do członkostwa w Unii Europejskiej w obszarze telekomunikacji.

Profesor Wierzbicki aktywnie uczestniczył również w kształtowaniu polskiej polityki naukowej. Pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Badań Stosowanych Komitetu Badań Naukowych, był zastępcą przewodniczącego Rady Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, członkiem licznych zespołów eksperckich oraz rad naukowych instytutów badawczych. Był także jednym z promotorów rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce, za co został wyróżniony Nagrodą im. Tomasza Hofmokla.

Za swoje osiągnięcia naukowe i organizacyjne otrzymał liczne wyróżnienia krajowe i międzynarodowe, w tym prestiżową Georg Cantor Award Międzynarodowego Towarzystwa Multiple Criteria Decision Making, Krzyż Oficerski belgijskiego Orderu Wynalazczości, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi oraz Złoty Medal za Długoletnią Służbę.

Odszedł wybitny uczony, wizjoner rozwoju technologii informacyjnych, mentor wielu pokoleń badaczy i człowiek, który na trwałe zapisał się w historii Instytutu Łączności. Jego dorobek naukowy, osiągnięcia organizacyjne oraz wkład w rozwój telekomunikacji i społeczeństwa informacyjnego pozostaną ważną częścią dziedzictwa polskiej nauki.

Rodzinie, Bliskim, Przyjaciołom oraz wszystkim współpracownikom Profesora składamy wyrazy głębokiego współczucia.

Dyrekcja i Pracownicy

Instytutu Łączności - Państwowego Instytutu Badawczego