Jubileusz 70-lecia pracy artystycznej Jerzego Maksymiuka
10.04.2026
9 kwietnia br. w Filharmonii Narodowej w Warszawie odbył się koncert z okazji podwójnego jubileuszu dyrygenta Jerzego Maksymiuka - 70-lecia pracy artystycznej i 90. urodzin. W wydarzeniu udział wzięła Marta Cienkowska, ministra kultury i dziedzictwa narodowego.
Pańska działalność w sposób trwały zapisała się w historii polskiej sceny muzycznej. Należy Pan do grona artystów, którzy nie tylko uczestniczą w życiu muzycznym, lecz realnie współtworzą jego historię i nadają mu kierunek. Pańska wieloletnia, nieprzerwana obecność – twórcza, organizacyjna i instytucjonalna – sprawiła, że stał się pan jedną z najważniejszych postaci polskiej kultury muzycznej. Wyróżnić należy nie tylko pana indywidualne osiągnięcia, lecz także niezwykłą zdolność tworzenia wspólnoty artystycznej. Sukces prowadzonych przez Pana zespołów oparty jest na konsekwentnym kształtowaniu najwyższych standardów wykonawczych, etosu pracy oraz poczucia wspólnego celu – wartości, które do dziś stanowią fundament ich działalności – mówiła Marta Cienkowska, ministra kultury i dziedzictwa narodowego. – Niech ten wyjątkowy jubileusz będzie okazją do wyrażenia głębokiej wdzięczności za wartości, jakie wniósł pan do polskiej i światowej kultury muzycznej – dodała.
Hołd klasykom XX-wieku
W programie koncertu symfonicznego z okazji jubileuszu znalazły się dzieła klasyków – „Suita” z baletu „Ognisty Ptak: Piekielny taniec czarownika Kościeja, Kołysanka, Finał” Igora Strawińskiego, I Symfonia e-moll op. 39, cz. IV „Finale” Jeana Sibeliusa, „Trois Chansons” na chór a cappella Maurice’a Ravela oraz „Exodus” Wojciecha Kilara.
Pod batutą trzech dyrygentów – Jerzego Maksymiuka, Bartosza Michałowskiego i Krzysztofa Urbańskiego – zagrała orkiestra Sinfonia Varsovia oraz Orkiestra i Chór Filharmonii Narodowej.
Jerzy Maksymiuk
Jerzy Maksymiuk urodził się 9 kwietnia 1936 roku w Grodnie. Studiował kompozycję, dyrygenturę oraz fortepian w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W 1961 roku zdobył pierwszą nagrodę na inauguracyjnej edycji Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. Ignacego Jana Paderewskiego.
W latach 1970-1972 był dyrygentem Teatru Wielkiego w Warszawie. W 1972 roku objął kierownictwo Polskiej Orkiestry Kameralnej, którą rozwinął do rangi jednego z najważniejszych zespołów tego typu w Europie. Z jej działalności wyłoniła się później Sinfonia Varsovia.
Współpracował z czołowymi zespołami międzynarodowymi, m.in. z BBC Scottish Symphony Orchestra w Glasgow oraz English National Opera w Londynie. Jest również kompozytorem muzyki do ponad stu filmów.
Jako propagator muzyki współczesnej był związany z festiwalem „Warszawska Jesień”. Uchodzi za jedną z najważniejszych postaci polskiej kultury muzycznej, a jego działalność znacząco przyczyniła się do popularyzacji polskiej muzyki na świecie.
Jest laureatem licznych nagród i wyróżnień, w tym nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za całokształt twórczości oraz doktoratów honoris causa. Został odznaczony Orderem Orła Białego oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.