Wystawa zbiorowa pod hasłem: „Okno szeroko otwarte” jest kolejnym wydarzeniem ukazującym twórców o różnych profilach artystycznych, których, poza pracą artystyczną, łączy pedagogika. Wszyscy pracują twórczo z młodzieżą w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Warszawie, niektórzy są również wykładowcami akademickimi. Obecna wystawa ukazuje dużą polaryzację postaw, wpisującą się w postmodernistyczne hasło, że główną zasadą w sztuce jest brak zasady. Sztuka nie odpowiada na pytania, tylko je stawia i to w sposób bardzo zróżnicowany. Dzisiejszy obraz czy rzeźba to nie problem stopnia wyabstrahowania, tylko prawdziwych, indywidualnych emocji, zmaterializowanych poprzez użycie właściwych każdemu środków wyrazu artystycznego, z pełną świadomością ich użycia.

Postawy twórcze zaprezentowane na wystawie literalnie wpisują się w ten kontekst. Nie jest to zbiór artefaktów, które łączy wspólna myśl stylistyczna, programowa czy światopoglądowa. Wspólna jest osobista prawda i funkcjonowanie w kulturze materialnej w sposób gruntownie świadomy, pozbawiony taniego blichtru dekoracyjności. Artystów łączy uniwersum języka sztuki, który nie wpisuje się w świat konfekcji kultury masowej, ale poszukuje i jest w nieustającym dyskursie, stanowiąc wartość ponadczasową.

dr Konrad Wieniawa-Narkiewicz