W otwarciu ekspozycji wzięli udział: Sławomir Rogowski, podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Corneliu Cirimpei, sekretarz stanu w Ministerstwie Kultury Mołdawii.

Pamięć jest częścią dziedzictwa. Przywracając ją, przywracamy głos ludziom, których totalitaryzm chciał pozbawić nie tylko życia i wolności, ale także miejsca w historii. Wielki Głód w sowieckiej Mołdawii w latach 1946-1947 był katastrofą humanitarną, która pochłonęła ogromną liczbę ofiar. Za statystykami kryją się jednak konkretni ludzie i rodziny - dzieci, które traciły rodziców, rodzice, którzy nie byli w stanie nakarmić swoich dzieci, całe społeczności postawione na granicy biologicznego przetrwania - powiedział  Sławomir Rogowski, podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. - Wystawa, którą dziś otwieramy, przypomina nam, że nie była to wyłącznie katastrofa spowodowana suszą i powojennym niedostatkiem - jej dramatyczna skala była także ewidentną konsekwencją polityki władz sowieckich. Dla nas, Polaków, doświadczenie Mołdawian i innych narodów poddanych sowieckiej dominacji nie jest historią odległą - doświadczyliśmy działania tego samego totalitarnego systemu represji, deportacji i strachu – dodał.

Historia opowiedziana przez dokumenty i świadectwa

Głód, który w latach 1946-1947 dotknął Mołdawską Socjalistyczną Republikę Radziecką, należy do największych katastrof humanitarnych powojennej Europy, a mimo to pozostaje niemal nieobecny w polskiej świadomości. Susza i nieurodzaj pogłębiły kryzys żywnościowy, jednak nie wyjaśniają jego skali. Decydujące znaczenie miała polityka władz sowieckich, które mimo dramatycznej sytuacji ludności egzekwowały obowiązkowe dostawy żywności. W rezultacie kryzys przerodził się w katastrofę społeczną, która doprowadziła do śmierci ok. 200 tys. mieszkańców republiki.

Zwiedzający ekspozycję zobaczą dokumenty dotyczące obowiązkowych dostaw i konfiskat żywności, kartki żywnościowe, tajne raporty władz opisujące skalę głodu i śmiertelności, a także wykazy dodatkowych racji żywnościowych przyznawanych przedstawicielom partyjnej nomenklatury. Wystawę uzupełniają fotografie, dokumenty dotyczące losu osieroconych dzieci i funkcjonowania domów dziecka oraz relacje świadków i ocalałych, pokazujące głód z perspektywy osób, które go doświadczyły. Prezentowane materiały pochodzą, m.in z Narodowego Muzeum Historii Mołdawii, Narodowej Agencji Archiwów, Muzeum Historii Wsi Avdarma oraz Archiwum Rejonowego w Ceadîr-Lunga.

Dowiedz się więcej

» Odwiedź stronę Centrum Mieroszewskiego: https://mieroszewski.pl/