Róża historyczna Old Blush - Piękniejsza niż uśmiech faworyty cesarza
łac.: Rosa Old Blush
„Old Blush” to nie tylko zwykły krzew – mało która róża może pochwalić się tak fascynującym rodowodem. Choć Europa zachwyciła się nią dopiero na przełomie XVIII i XIX wieku, w Chinach ta odmiana róży chińskiej – znana tam jako Yue Yue Fen (Różowa Miesięczna) lub Chang Wei – była uwieczniana na jedwabnych malowidłach i porcelanie od stuleci. Korzenie jej uprawy sięgają głęboko w przeszłość azjatyckich ogrodów. Według nadwornych legend, już cesarz Wu z dynastii Han, panujący w II wieku p.n.e., miał zachwycać się jej nieustannie kwitnącymi przodkami, mawiając, że kwiaty te są piękniejsze niż uśmiech jego najbardziej ukochanej konkubiny. Sama odmiana „Old Blush” skrystalizowała się w uprawie nieco później, stając się symbolem długowieczności chińskiej sztuki ogrodowej
Ta uprawiana w swojej azjatyckiej ojczyźnie od wielu stuleci róża chińska stała się kluczem do botanicznej rewolucji na Zachodzie. Do Europy dotarła około połowy XVIII wieku, a w 1793 roku rosła już w angielskim ogrodzie pana Parsonsa, dzięki któremu zyskała ogromną popularność jako „Parsons” Pink China”. Sukces tej rośliny w Europie był wręcz bezprecedensowy. W 1823 roku brytyjskie kroniki opisywały ją jako stałą mieszkankę niemal każdego angielskiego wiejskiego ogrodu. Prawdziwą rewolucję przyniosła jednak europejskim hodowcom – to właśnie ta skromna roślina stała się jednym z czterech mitycznych filarów hodowlanych (tzw. stud Chinas), przekazując zachodnim różom nieznaną im wcześniej, magiczną zdolność nieustannego powtarzania kwitnienia. Bez jej genów grupy róż burbońskich, noisette, a także większość współczesnych odmian wielkokwiatowych po prostu nigdy by nie powstały.
Jej kulturowy ślad wykracza daleko poza granice botaniki. Historycy literatury i muzyki powszechnie uznają, że to właśnie ten konkretny krzew stał się bezpośrednią inspiracją dla słynnego irlandzkiego poety Thomasa Moore”a do napisania w 1805 roku legendarnego poematu i pieśni „The Last Rose of Summer” („Ostatnia róża lata”). Utwór ten stał się symbolem tęsknoty i przemijania, a sama odmiana zyskała w ten sposób nieśmiertelność w kulturze romantyzmu.
Wizualnie krzew zachwyca naturalną lekkością, tworząc wzniesiony, delikatnie rozłożysty pokrój o cienkich, wiotkich i niemal całkowicie bezkolcowych pędach. Jej półpełne, miękko różowe kwiaty pojawiają się niestrudzenie i obficie od pierwszych dni lata aż do późnej, mroźnej jesieni. Co niezwykle rzadkie w świecie róż, płatki „Old Blush” nie blakną pod wpływem palących promieni słońca ani w miarę przekwitania. Dzieje się coś zupełnie przeciwnego – pod wpływem światła UV z każdym dniem nabierają coraz intensywniejszego, głębszego i ciemniejszego różowego odcienia.
Fot.: rosarium.com.pl. Publikacja za zgodą autora