„Maiden’s Blush” (znana też jako Rosa alba „Great Maiden”s Blush”) to żywy świadek późnego średniowiecza i jedna z najstarszych róż w dziejach Europy, uprawiana w ogrodach zakonnych już przed 1400 rokiem. Francuzi, słynący ze swobodnego podejścia do zmysłowości, nazwali tę odmianę „Cuisse de Nymphe”, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza... „Udo Nimfy”. Kiedy kwiaty pod wpływem słońca i temperatury przybierały nieco ciemniejszy, bardziej rumiany odcień różu, ogrodnicy z dumą opisywali je jako „Cuisse de Nymphe Émue”, czyli „Udo Podnieconej Nimfy”.

Ta zmysłowa nazwa stała się tak modna, że w XVIII wieku w Wersalu określano tak konkretny kolor luksusowych materiałów na dworskie stroje. Z kolei w powściągliwej Anglii zmieniono to miano na skromny „Panieński Rumieniec”. Ze względu na swoją nieskazitelną urodę, była chętnie uwieczniana na holenderskich martwych naturach z okresu Złotego Wieku.

Najbardziej fascynujący sekret tej odmiany kryje się jednak we florenckich arcydziełach renesansu. Większość ludzi kojarzy z historii sztuki jeden z najsłynniejszych obrazów na świecie – „Narodziny Wenus” oraz „Wiosnę” autorstwa Sandra Botticellego.  Eksperci z Uffizi Galleries zidentyfikowali tę konkretną różę na tych dwóch najsłynniejszych obrazach świata. To właśnie pąki i rozwinięte kwiaty „Maiden”s Blush” unoszą się na wietrze wokół bogini miłości oraz zdobią kwiecistą suknię Flory.

Medyceusze, którzy zlecali Botticellemu te dzieła, hodowali tę odmianę w swoich florenckich ogrodach. Dla renesansowych humanistów ta konkretna róża – ze względu na to, że jej pąki rozwijają się z czystej bieli, przez rumieniec, aż do delikatnego różu – była idealnym, malarskim symbolem narodzin czystej, boskiej miłości oraz zmysłowego przebudzenia natury.

Wizualnie krzew wyróżnia się unikalnymi, matowymi, szarozielonymi liśćmi, które stanowią genialne tło dla pastelowych pąków. Pełne, kuliste kwiaty rozwijają się w odcieniach pudrowego różu, by z czasem jaśnieć do kredowej bieli. Choć kwitnie tylko raz w sezonie – wczesnym latem – robi to bardzo obficie i długo, roztaczając oszałamiająco mocny, słodki aromat dawnych róż. Osiągając 1,5–2,5 metra wysokości, ta długowieczna odmiana wykazuje cechy niemal niezniszczalne. Jest całkowicie odporna na silne mrozy, toleruje gorsze gleby i świetnie radzi sobie w półcieniu. Ponieważ jej pędy są niemal pozbawione kolców, idealnie nadaje się do tworzenia bezpiecznych, swobodnych i pachnących żywopłotów.

---

Fot.: rosarium.com.pl. Publikacja za zgodą autora