W artykule „Spór o reformę nauki wkracza na wo­kandy" zamieszczonym w DGP nr 114 z 13 czerw­ca DGP eksperci podda­li krytyce sposób konstrukcji przepisów przejściowych związanych z reformą systemu szkolnictwa wyższego i nauki. Uczynili to na kanwie dwóch wyroków sądów administracyjnych, które orzekły rozbieżnie w analogicznych sprawach dotyczących ustalenia wysokości stypen­dium doktoranckiego. Niestety krytyka nie była zasadna i abstrahowała od utrwalonych zasad tworzenia prawa.

Ponad 31 mln zł na inwestycje i 12 mln zł na rozwój badań ważnych dla Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego – to nie jedyne korzyści finansowe, jakie przyniosła olsztyńskiej uczelni Konstytucja dla Nauki. Zmniejszenie liczby uniwersytetów i degradacja uczelni regionalnych – to spekulacja dziennikarska napisana na podstawie opinii, które odnosiły się do zupełnie innego projektu reformy szkolnictwa wyższego i nauki i jednocześnie były podważane przez inne analizy.

Konstytucja dla Nauki całkowicie zmienia system kategoryzacji – od teraz ewaluacja działalności naukowej będzie przeprowadzana w dyscyplinach naukowych, a nie jak dotychczas, w odniesieniu do jednostki naukowej. Zmiana ta wpłynęła również na zasady finansowania Instytutów naukowych PAN. Zgodnie z duchem reformy, która kładzie nacisk na konsultacje ze środowiskiem akademickim - projekt rozwiązań zaproponowanych dla instytutów PAN był przedmiotem prekonsultacji (przed opublikowaniem projektu rozporządzenia) z Dyrektorami Instytutów PAN zarekomendowanymi do współpracy w tym obszarze przez Prezesa PAN.