Główny Inspektorat
Sanitarny

PRAWDA:

• zbieżność czasowa – choroba najczęściej ujawnia się w 18 –24 miesiącu życia, czyli wtedy, gdy podaje się szczepionkę MMR,
• źródło tej fałszywej informacji jest w sfałszowanych badaniach Andrew Wakefielda opublikowanych w prestiżowym magazynie medycznym „Lancet”,
• autor został pozbawiony prawa do wykonywania zawodu, zwolniony z pracy w USA, a artykuł wycofano z „The Lancet,
• Wakefield brnął w kłamstwa i współpracował z ruchami antyszczepionkowymi, a nawet powrócił z pseudonaukowym filmem „Vaxxed” opartym na nieprawidłowo zaprojektowanych i zinterpretowanych badaniach odrzuconych przez kilka czasopism naukowych.
  MIT: Szczepionki zawierają toksyczną rtęć

  PRAWDA:

  • w jednej szczepionce używanej w Polsce – DTP (przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi) i jej odpowiednikach, w składzie występuje Triomesal (etylortęć),
  • nie jest to groźna i toksyczna rtęć - to związek bezpieczny dla organizmu, usuwany w sposób naturalny, nie kumuluje się,
  • rtęć należy do grupy naturalnych pierwiastków występujących w skorupie ziemskiej, powietrzu, glebie i wodzie,
  • niektóre z bakterii występujących w środowisku mogą zmieniać rtęć nieorganiczną, w organiczną (metylortęć), która przez łańcuch pokarmowy dostaje się do organizmów ryb, innych zwierząt i ludzi,
  • zgromadzona w organizmie w dużym stężeniu metylortęć, może spowodować uszkodzenie układu nerwowego (tzw. działanie neurotoksyczne),
  • tiomersal zawiera etylortęć, nie metylortęć,
  • etylortęć nie gromadzi się w organizmie przy kolejnych szczepieniach w ilości toksycznej.
  MIT: Przechorowanie choroby daje lepszą odporność niż szczepienie

  PRAWDA:

  • szczepionka zawiera osłabione lub inaktywowane fragmenty patogenu albo informację genetyczną pobudzającą organizm do produkcji antygenów,
  • układ immunologiczny „uczy się” rozpoznawać patogen i wytwarzać przeciwciała bez konieczności przechodzenia przez ciężką infekcję i narażenia na powikłania,
  • przechorowanie choroby może mieć ciężki przebieg i wiązać się z powikłaniami niebezpiecznymi dla zdrowia a nawet życia,
  • w przypadku wielu chorób pomoc ogranicza się do podawania leków objawowych, nie ma skutecznych metod leczenia,
  • nie każda choroba daje odporność po jej przechorowaniu (np. meningokoki, pneumokoki).

  Dzięki szczepieniu możemy uodpornić się na chorobę w sposób łagodny dla organizmu.
   

  MIT: Nasi rodzice i dziadkowie otrzymywali znacznie mniej szczepień i byli zdrowsi

  PRAWDA:

  Światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że w okresie ostatnich 50 lat uratowano 154 miliony istnień dzięki globalnym programom szczepień:

  • 6 osób na minutę, 
  • 8 768 dziennie, 
  • 3,2 mln rocznie.

  W tym okresie szczepienia przeciwko 14 chorobom przyczyniły się do zmniejszenia liczby zgonów niemowląt o 40% na całym świecie.
  W latach 50. poprzedniego wieku w pierwszym roku życia umierało co dziesiąte dziecko, głównie z powodu chorób zakaźnych.
  Od momentu rozpoczęcia szczepień do 2007 roku zmniejszyła się śmiertelność: z powodu krztuśca o 93%; a z powodu ospy wietrznej, błonicy, poliomyelitis, różyczki o 100%.

  MIT: Umiemy leczyć choroby zakaźne, więc nie trzeba się szczepić

  PRAWDA:

  Mimo postępu medycyny wciąż nie potrafimy leczyć wielu chorób. Dzięki szczepieniom umiemy jednak zapobiegać:

  • odrze, 
  • śwince, 
  • różyczce, 
  • poliomyelitis, 
  • kleszczowemu zapaleniu mózgu, 
  • zakażeniom rotawirusowym.
     
  MIT: Choroby wywoływane przez bakterie możemy leczyć antybiotykami.

  PRAWDA:

  Pamiętaj jednak, że w tym przypadku:

  • brak gwarancji braku powikłań,
  • brak gwarancji lekkiego przebiegu choroby,
  • zbyt powszechne stosowanie antybiotykoterapii prowadzi do powstawania szczepów odpornych na antybiotyki.

  Dlatego lepiej zapobiegaj infekcjom i antybiotykoterapii, jeżeli tylko masz taką możliwość.

  MIT: Szczepionka nie chroni przed zachorowaniem, więc po co się szczepić

  PRAWDA:

  Skuteczność szczepionek jest bardzo duża i wynosi 85-98%. 
  Nawet jeśli pomimo zaszczepienia zachorujesz, jej przebieg będzie łagodniejszy, a ryzyko powikłań mniejsze. 
  Pomyśl, jakie konsekwencje miałaby choroba u osoby nieszczepionej.

  MIT: Szczepionki mRNA zmieniają genom człowieka

  PRAWDA:

  • RNA ze szczepionki nie wnika do DNA człowieka.
  • DNA, czyli kwas deoksyrybonukleinowy umiejscowiony w jądrach komórkowych, jest nośnikiem naszej informacji genetycznej,
  • RNA, czyli kwas rybonukleinowy, występuje w wielu różnych postaciach (głównie mRNA, rRNA, tRNA), i bierze udział w syntezie białek,
  • po kilkudziesięciu godzinach od iniekcji mRNA z wirusa ulega degradacji.

  Nie ma możliwości, żeby podany w szczepionce fragment mRNA wniknął do jądra komórki i w jakikolwiek sposób połączył się z helisą DNA.

  MIT: Szczepienia ochronne promują firmy farmaceutyczne dla zarobku

  PRAWDA:

  Przychody ze sprzedaży szczepionek to ok 2-3% przychodów globalnego rynku farmaceutycznego.

  MIT: Szczepionki przeciw COVID-19 są eksperymentem medycznym

  PRAWDA:
  Szczepionki przeciw COVID-19 są produktami leczniczymi, nie eksperymentem medycznym i zostały poddane restrykcyjnym procesom oceny wyników badań nieklinicznych (na zwierzętach) i wymaganych 3 etapów badań klinicznych (na ludziach). 

  Fakt dopuszczenia szczepionki do obrotu świadczy o tym, że spełniła wszystkie wymagania oceny jej jakości, bezpieczeństwa i skuteczności klinicznej.

  MIT: Szczepionki przeciw COVID-19 opracowano w pośpiechu i za mało o nich wiemy

  PRAWDA:

  • Czas opracowania szczepionek przeciwko COVID-19 jest rekordowy, gdy porównamy go do czasu, w jakim kiedyś opracowywano szczepionki. 
  • Międzynarodowa współpraca naukowa, wymiana wiedzy i doświadczeń dla dobra ludzkości, przeznaczenie znacznych środków finansowych i wspólny wysiłek naukowców z całego świata, pozwolił na osiągnięcie tak spektakularnego sukcesu medycyny. 
  • Przez wiele lat pracowano nad technologiami szczepionek mRNA czy wektorowych i dzięki tym pracom, w sytuacji zagrożenia wirusem SARS-CoV-2 możliwe było szybkie opracowanie szczepionek, bazujących na znanej i poznanej technologii.
  • Dzięki ogromnym nakładom finansowym możliwe było równoległe prowadzenie etapu badań nieklinicznych (na zwierzętach) i klinicznych (na ludziach). 
  • Badania te przeprowadzono zgodnie z najbardziej rygorystycznymi zasadami, standardami i kryteriami etycznymi. 
  • Nie pominięto żadnego etapu badań ani kontroli. 
  • Przyspieszona procedura nie miała związku z obniżeniem poziomu bezpieczeństwa lub standardów etycznych przy opracowywaniu preparatu. 
  • Sytuacja, w jakiej znaleźliśmy się jako ludzkość, spowodowała, że mobilizacji podlegały wszelkie zasoby (tak finansowe, jak i ludzkie), w celu osiągnięcia wspólnego efektu.