W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Zobacz politykę cookies.

SZCZEPIENIA OCHRONNE. FAKTY NIE MITY. WZW typu C

27.04.2021

O historii szczepień przeczytaj słów kilka... Wiedzę zyskasz solidną, a przeminie tylko chwilka...

WZWC_Szczepimy_PSSE_AUG_szata

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest chorobą zakaźną wywołaną przez wirusa HCV. Może ona przenosić się na inne osoby, przez przetoczenie skażonej krwi lub przez używanie przedmiotów zanieczyszczonych krwią. Aby doszło do zakażenia innej osoby, musi zostać naruszona ciągłość tkanek np. skaleczenie, ukłucie skażoną igłą, bądź przez uszkodzoną błonę śluzową.

Do zarażenia się wirusem HCV dochodzi najczęściej podczas zabiegów medycznych związanych z naruszeniem ciągłości tkanek, jeśli nie są przestrzegane procedury zapobiegające zakażeniom (np. pobranie krwi, zabiegi stomatologiczne, operacje), w trakcie zabiegów kosmetycznych wykonywanych z użyciem niesterylnych ostrych narzędzi, a także poprzez użytkowanie tych samych ostrych sprzętów, z których korzystają inni domownicy np.: maszynki do golenia, cążki do skórek. Do zakażenia HCV drogą płciową dochodzi rzadziej niż w przypadku zakażeń wirusem HBV (wirusowe zapalenie wątroby typu B). Wirus HCV może również przenosić się z matki na dziecko w czasie ciąży lub podczas porodu, ryzyko te wynosi około 6%. Do zakażenia nie dochodzi w trakcie karmienia piersią. Zakażenie HCV może przez wiele lat przebiegać bezobjawowo. Choroba ta może objawiać się osłabieniem, przewlekłym zmęczeniem, nadmierną sennością, depresją, utratą apetytu, nudnościami. Dodatkowo chory może odczuwać objawy grypopodobne takie jak bóle mięśni, stan podgorączkowy. W ostrej postaci choroby, objawy mogą być bardziej nasilone. W przewlekłym zakażeniu dochodzi stopniowo do uszkodzenia miąższu wątroby, co prowadzi do marskości wątroby, a w konsekwencji do rozwoju raka wątroby. Wyżej wymienione objawy występują jedynie u niewielkiej liczby zakażonych osób. W Polsce tylko co 10 osoba dowiaduje się, że jest zakażona, około 80% chorujących osób nie posiada żadnych objawów. WZW typu C jest chorobą trudną do rozpoznania.

W 2020 r. rozpoznano 929 przypadków przewlekłego WZW typu C i 11 przypadków ostrego zapalenia wątroby typu C, gdzie w 2019 r. stwierdzonych było 3 razy więcej przypadków zachorowań na ostre i przewlekłe WZW typu C. Wykrycie zakażenia możliwe jest dzięki odpowiedniej diagnostyce laboratoryjnej. Należy do niej badanie krwi na obecność przeciwciał anty-HCV. Przeciwciała te pojawiają się we krwi średnio 7 tygodni po zakażeniu. Lekarz dodatkowo może skierować na inne badania laboratoryjne kontrolujące stan wątroby. Są to badania: wskaźnik ALT, ASP i bilirubina.

Obecnie nie istnieje szczepionka na WZW typu C, natomiast niezwykle ważne jest zaszczepienie wiedzą społeczeństwa oraz zwrócenie uwagi na to, w jakich warunkach poddają się zabiegom chirurgicznym jak i kosmetycznym, jak powinna przebiegać właściwa sterylizacja narzędzi wielokrotnego użytku, jak powinno się postępować ze zużytym sprzętem, jak dezynfekować powierzchnie podatne na skażenie. Tylko dzięki ostrożności i rozwadze możliwe jest uchronienie się od zakażenia WZW typu C. Obecne leczenie chorych daje 98% skuteczności. W leczeniu stosuje się skuteczne leki działające na wirusa, dzięki czemu terapia jest krótsza. Szybkie wykrywanie i skuteczne leczenie osób zakażonych zapobiega zakażaniu kolejnych osób.

Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Augustowie