Nazwa produktu:

cydr mazowiecki (zwany też: jabłecznikiem mazowieckim)

Wygląd (zewnętrzny i na przekroju)

Napój alkoholowy na bazie soku jabłkowego, przezroczysty, z niewielkim osadem

Kształt (zewnętrzny i na przekroju)

Przyjmuje kształt naczynia, w którym się znajduje

Wielkość

W zależności od kształtu naczynia, w którym się znajduje

Barwa (zewnętrzna i na przekroju)

Słomkowa, jasna, jasno-żółta, miodowa, może być również lekko mętny

Konsystencja, „wrażenie w dotyku”

Konsystencja lepka, płynna

Smak i zapach

Jabłkowy, orzeźwiający, wytrawny

 

Tradycja, pochodzenie oraz historia produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego

Na ziemiach polskich cydr znany był już w średniowieczu. Zwano go jabłecznikiem i uważano za napój ubogich. Z historycznych przekazów wiadomo, że w dobrach królowej Bony zlokalizowanych w ziemi czerskiej wytwarzano ten trunek z gatunków jabłoni, które sprowadziła z Włoch. Nie był on jednak popularny na polskich stołach szlacheckich. Był natomiast bardzo popularny na stołach chłopów i pospolitych mieszczan - jego popularność trwała do lat 20. XX wieku. Cydr do łask powrócił w 2014 roku, gdy zaczęto poszukiwać innych sposobów zagospodarowania jabłek, po nałożeniu przez Rosję embarga na polskie jabłka.

Cydr mazowiecki (zwany też: jabłecznikiem mazowieckim) jest napojem alkoholowym, powstającym z przefermentowanego soku jabłkowego. W trakcie jego produkcji  dodaje się glukozę do refermentacji celem nagazowania, dzięki czemu cydr jest bardziej musujący. W cydrownictwie można robić cydry jednogatunkowe (z jednego gatunku jabłek), ale dopuszczalne jest również mieszanie różnych odmian jabłek w celu osiągnięcia pożądanego efektu końcowego zamierzonego przez producenta. Można mieszać ze sobą odmiany kwaśne (np. Antonówka,  Boiken, , Idared, Jonathan,  Kronselka, Reneta Szara i Złota, Cesarz Wilhelm, Grochówka) i słodkie (np.: Ananas Berżenicki, Kosztela, Grafsztynek, Cortland, Red Delicius, Koksa,). Charakterystycznego smaku nadaje również dodanie jabłek o gorzkim smaku (np. jabłka rajskie lub leśne), lecz nie należy przesadzać z ich ilością w nastawie by nie popsuć smaku końcowego. Natomiast, dla urozmaicenia smaku można dodać owoce, zioła, liście, nasiona, korzenie czy przyprawy (suszone lub świeże – świeże są bardziej intensywne) w ilości ok. 5%. Ważne jest, aby stosowane dodatki nie zdominowały smaku i aromatu jabłka.

Cydr na Mazowszu jest wytwarzany obecnie m.in. na Urzeczu oraz w okolicach Grójca, które nazywane są największym sadem Europy i słyną z uprawy jabłek. Owoce pochodzą zazwyczaj z małych wiejskich sadów, w których rosną stare odmiany jabłek. Duże zainteresowanie tym napojem skłania wielu do głębszego sięgnięcia w tradycje kulinarne poprzednich pokoleń. Efektem tych działań jest pojawienie się cydru na różnego rodzaju konkursach.