– Rozwiązania dotyczące przyszłości unijnego rybołówstwa powinny odpowiadać na wyzwania, z którymi mierzy się dziś sektor, i stwarzać warunki do jego dalszego rozwoju – powiedział sekretarz stanu Jacek Czerniak.

Wsparcie dla rybołówstwa po 2027 roku

Rada  przyjęła częściowe podejście ogólne dla projektu sektorowego rozporządzenia  określającego zasady wsparcia sektora na lata 2028–2034. Dla Polski jest szczególnie istotne aby następca Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury (EFMRA) ustanawiał jasne, przejrzyste i możliwe do spełnienia warunki. Szczególnie ważne jest otwarcie możliwości dla inwestycji na statkach, w celu stworzenia takich warunków dla rybołówstwa morskiego by prowadzenie działalności rybackiej było bezpieczne, opłacalne, zgodne z celami środowiskowymi oraz stanowiło zachętę dla odnowy pokoleniowej.

Rozmowy dotyczyły także zmian w obecnym Europejskim Funduszu Morskim, Rybackim i Akwakultury .Propozycja Komisji Europejskiej ma uprościć zasady korzystania z funduszu i ułatwić jego wdrażanie przez państwa członkowskie i beneficjentów.

Komisja, oprócz potrzeby zapewnienia zgodności przepisów obowiązującego rozporządzenia  ustanawiającego warunki udzielania pomocy dla sektora rybackiego na lata 2021 – 2027 z warunkami wynikającymi z umowy z WTO, zaproponowała m.in. większą elastyczność w wykorzystaniu środków, zmiany warunków dotyczących wymiany lub modernizacji silników oraz wyższe pułapy finansowania w przypadku czasowego zaprzestania działalności połowowej i wsparcia rybołówstwa łodziowego. Projekt przewiduje także wsparcie dla młodych rybaków i w ten sposób ułatwić wymianę pokoleniową w sektorze.

Państwa członkowskie oceniły pozytywnie kierunek zmian EMFAF zaproponowany przez KE, niemniej jednak zwracały uwagę na konieczność zapewnienia większej elastyczności w zarządzaniu finansowaniem celów szczegółowych, czy obawy przed wprowadzaniem dodatkowych obciążeń administracyjnych. Polska zwróciła szczególną uwagę na potrzebę urealnienia alokacji na działania kontrolne, której wysokość stanowi wyzwanie  w kontekście możliwości wydatkowania środków funduszu.

Modernizacja floty rybackiej

Ministrowie rozmawiali również o modernizacji unijnej floty rybackiej. Francja, w imieniu Chorwacji, Estonii, Finlandii, Grecji, Włoch i Polski, wezwała do przyjęcia pakietu zmian legislacyjnych, które umożliwiłyby modernizację jednostek. Obecni ministrowie byli zgodni co do faktu, ze bez kompleksowej modernizacji floty rybackiej dalsze funkcjonowanie sektora będzie utrudnione. Konieczne jest stworzenie warunków umożliwiających odnowę i modernizację jednostek rybackich, tak aby były one bezpieczniejsze, efektywne energetycznie, konkurencyjne gospodarczo oraz zdolne do realizacji celów środowiskowych. „Modernizacja musi stanowić środek do uniezależnienia się UE od paliw kopalnych, zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego, zachowania tradycji rybackich dla przyszłych pokoleń oraz stworzenia silnego i odpornego na kryzysy sektora” – powiedział polski wiceminister.

Uprawnienia do połowów na 2027 rok

Podczas posiedzenia ministrowie mieli okazję do omówienia swoich priorytetów przed nadchodzącymi negocjacjami dotyczącymi uprawnień do połowów na 2027 r. z państwami trzecimi – UK i NO oraz w ramach Państw Nadbrzeżnych.

W szczególności w zwrócono uwagę na konieczność wzięcia pod uwagę w negocjacjach doradztwa naukowego ICES, celów WPRyb m.in. aspektów społeczno – ekonomicznych. KE powinna także mieć na uwadze równe prawa do połowów i równe warunki do prowadzenia połowów dla floty UE. Ważne utrzymanie dostępu do wód dla statków UE na wodach państw trzecich a także dużą uwagę poświęcono trudnej dyskusji w ramach Państw Nadbrzeżnych w zakresie zarządzania stadami pelagicznymi na NEAFC. Wyrażono obawy o kwestie dotyczące zarządzania makrelą na NEAFC. 

Podczas drugiego dnia Rady ministrowie rozmawiali ponadto o hiszpańskim wezwaniu do wzmocnienia zewnętrznego wymiaru polityki rybołówstwa UE do 2040 r. oraz o sytuacji związanej z chorobami zwierząt, w tym afrykańskim pomorem świń w Finlandii i chorobami owiec i kóz.