Decyzja w sprawie Pluciński przeciwko Polsce (skarga nr 11600/15)
18.12.2025
Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: Trybunał) opublikował 18 grudnia 2025 r. decyzję z 27 listopada 2025 r. w sprawie Marek Pluciński przeciwko Polsce (skarga nr 11600/15).
Skarżący zarzucił, powołując się na Artykuł 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: Konwencja), że odmowa władz wypłaty odszkodowania za trzy działki gruntu, które zostały przeznaczone na drogi wewnętrzne, ale nigdy nie zostały wywłaszczone, naruszyła jego prawo do poszanowania mienia.
Sprawa dotyczyła odmowy władz administracyjnych wypłaty skarżącemu odszkodowania za działki, które w wyniku podziału gruntu w 2002 r. zostały przeznaczone na drogi dojazdowe. Postępowanie administracyjne, zainicjowane przez skarżącego w celu uzyskania odszkodowania za nieruchomość przejętą z mocy prawa, zakończyło się ustaleniem, że działki te nie miały statusu dróg publicznych w rozumieniu prawa krajowego, a zatem nie nastąpiło ich wywłaszczenie ex lege i skarżącemu nie przysługiwało odszkodowanie w tym trybie. Naczelny Sąd Administracyjny w 2014 r. wyraźnie wskazał skarżącemu, że jeśli jego skarga dotyczy faktycznego wykorzystania jego dróg wewnętrznych przez osoby trzecie, właściwą drogą prawną jest wytoczenie powództwa cywilnego w celu dochodzenia odszkodowania.
Rząd podniósł zarzuty dotyczące niewyczerpania krajowych środków odwoławczych, wskazując, że skarżący nie odwołał się od decyzji Wojewody Łódzkiego z 27 listopada 2014 r. oraz nie skorzystał z dostępnej drogi cywilnej w celu dochodzenia roszczeń związanych z faktycznym korzystaniem z dróg.
Trybunał uznał, że zarzut Rządu dotyczący niewyczerpania krajowych środków odwoławczych jest zasadny. Trybunał stwierdził, że skarżący nie przedstawił przekonujących argumentów, dlaczego nie skorzystał ze środka cywilnoprawnego, który był dostępny i skuteczny w świetle krajowego orzecznictwa, a do skorzystania, do którego został wyraźnie skierowany przez sądy administracyjne.
Z powyższych względów Trybunał jednogłośnie uznał skargę za niedopuszczalną zgodnie z art. 35 § 1 i 4 Konwencji z powodu niewyczerpania krajowych środków odwoławczych.
Decyzja jest dostępna w języku angielskim w bazie orzeczniczej Trybunału (https://hudoc.echr.coe.int).