Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: „Trybunał” lub „ETPC”) opublikował w dniu 12 marca 2026 r. decyzję z dnia 19 lutego 2026 r.  Marek Przekadziński przeciwko Polsce i 4 innych skarżących (skarga numer 25400/22).

Z uwagi na podobny charakter spraw i tożsame zarzuty, które dotyczyły naruszenia art. 6 ust. 1 oraz art. 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: „Konwencja”) w związku z zarzutem przewlekłości postępowania krajowego i braku skutecznego środka odwoławczego, Trybunał postanowił połączyć skargi:

• Marka Przekadzińskiego przeciwko Polsce, skarga numer 25400/22;
• Tadeusza Nowaka przeciwko Polsce, skarga numer 28920/22;
• Anety Paciorek przeciwko Polsce, skarga numer 40027/22;
• Elżbiety Naszkiewicz przeciwko Polsce, skarga numer 48275/22;
• Michała Grzegorza Ojczyka przeciwko Polsce, skarga numer 48997/22.

 

Skarga p. Marka Przekadzińskiego przeciwko Polsce (skarga nr 25400/22) - podstawą do wniesienia skargi było postępowanie w sprawie o ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego, które trwało w jednej instancji ponad 5 lat. Skarżący w trakcie jego trwania wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Skarga p. Tadeusza Nowaka przeciwko Polsce (skarga nr 28920/22) - podstawą do wniesienia skargi było postępowanie w sprawie o ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego, które w chwili wniesienia skargi do Trybunału trwało w jednej instancji prawie lat 6. Skarżący w trakcie jego trwania wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Skarga p. Anety Paciorek przeciwko Polsce (skarga nr 40027/22) - podstawą do wniesienia skargi było postępowanie zainicjowane pozwem skarżącej o stwierdzenie nieważności wymienionych w nim uchwał, skierowanym przeciwko spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości, trwające w jednej instancji ponad 6 lat. Skarżąca w trakcie jego trwania wniosła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

 

Skarga p. Elżbiety Naszkiewicz p. Polsce (skarga nr 48275/22) – podstawą do wniesienia skargi było postępowanie w sprawie o ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego, które trwało w jednej instancji prawie 6 lat. Skarżąca w trakcie jego trwania wniosła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Skarga p. Michała Grzegorza Ojczyka przeciwko Polsce (skarga nr 48997/22) – podstawą do wniesienia skargi było postępowanie, które trwało w jednej instancji prawie 6 lat. Skarżący w trakcie jego trwania wniósł 4 skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Rząd przyznał, że doszło do naruszenia praw skarżących gwarantowanych Konwencją oraz zaproponował zapłatę stosownych kwot w ramach zadośćuczynienia. Z uwagi na zawarcie ugód między rządem a skarżącymi, Trybunał postanowił skreślić skargi z listy rozpoznawanych spraw na podstawie art. 39 Konwencji.

 

Skarżącym, tytułem słusznego zadośćuczynienia, przyznano następujące kwoty:

• Marek Przekadziński 2340 euro;
• Tadeusz Nowak 2340 euro;
• Aneta Paciorek 2340 euro;
• Elżbieta Naszkiewicz 2340 euro;
• Michał Grzegorz Ojczyk 1490 euro.