Decyzja w sprawie Stępień i Inni przeciwko Polsce (skarga nr 1385/24 i inne)
22.01.2026
Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: Trybunał) opublikował 22 stycznia 2026 r. decyzję z 18 grudnia 2025 r. w sprawie Dorota Stepień przeciwko Polsce (skarga nr 1385/24) oraz sześciu innych skarżących. Trybunał, mając na uwadze zbieżny przedmiot skarg, postanowił połączyć skargi do wspólnego rozpatrzenia. Sprawa obejmowała skargi wniesione przez:
- Bartosza Szarama (nr 9528/24),
- Małgorzaty Stępień (nr 10150/24),
- Zdzisława Rogóż (nr 11375/24),
- Barbary Magdaleny Sudnik-Hryniewicz (nr 19603/24),
- Zofii Osmańskiej (nr 19922/24).
- Andrzeja Madej (nr 22426/24).
Skarżący zarzucili naruszenie art. 6 ust. 1 oraz art. 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: Konwencja). Skargi dotyczyły nadmiernej długości postępowań cywilnych przed polskimi sądami oraz braku możliwości uzyskania stosownej rekompensaty lub przyspieszenia postępowania na szczeblu krajowym.
Trybunał otrzymał od stron formalne deklaracje o zawarciu ugody. Na ich mocy skarżący zgodzili się zrzec wszelkich dalszych roszczeń wobec Polski w związku z faktami stanowiącymi podstawę skarg, w zamian za zobowiązanie Rządu RP do zapłaty określonych kwot tytułem zadośćuczynienia oraz zwrotu kosztów.
Zgodnie z warunkami ugody, Rząd zobowiązał się do wypłaty następujących kwot:
- Dorota Stępień: 3 100 euro tytułem zadośćuczynienia,
- Bartosz Szarama: 2 100 euro tytułem zadośćuczynienia,
- Małgorzata Stępień: 8 300 euro tytułem zadośćuczynienia oraz 250 euro tytułem zwrotu kosztów,
- Zdzisław Rogóż: 6 600 euro tytułem zadośćuczynienia oraz 250 euro tytułem zwrotu kosztów,
- Barbara Magdalena Sudnik-Hryniewicz: 3 600 euro tytułem zadośćuczynienia,
- Zofia Osmańska: 6 900 euro tytułem zadośćuczynienia oraz 250 euro tytułem zwrotu kosztów,
- Andrzej Madej: 5 400 euro tytułem zadośćuczynienia oraz 250 euro tytułem zwrotu kosztów.
Trybunał przyjął do wiadomości zawarte ugody, uznając, że opierają się one na poszanowaniu praw człowieka określonych w Konwencji i jej Protokołach. Trybunał nie dopatrzył się powodów uzasadniających dalsze rozpatrywanie spraw. W związku z powyższym, na podstawie art. 39 Konwencji, Trybunał jednogłośnie postanowił połączyć skargi oraz skreślić je z listy spraw.
Decyzja jest dostępna w języku angielskim w bazie orzeczniczej Trybunału (https://hudoc.echr.coe.int).