Europejski Trybunał Praw Człowieka (ETPC bądź Trybunał) opublikował 19 lutego 2026 r. decyzję z dnia 29 stycznia 2026 r. w sprawie Załuski przeciwko Polsce, skarga nr 9786/23.

Skarga dotyczy zarzutu naruszenia art. 6 ust. 1 Konwencji z uwagi na brak dostępu skarżącego do sądu wskutek braku decyzji w związku z jego wnioskami o przejście w stan spoczynku. Skarżący zarzucił, że Prokurator Generalny, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie wydał decyzji oddalającej złożonych w jego sprawie wniosków
o przeniesienie skarżącego w stan spoczynku, która podlegałaby kontroli sądowej.

 

Skarżący jest prokuratorem, który jest niezdolny do pracy wskutek wypadku, któremu uległ w 2017 r., co zostało stwierdzone orzeczeniami lekarskimi wydanymi odpowiednio w 2018 r., 2019 r. oraz 2021 r. W związku ze stanem zdrowia skarżącego, jego przełożony trzykrotnie zainicjował, odpowiednio w 2018 r., 2019 r. oraz 2021 r., postępowanie mające na celu przeniesienie skarżącego w stan spoczynku. Za każdym razem właściwi lekarze orzecznicy, którzy nie byli lekarzami medycyny pracy, stwierdzali, że skarżący „nie jest trwale niezdolny do wykonywania obowiązków prokuratora wskutek choroby lub utraty sił”. W dniu 15 grudnia 2021 r. skarżący sam wystąpił o przeniesienie go w stan spoczynku, lecz – jak twierdzi – nigdy nie uzyskał odpowiedzi na swój wiosek. Przebywając na zwolnieniu lekarskim skarżący otrzymywał 80 % swojej nominalnej pensji w pierwszym roku zwolnienia oraz 50 % w latach następnych. Skarżący twierdzi, że gdyby znajdował się w stanie spoczynku, otrzymywałby 75 % swojej nominalnej pensji.

 

Trybunał wskazał, że sednem skargi skarżącego na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji był brak możliwości uzyskania kontroli sądowej faktycznej odmowy przejścia wcześniej w stan spoczynku z uwagi na stan zdrowia uniemożliwiający mu wykonywanie pracy. Kontrola ta miała z kolei dać skarżącemu możliwość zmiany niekorzystnej decyzji i potencjalnie uzyskania wcześniejszej emerytury. ETPC zauważył jednak, że od momentu przekazania tej skargi rządowi polskiemu, skarżący uzyskał dostęp do sądu w celu przeprowadzenia kontroli niekorzystnej decyzji Prokuratora Generalnego odmawiającej mu przejścia w stan spoczynku, a następnie jego wniosek został rozpatrzony pozytywnie w nowej decyzji Prokuratora Generalnego w dniu 22 lipca 2024 r. W związku z brakiem odwołania od decyzji, stała się ona prawomocna.

 

W ocenie ETPC, okoliczności, na które skarży się skarżący, przestały istnieć, a skutki ewentualnego naruszenia Konwencji wynikające z tych okoliczności zostały naprawione. Trybunał stwierdził zatem, że spełnione są oba warunki zastosowania art. 37 ust. 1 lit. b) Konwencji. ETPC zdecydował o skreśleniu skargi z listy rozpoznawanych spraw na podstawie art. 37 ust. 1 lit. b) Konwencji z uwagi na uznanie przez Trybunał sprawy jako „rozstrzygniętą”.