Opis systemu klasyfikacji
System klasyfikacji tusz zwierząt rzeźnych EUROP obejmuje takie elementy jak:
-
prezentacja tusz,
-
kategorie tusz objętych klasyfikacją,
-
klasy tusz opisujące ich jakość,
-
sposób znakowania tusz.
Prezentacja tusz
Przepisy określają wygląd tuszy wieprzowej (prezentacja standardowa) oraz wołowej (prezentacja wzorcowa) na potrzeby jednolitego raportowania cen w UE. W Polsce dopuszczone są odstępstwa od prezentacji standardowej tusz wieprzowych (Decyzja Wykonawcza Komisji Nr (UE) 2024/1434), polegające na:
-
możliwości pozostawienia przy tuszy przepony, nerek i tłuszczu okołonerkowego, przed ich zważeniem i klasyfikacją,
-
usunięcia przewodów słuchowych zewnętrznych.
W przypadku stosowania odstępstw od prezentacji standardowej w ubojniach, należy stosować odpowiednią korektę masy tusz opisaną we wspomnianej decyzji Komisji.
W przypadku tusz wołowych w Polsce stosuje się prezentację wzorcową. Możliwe są odstępstwa od prezentacji wzorcowej wyłącznie w zakresie opisanym w załączniku do rozporządzenia Komisji 2017/1184. W przypadku odstępstw od prezentacji wzorcowej konieczne jest zastosowanie właściwych wskaźników korekty masy tusz określonych w tym załączniku.
Kategorie i klasy tusz
Tusze wieprzowe
Wspólnotowa skala klasyfikacji tusz wieprzowych jest stosowana w odniesieniu do tusz o masie 60 – 120 kg, uzyskanych ze świń, które nie były używane do rozrodu.
Klasa jakości handlowej zostaje nadana tuszy wieprzowej w oparciu o oszacowaną zawartość chudego mięsa w tuszy.
W Polsce stosuje się następujące klasy:
-
S – 60 % lub więcej chudego mięsa w tuszy,
-
E – 55 % lub więcej, ale mniej niż 60 %,
-
U – 50 % lub więcej, ale mniej niż 55 %,
-
R – 45 % lub więcej, ale mniej niż 50 %,
-
O – 40 % lub więcej, ale mniej niż 45 %.
-
P – mniej niż 40 %.
Powyższa skala klasyfikacji nie jest stosowana w odniesieniu do tusz wieprzowych uzyskanych z loch, knurów, kastratów oraz warchlaków.
Tusze wieprzowe są klasyfikowane przy użyciu zatwierdzonych aparatów do szacowania zawartości mięsa chudego w tuszy. Urządzenia zatwierdzone do stosowania w Polsce to:
-
metody automatyczne:
§ Autofom III,
§ Autofom IV,
§ CSB Image–Meater 2.0,
§ EstiMeat Expert,
§ EstiMeat Pro,
-
metody wymagające pracy operatora:
§ CGM Sydel
§ Ultra Fom 300,
§ IM–03,
§ FAT–O–Meater II,
§ metody ręczne: metoda ZP.
Metoda ręczna ZP może być stosowana wyłącznie w ubojniach wyposażonych w linię ubojową o zdolności nie większej niż 40 świń na godzinę.
Tusze wieprzowe poddaje się klasyfikacji niezwłocznie po uboju i oznacza się znakiem klasy jakości handlowej ustalonej dla danej tuszy.
Masa tusz wieprzowych oraz klasa jakości handlowej wg EUROP powinny być ustalone w czasie do 45 minut od momentu rozpoczęcia czynności ubojowych.
Tusze wołowe
Wspólnotowa skala klasyfikacji tusz wołowych jest stosowana w odniesieniu do tusz uzyskanych z bydła w wieku 8 miesięcy i więcej. Właściwe przepisy określają następujące kategorie tusz wołowych:
-
Z – tusze bydła w wieku od 8 miesięcy do poniżej 12 miesięcy,
-
A – tusze niekastrowanych młodych samców w wieku od 12 do poniżej 24 miesięcy,
-
B – tusze pozostałych niekastrowanych samców w wieku od 24 miesięcy,
-
C – tusze kastrowanych samców w wieku od 12 miesięcy,
-
D – tusze samic, które się cieliły,
-
E – tusze pozostałych samic w wieku od 12 miesięcy.
Przepisy określają następujące klasy uformowania i otłuszczenia tusz wołowych:
-
Klasy uformowania:
§ S – umięśnienie wybitne,
§ E – umięśnienie doskonałe,
§ U – umięśnienie bardzo dobre,
§ R – umięśnienie dobre,
§ O – umięśnienie dość dobre,
§ P – umięśnienie słabe.
-
Klasy otłuszczenia:
§ 1 – otłuszczenie niskie,
§ 2 – otłuszczenie małe,
§ 3 – otłuszczenie średnie,
§ 4 – otłuszczenie duże,
§ 5 – otłuszczenie bardzo duże.
W każdej klasie uformowania oraz otłuszczenia stosuje się trzy podklasy, oznaczone wyróżnikami „+”, „bez wyróżnika”, „–”.
Tusze wołowe w Polsce są klasyfikowane metodą wizualną. Rzeczoznawca nadaje klasę uformowania i otłuszczenia tuszom wołowym oceniając stopień wykształcenia mięśni i stopień otłuszczenia tuszy oraz porównując uzyskaną ocenę z opisami poszczególnych klas. Opisy klas uformowania i otłuszczenia określają właściwe przepisy.
Istnieje również możliwość zastosowania jednej z dwóch wizyjnych metod automatycznej klasyfikacji tusz wołowych EstiBeef6 lub AuraVBS (VBS2000). Obie metody zostały zatwierdzone do stosowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi:
- metoda AuraVBS (VBS2000) w 2026 r.
Tusze wołowe poddaje się klasyfikacji niezwłocznie po uboju i oznacza się znakiem klasy jakości handlowej ustalonej dla danej tuszy.
Masa tusz wołowych oraz klasa jakości handlowej wg EUROP powinny być ustalone w czasie do 1 godziny od momentu rozpoczęcia czynności ubojowych.
Znakowanie tusz
Oznakowanie tusz powinno zawierać:
-
w przypadku tusz wieprzowych: klasę mięsności lub procentową zawartość chudego mięsa w tuszy (np.: „E” lub „56,4 %”),
-
w przypadku tusz wołowych: kategorię, klasę uformowania i otłuszczenia (np. „A R+ 3–”).
Tusze znakuje się bezpośrednio po sklasyfikowaniu poprzez stemplowanie lub/i etykietowanie. Etykieta powinna zawierać dodatkowo następujące informacje:
-
nazwę i numer zatwierdzenia rzeźni,
-
numer identyfikacyjny lub ubojowy zwierzęcia,
-
datę uboju i masę tuszy,
-
kraj pochodzenia.