Zasady pobierania opłat za usługi edukacyjne przez uczelnie publiczne określają przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W przypadku uczelni niepublicznych kwestie te regulowane są przez wewnętrzne akty obowiązujące w danej uczelni. 

Wszelkie kwestie finansowe oraz szczegółowe warunki kształcenia określa umowa zawierana bezpośrednio między kandydatem na studia lub studentem a uczelnią. Dokument ten precyzuje m.in. wysokość opłat, terminy ich wnoszenia oraz zasady ewentualnego zwrotu środków. 

Przed podpisaniem umowy i dokonaniem wpłaty wskazane jest dokładne zapoznanie się z treścią dokumentu. Szczególną uwagę należy zwrócić na postanowienia regulujące zwrot wniesionych opłat w przypadku rezygnacji, niepodjęcia lub braku możliwości rozpoczęcia studiów.

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie jest stroną tych umów i nie posiada kompetencji prawnych, aby:

• rozpatrywać wnioski o zwrot opłat i podejmować w tych sprawach decyzje;
• zobowiązać lub nakazać uczelniom zwrot tych opłat;
• rozstrzygać spory wynikających z umów między kandydatem na studia lub studentem.

Wszystkie sprawy oraz spory dotyczące opłat należy kierować bezpośrednio do władz danej uczelni.

W przypadku niewywiązania się przez uczelnię z postanowień umowy, w szczególności gdy nie dokonała zwrotu mimo zaistnienia przesłanek przewidzianych w umowie, dochodzenie roszczeń możliwe jest wyłącznie na drodze cywilnoprawnej. Osoby, które uznają, że uczelnia nie wywiązała się ze swoich zobowiązań umownych, mogą dochodzić swoich praw przed właściwym sądem, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa lub, w stosownych przypadkach, za pośrednictwem odpowiednich mechanizmów i instytucji zajmujących się ochroną konsumentów.