Sieć badawcza: Łukasiewicz – projekt przyjęty przez sejm

Na zdjęciu widoczne są próbówki umieszczone w naczyniu.

37 instytutów badawczych i Polski Ośrodek Rozwoju Technologii łączą siły. Senat przyjął właśnie poselski projekt ustawy powołujący Sieć Badawczą Łukasiewicz. W ramach sieci, która rozpocznie swoją działalność 1 kwietnia tego roku, prowadzone będą badania kluczowe z punktu widzenia interesów państwa.

–  Cieszę się, że na naszych oczach projekt poselski, nad którym prace rozpoczęło Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, zbliża się do szczęśliwego końca – powiedział wicepremier Jarosław Gowin, szef resortu nauki. – Wreszcie państwo polskie będzie miało do dyspozycji zintegrowane i efektywnie działające zaplecze technologiczne – dodał.

– Celem podstawowym sieci jest koordynacja działań różnych instytutów. Do tej pory działały one w rozproszeniu, wytracając swój potencjał. Sieć – dzięki swojej konstrukcji – będzie służyła integracji tych potencjałów, a także efektywności działań organizacyjnych – stwierdził wiceminister nauki Piotr Dardziński, pełnomocnik rządu ds. reformy funkcjonowania instytutów badawczych.

Na czele sieci – Centrum Łukasiewicza

Sieć połączy 37 instytutów (teraz w większości podległych Ministerstwu Przedsiębiorczości i Technologii), a także spółkę PORT (Polski Ośrodek Rozwoju Technologii), która w momencie wejścia w życie ustawy stanie się instytutem. Za koordynację sieci odpowiadać będzie Centrum Łukasiewicza. Będzie ono pełnić rolę moderatora działań poszczególnych podmiotów.

Włączenie instytutów do jednej, większej struktury ma za zadanie ujednolicić kluczowe mechanizmy dla funkcjonowania organizacji – takie jak zarządzanie finansami, zasobami ludzkimi, nieruchomościami czy prawami własności intelektualnej. Korzyści organizacyjne nie są jednak najważniejsze.

Strategia Odpowiedzialnego Rozwoju: badania ważne dla państwa

Ustawa o sieci jest realizacją exposé premiera Mateusza Morawieckiego, który zapowiadał stworzenie pomostu między nauką a gospodarką. Z lepszej współpracy tych dwóch obszarów korzystać ma przede wszystkim państwo polskie. Podstawowym zadaniem sieci jest bowiem prowadzenie badań aplikacyjnych i prac rozwojowych, które są szczególnie istotne dla polityki gospodarczej i innowacyjnej państwa. A także – transfer wiedzy do gospodarki.

Sieć będzie więc integralnym elementem Narodowego Systemu Innowacji. Jej powołanie to efekt realizacji Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju.

Od 1 kwietnia sieć tworzyć będą:

  1. COBRO – Instytut Badawczy Opakowań w Warszawie,
  2. Instytut Biopolimerów i Włókien Chemicznych w Łodzi,
  3. Instytut Biotechnologii i Antybiotyków w Warszawie,
  4. Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych w Warszawie,
  5. Instytut Chemii Przemysłowej imienia Profesora Ignacego Mościckiego w Warszawie,
  6. Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia” w Kędzierzynie-Koźlu,
  7. Instytut Elektrotechniki w Warszawie,
  8. Instytut Farmaceutyczny w Warszawie,
  9. Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników w Toruniu,
  10. Instytut Logistyki i Magazynowania w Poznaniu,
  11. Instytut Lotnictwa w Warszawie,
  12. Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie,
  13. Instytut Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w Warszawie,
  14. Instytut Metali Nieżelaznych w Gliwicach,
  15. Instytut Metalurgii Żelaza im. Stanisława Staszica w Gliwicach,
  16. Instytut Napędów i Maszyn Elektrycznych KOMEL w Katowicach,
  17. Instytut Nowych Syntez Chemicznych w Puławach,
  18. Instytut Obróbki Plastycznej w Poznaniu,
  19. Instytut Odlewnictwa w Krakowie,
  20. Instytut Optyki Stosowanej imienia prof. Maksymiliana Pluty w Warszawie,
  21. Instytut Organizacji i Zarządzania w Przemyśle „ORGMASZ” w Warszawie,
  22. Instytut Pojazdów Szynowych „TABOR” w Poznaniu,
  23. Instytut Przemysłu Organicznego w Warszawie,
  24. Instytut Przemysłu Skórzanego w Łodzi,
  25. Instytut Spawalnictwa w Gliwicach,
  26. Instytut Technik Innowacyjnych EMAG w Katowicach,
  27. Instytut Techniki i Aparatury Medycznej ITAM w Zabrzu,
  28. Instytut Technologii Drewna w Poznaniu,
  29. Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy w Radomiu,
  30. Instytut Technologii Elektronowej w Warszawie,
  31. Instytut Technologii Materiałów Elektronicznych w Warszawie,
  32. Instytut Tele- i Radiotechniczny w Warszawie,
  33. Instytut Włókiennictwa w Łodzi,
  34. Instytut Zaawansowanych Technologii Wytwarzania w Krakowie,
  35. Przemysłowy Instytut Automatyki i Pomiarów PIAP w Warszawie,
  36. Przemysłowy Instytut Maszyn Rolniczych w Poznaniu,
  37. Przemysłowy Instytut Motoryzacji w Warszawie,
  38. Spółka PORT Polski Ośrodek Rozwoju Technologii.

Recepta na zbyt duże rozproszenie

W Polsce działa w tej chwili 111 instytutów badawczych, które są nadzorowane przez 16 ministrów. To w oczywisty sposób wpływa na rozproszenie zasobów – ludzkich, finansowych i intelektualnych. Instytuty nie są w stanie osiągnąć tzw. efektu skali. Niemal jedna trzecia podmiotów osiąga wyższe przychody z najmu nieruchomości niż ze sprzedaży usług B+R. Podobnie z patentami – aż 32 instytuty (28 proc.) w latach 2009-2015 nie uzyskały ani jednego patentu.

Połączenie instytutów wzmocni ich pozycję międzynarodową, pozwoli na lepszą komunikację z otoczeniem społeczno-gospodarczym i zwiększy sprawność organizacyjną tych podmiotów. Z korzyścią dla polskiej gospodarki.

Losy projektu śledzić można na stronach sejmowych

Navigation Menu

Metrics