Wygląd (zewnętrzny i na przekroju)

Kiełbasa w osłonce naturalnej (jelicie wieprzowym). Lekko pomarszczona

Kształt (zewnętrzny i na przekroju)

Baton uformowany na kształt owalnej pętli

Wielkość

Długość pęta kiełbasy około 25 cm, średnica około 28-32 mm

Barwa (zewnętrzna i na przekroju)

Jasnobrązowa skórka. Na przekroju jasnoróżowa z występującym szaro – zielonym oczkiem wewnątrz

Konsystencja, „wrażenie w dotyku”

Konsystencja ścisła i jędrna, w dotyku lekko pomarszczona i sucha

Smak i zapach

Smak i zapach charakterystyczny dla użytych surowców i przypraw

Tradycja, pochodzenie oraz historia produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego

Kiełbasa wiejska z Frysztaka to produkt wyrabiany w oparciu
o starą tradycyjną, regionalną recepturę pochodzącą z Frysztaka. Frysztak znajduje się w województwie podkarpackim  w powiecie Strzyżowskim. Leży na wzgórzu nad doliną Wisłoka, na terenie Czarnorzecko-Strzyżowskiego Parku Krajobrazowego. Mieszkańcy tego terenu przez lata zajmowali się uprawą pól oraz hodowlą trzody chlewnej. Pozyskiwane mięso przetwarzali we własnych gospodarstwach.

Do przygotowania kiełbasy wiejskiej z Frysztaka potrzebne są następujące rodzaje mięsa: łopatka, szynka, boczek oraz przyprawy, takie jak, sól, pieprz czarny mielony i świeży czosnek. Mięsa rozdrabniane są ręcznie, a później mechanicznie na sitach o średnicach oczek 10 mm, co zapewnia gruboziarnistą strukturę farszu. Czosnek miesza się z solą i rozgniata ręcznie nożem na gładką masę. Kolejno do rozdrobnionego mięsa dodaje się roztarty z solą czosnek oraz pieprz. Wszystko razem jest mieszane do momentu powiązania się ze sobą składników i uzyskania właściwej masy. Po nadzianiu farszu w naturalne jelita wieprzowe, kiełbasy są osadzane i osuszane. Wędzenie odbywa się w komorze wędzarniczej opalanej drewnem bukowym.

Księga z recepturami, z których pochodzi przepis na kiełbasę wiejską z Frysztaka pochodzi z 1956 r. Przepisy w niej zawarte stworzone zostały przez przedwojennych frysztackich mistrzów masarskiego rzemiosła, którzy słynęli ze swych umiejętności aż po Lwów. Pamięć o ich fachu jest wiecznie żywa, a stare receptury są przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Kiełbasa wiejska z Frysztaka jest kontynuacją miejscowych rzemieślniczych tradycji masarskich sięgających lat 50 XX wieku, zaś jej korzenie sięgają zwyczajów wiejskich masarzy z okolic.