Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej ETPC bądź Trybunał) opublikował 13 listopada 2025 r. decyzję z 16 października 2025 r. w sprawie Alichniewicz przeciwko Polsce, skarga nr 16818/24. Skarga dotyczyła zarzutu naruszenia art. 6 ust. 1 oraz art. 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej Konwencji), w związku z zarzutem przewlekłości postępowania sądowego oraz brakiem skutecznego krajowego środka zaskarżenia. ETPC podjął decyzję o niedopuszczalności skargi na podstawie art. 35 ust. 3 i 4 Konwencji z uwagi na to, że skarżący w znacznym stopniu przyczynił się do ogólnej długości postępowania, składając liczne wnioski o przeprowadzenie dowodów i inne długie pisma procesowe oraz domagając się, aby postępowanie nie zostało zakończone do czasu rozpatrzenia wszystkich jego wniosków. Pomimo złożenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, odmówił on współpracy z biegłymi. Zdaniem ETPC, nie było żadnych oznak bezczynności, za którą odpowiedzialność powinny ponosić organy krajowe. Skarżący wniósł również skargę na podstawie art. 13 Konwencji. Jednakże, biorąc pod uwagę powyższe wnioski, Trybunał stwierdził, że skarga ta również musi zostać odrzucona jako w sposób oczywisty nieuzasadniona zgodnie z art. 35 ust. 3 i 4 Konwencji.