Decyzja w sprawie Dąbrowski i Inni przeciwko Polsce (skarga nr 2806/24 i inne)
08.10.2026
Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: Trybunał) opublikował 8 października 2026 r. decyzję z 17 września 2026 r. w sprawie Grzegorza Dąbrowskiego i Barbary Dąbrowskiej przeciwko Polsce (skarga nr 2806/24) oraz sześciu innych skarżących. Ze względu na podobny przedmiot spraw, Trybunał postanowił połączyć skargi do wspólnego rozpoznania. Poza głównymi skarżącymi, decyzja dotyczy następujących osób:
- Ewa Zofia KOWALSKA (skarga nr 16191/24),
- Maciej TADLA (skarga nr 118/25),
- Piotr LEŻUCH (skarga nr 32642/25),
- Grupa CMP Spółka Akcyjna (skarga nr 38207/25),
- Beata DZIAŁŁO (skarga nr 1249/26),
- Janina Maria POWĄZKA (skarga nr 2084/26).
Wszyscy skarżący w skargach złożonych do Trybunału zarzucili nadmierną długość postępowań cywilnych na podstawie art. 6 ust. 1 oraz brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym na podstawie art. 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: Konwencja).
Trybunał otrzymał formalne deklaracje akceptujące ugodę, podpisane przez obie strony. Na mocy tych deklaracji skarżący zgodzili się zrzec wszelkich dalszych roszczeń wobec Polski w związku z faktami stanowiącymi podstawę skarg, pod warunkiem zobowiązania się przez Rząd RP do zapłaty na ich rzecz następujących kwot:
- Grzegorz DĄBROWSKI i Barbara DĄBROWSKA: 6 600 euro tytułem zadośćuczynienia;
- Ewa Zofia KOWALSKA: 7 600 euro tytułem zadośćuczynienia oraz 250 euro tytułem zwrotu wydatków;
- Maciej TADLA: 6 200 euro tytułem zadośćuczynienia;
- Piotr LEŻUCH: 3 100 euro tytułem zadośćuczynienia oraz 250 euro tytułem zwrotu wydatków;
- Grupa CMP Spółka Akcyjna: 2 100 euro tytułem zadośćuczynienia oraz 250 euro tytułem zwrotu wydatków;
- Beata DZIAŁO: 2 100 euro tytułem zadośćuczynienia oraz 250 euro tytułem zwrotu wydatków;
- Janina Maria POWĄZKA: 3 600 euro tytułem zadośćuczynienia oraz 250 euro tytułem zwrotu wydatków.
Wypłata tych kwot miała stanowić ostateczne rozstrzygnięcie spraw. Trybunał przyjął do wiadomości ugody zawarte pomiędzy stronami, jednocześnie uznając, że ugody opierają się na poszanowaniu praw człowieka określonych w Konwencji i jej Protokołach. Trybunał nie dopatrzył się powodów uzasadniających dalsze rozpatrywanie skarg.
Z powyższych względów Trybunał jednogłośnie postanowił skreślić skargi z listy spraw zgodnie z art. 39 Konwencji.
Decyzja jest dostępna w języku angielskim w bazie orzeczniczej Trybunału (https://hudoc.echr.coe.int).