Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: „Trybunał” lub „ETPC”) opublikował w dniu 8 stycznia 2026 r. decyzję z dnia 4 grudnia 2025 r. w sprawie Dariusz Kos przeciwko Polsce i dwóch innych skarżących (skarga nr 47707/20).  Z uwagi na podobny charakter spraw skargę rozpatrzono łącznie z dwiema innymi skargami - Marcin Stępniewski przeciwko Polsce (skarga numer 12941/23) oraz Dawid Winiarski przeciwko Polsce (skarga numer 12946/23).

Skarga Dariusz Kos przeciwko Polsce (skarga nr 47707/20) dotyczy zarzutu naruszenia art. 10 Konwencji (wolność wyrażania opinii) z uwagi na wszczęcie postępowania karnego przeciwko skarżącemu i skazanie go na karę grzywny za wyrażanie krytyki wobec innego podmiotu za pomocą środków masowego przekazu.

Skarżący został uznany przez sąd I instancji za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, czyli przestępstwa zniesławienia z art. 212 § 1 i 2 Kodeksu karnego. Sąd uznał, że informacje opublikowane przez Skarżącego na temat łamania prawa przez inny podmiot nie były poparte żadnymi dowodami i wymierzył skarżącemu karę grzywny łącznie w wysokości 500 zł. Ponadto, orzekł podanie wyroku do wiadomości publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta przez okres jednego roku od momentu uprawomocnienia się wyroku. Sąd II instancji utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

Skarga Marcin Stępniewski przeciwko Polsce (skarga numer 12941/23) dotyczy zarzutu naruszenia art. 10 Konwencji z uwagi na wszczęcie postępowania karnego przeciwko skarżącemu i skazanie go na karę grzywny za wyrażanie nieuzasadnionej krytyki opartej na nieprawdziwych danych wobec podmiotów publicznych za pomocą środków masowego przekazu.

Sąd I instancji, po rozpoznaniu sprawy z oskarżenia prywatnego pana B.W. i Wydawnictwa J. Sp. z o.o. przeciwko skarżącemu wydał wyrok w sprawie i uznał skarżącego winnego popełnienia przestępstwa zniesławienia z art.  212 § 1 Kodeksu karnego oraz wymierzył mu karę grzywny na łączną kwotę 1800 zł. Jednocześnie sąd tytułem nawiązki zasądził od oskarżonego na rzecz Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy kwotę 2000 zł oraz orzekł środek karny podania wyroku do publicznej wiadomości na profilu Facebook. Sąd II instancji utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

Skarga Dawid Winiarski przeciwko Polsce (skarga numer 12946/23) dotyczy zarzutu naruszenia art. 10 Konwencji z uwagi na wszczęcie postępowania karnego przeciwko skarżącemu za wyrażanie krytyki wobec funkcjonariusza policji.

Skarżący został uznany przez sąd I instancji za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, czyli przestępstwa z art. 226 § 1 Kodeksu karnego - znieważenie funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych. Sąd warunkowo umorzył postępowanie na okres próby wynoszący jeden rok i nałożył na skarżącego obowiązek zadośćuczynienia pokrzywdzonemu przez zapłatę na jego rzecz 100 zł. Sąd II instancji utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.  Wskutek niewywiązania się przez skarżącego z nałożonego nań obowiązku zapłaty zasądzonego zadośćuczynienia, sądy krajowe podjęły warunkowo umorzone postępowanie, uznały skarżącego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i odstąpiły od wymierzenia kary, orzekając jednocześnie wobec skarżącego obowiązek zapłaty 200 zł na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.

Rząd przyznał, z doszło do naruszeń oraz zaproponował zapłatę stosownych kwot w ramach zadośćuczynienia. W związku z tym, że skarżący pozostawili deklarację pozwanego Państwa bez odpowiedzi, Trybunał postanowił skreślić skargi z listy rozpoznawanych spraw na podstawie art. 37 ust. 1 lit. c) Konwencji.

Skarżącym, tytułem słusznego zadośćuczynienia, przyznano kwoty:

Dariusz Kos - 4 200 euro

Marcin Stępniewski - 5 200 euro

Dawid Winiarski – 4 200 euro.