Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: Trybunał) 7 maja 2026 r. opublikował decyzję z 2 kwietnia 2026 r. w sprawie Piekarska przeciwko Polsce (skarga nr 33291/15).

Skarga dotyczy zarzutu naruszenia art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: Konwencja) w kontekście braku pewności prawa i spójności w postępowaniu o odszkodowanie za szkodę wyrządzoną decyzją administracyjną.

W dniu 26 lipca 2005 r. Sąd Okręgowy zasądził od Gminy na rzecz skarżącej odszkodowanie. Jednak 10 lipca 2007 r. Sąd Apelacyjny zmienił ten wyrok i nakazał skarżącej zwrot zasądzonej kwoty. 

Z argumentacji Rządu oraz ustalonego przez Trybunał stanu faktycznego wynika, że skarga w głównej mierze dotyczyła postępowania odszkodowawczego zakończonego prawomocnym orzeczeniem Sądu Najwyższego z 29 maja 2008 r. W związku z tym, Trybunał nie mógł zbadać merytorycznej zasadności tej części skargi, ponieważ skarżąca wniosła ją dopiero 29 czerwca 2015 r., a więc po upływie terminu sześciu miesięcy. Z tego powodu skarga w tym zakresie podlega odrzuceniu zgodnie z art. 35 §§ 1 i 4 Konwencji.

W zakresie, w jakim skarżąca kwestionowała nakaz zwrotu odszkodowania wydany w późniejszym postępowaniu, Trybunał zauważył, że w postępowaniu o bezpodstawne wzbogacenie sądy krajowe nie rozstrzygały ponownie o zasadności roszczenia, lecz ograniczyły się do ustalenia kwoty podlegającej zwrotowi. Z powyższych względów ta część skargi jest oczywiście bezzasadna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 35 §§ 3 lit. a i 4 Konwencji.

Z tych przyczyn Trybunał jednogłośnie uznał skargę za niedopuszczalną.