Decyzja w sprawie Piela i Inni przeciwko Polsce (skarga nr 32614/19 i inne)
27.08.2026
Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: Trybunał) opublikował 27 sierpnia 2026 r. decyzję z 2 lipca 2026 r. w sprawie Olivier Piela przeciwko Polsce (skarga nr 32614/19) oraz siedmiu innych skarżących. Ze względu na podobny przedmiot spraw, Trybunał postanowił połączyć skargi do wspólnego rozpoznania. Poza głównym skarżącym, sprawa obejmowała skargi wniesione przez następujących skarżących:
- Tomasz Władysław STOLARSKI (nr 36125/23),
- Jacek KOTOWSKI i Wiktor KOTOWSKI (nr 38765/23),
- Wiesława DOBKOWSKA (nr 38775/23),
- Mariusz DUCHNOWSKI (nr 38887/23),
- Alicja Wiesława NIZIOŁEK (nr 39224/23),
- Halina MAKUCH (nr 39620/23).
Wszyscy skarżący w skargach złożonych do Trybunału zarzucili naruszenie art. 6 ust. 1 (prawo do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie) oraz art. 13 (brak skutecznego środka odwoławczego) Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: Konwencja).
Trybunał otrzymał formalne deklaracje akceptujące ugodę, podpisane przez obie strony. Na mocy tych deklaracji skarżący zgodzili się zrzec wszelkich dalszych roszczeń wobec Polski w związku z faktami stanowiącymi podstawę skarg, pod warunkiem zobowiązania się przez Rząd RP do zapłaty na ich rzecz określonych kwot tytułem zadośćuczynienia oraz zwrotu wydatków, zgodnie z ustaleniami dla poszczególnych osób:
- Olivier Piela: 5 200 euro tytułem zadośćuczynienia,
- Tomasz Władysław Stolarski: 6 200 euro tytułem zadośćuczynienia oraz 250 euro tytułem zwrotu wydatków,
- Jacek Kotowski: 7 800 euro tytułem zadośćuczynienia,
- Wiktor Kotowski: 7 800 euro tytułem zadośćuczynienia,
- Wiesława Dobkowska: 6 800 euro tytułem zadośćuczynienia oraz 250 euro tytułem zwrotu wydatków,
- Mariusz Duchnowski: 4 200 euro tytułem zadośćuczynienia,
- Alicja Wiesława Niziołek: 5 400 euro tytułem zadośćuczynienia,
- Halina Makuch: 6 300 euro tytułem zadośćuczynienia.
Trybunał stwierdził, że zawarta ugoda opiera się na poszanowaniu praw człowieka określonych w Konwencji i jej Protokołach, oraz nie znalazł powodów uzasadniających dalsze rozpatrywanie skarg. W konsekwencji, na podstawie art. 39 Konwencji, Trybunał jednogłośnie postanowił połączyć skargi oraz skreślić je z listy spraw.
Decyzja jest dostępna w języku angielskim w bazie orzeczniczej Trybunału (https://hudoc.echr.coe.int).