Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: „ETPC” lub „Trybunał”) opublikował w dniu 8 października 2026 r. decyzję z dnia 17 września 2026 r. w sprawie Piotrowska i Janas przeciwko Polsce, skargi nr 44015/22 i 44016/22. Trybunał postanowił rozpatrzyć sprawy łącznie z uwagi na podobny przedmiot spraw.

Skargi dotyczyły środków dyscyplinarnych podjętych wobec skarżących, będących sędziami sądów powszechnych, w odpowiedzi na zakwestionowanie przez nie ważności powołania innego sędziego, który to został powołany do Sądu Apelacyjnego w Katowicach na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ustanowionej na mocy ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw z 8 grudnia 2017 r., a który został wylosowany do trzyosobowego składu orzekającego wraz ze skarżącymi do rozpatrzenia apelacji od wyroku rozwodowego pierwszej instancji.

Skarżące podniosły zarzuty naruszenia art. 6 ust. 1, art. 8 oraz art. 8 w związku z art. 18 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: „Konwencji”) w odniesieniu do statusu Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego, która rozpatrywała ich sprawę dotyczącą wniosków o zawieszenie w obowiązkach sędziowskich i obniżenie wynagrodzeń, nie była „niezależnym i bezstronnym sądem ustanowionym przez ustawę”, naruszenia ich reputacji społecznej i zawodowej oraz ukrytego motywu prowadzenia postępowania dyscyplinarnego przeciwko nim jakim było zastraszenie ich i innych sędziów oraz powstrzymywanie przed dokonywaniem kontroli legalności nominacji sędziowskich.

Rząd zawarł ze skarżącymi ugodę, w której przyznał, że doszło do naruszenia oraz zobowiązał się do wypłaty skarżącym zadośćuczynienia w wysokości 12000 euro każdej w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia decyzji, natomiast skarżące zrzekły się roszczeń dotyczących przedmiotu skargi przeciwko Polsce.

ETPC przyjął z satysfakcją fakt zawarcia ugód, uznając, że oparte one zostały na poszanowaniu praw człowieka zawartych w Konwencji i Protokołach do niej oraz że zapłata zadośćuczynień przyczyni się do zakończenia postępowania. W rezultacie, Trybunał podjął decyzję o skreśleniu skarg z listy rozpoznawanych spraw na podstawie art. 39 Konwencji.