Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: „Trybunał”) opublikował w dniu 10 września 2026 r. decyzję z dnia 9 lipca 2026 r. w sprawie Sławomir Siwy przeciwko Polsce, skarga nr 62360/13.

Skarżący Sławomir Siwy (funkcjonariusz celny) zarzucił naruszenie art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: „Konwencja”) - wolność wyrażania opinii – w związku z nałożoną na niego sankcją dyscyplinarną za udzielenie wywiadu radiowego.

W niniejszej sprawie, Trybunał stwierdził, że bezsporne jest to, że decyzja dyscyplinarna, w której stwierdzono winę skarżącego i nałożono na niego sankcję za nieetyczne zachowanie, stanowiła ingerencję w jego prawa gwarantowane przez art. 10 Konwencji. Niemniej jednak, ingerencja ta była przewidziana przez prawo i miała na celu realizację uzasadnionych celów, jakimi są utrzymanie zaufania publicznego do państwa oraz zapobieganie zakłóceniom porządku poprzez uniknięcie eskalacji protestu na przejściu granicznym. Trybunał stwierdził, że zarzucana ingerencja była proporcjonalna do realizowanego uzasadnionego celu, a zatem była „niezbędna w społeczeństwie demokratycznym”.

W związku z powyższym, z uwagi na to, że skarga jest w sposób oczywisty nieuzasadniona Trybunał wydał decyzję o niedopuszczalności skargi na podstawie art. 35 ust. 3 i 4 Konwencji.