Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej ETPC lub Trybunał) opublikował 3 września 2026 r. decyzję z dnia 2 lipca 2026 r. w sprawie Smolorz przeciwko Polsce, skarga nr 18487/17. Skarga dotyczyła zarzutu naruszenia art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej Konwencji), z uwagi na nieuwzględnienie przez sąd krajowy wniosku skarżącej o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej. Zdaniem skarżącej wymagana wysoka opłata od skargi kasacyjnej (500 zł) ograniczyła w sposób nieproporcjonalny jej prawo dostępu do sądu. Trybunał w swojej decyzji stwierdził, że skarżąca miała możliwość wniesienia odwołania od postanowienia z dnia 29 sierpnia 2016 r. o oddaleniu jej skargi kasacyjnej i w ramach tego odwołania mogła ona podnieść zastrzeżenia dotyczące oddalenia jej wniosku o zwolnienie z opłat sądowych, a Sąd Najwyższy byłby właściwy do rozpatrzenia tej sprawy na podstawie art. 380 w związku z art. 398²¹ Kodeksu postępowania cywilnego. W związku z powyższym, Trybunał zgodził się z pozwanym rządem, że skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej krajowego środka odwoławczego, tym samym nie spełniając jednego z kryteriów dopuszczalności skargi indywidualnej do ETPC wynikającego z art. 35 ust. 1 Konwencji. W rezultacie, ETPC podjął decyzję o uznaniu skargi za niedopuszczalną na podstawie art. 35 ust. 1 i 4 Konwencji z powodu niewyczerpania środków prawnych dostępnych na szczeblu krajowym.