Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej ETPC bądź Trybunał) opublikował 26 lutego 2026 r. decyzję z dnia 5 lutego 2026 r. w sprawie Tsivilskaya przeciwko Polsce, skarga nr 55410/20. Skarga dotyczy wydalenia skarżącej, legalnej rezydentki w Polsce, ze względu na bezpieczeństwo narodowe i rzekomy brak wystarczających gwarancji proceduralnych w tym zakresie. Skarżąca zarzuciła, powołując się na art. 6 i 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej Konwencji) oraz art. 1 protokołu nr 7 do Konwencji, uchybienia proceduralne w postępowaniu krajowym, a w szczególności to, że nie miała możliwości zapoznania się z dowodami zawartymi w aktach sprawy i wypowiedzenia się na ich temat. Ponadto podniosła na podstawie art. 8 Konwencji, że w wyniku wydalenia nie mogła dalej mieszkać w Polsce i nie była w stanie korzystać z prawa do życia rodzinnego.

W piśmie z dnia 15 października 2025 r., wysłanym za pośrednictwem elektronicznego systemu komunikacji Trybunału, skarżąca została poinformowana, że termin na złożenie uwag upłynął w dniu 20 lipca 2023 r. i że nie złożono wniosku o przedłużenie tego terminu. Zwrócono uwagę skarżącej na art. 37 § 1 lit. a) Konwencji, który stanowi, że Trybunał może wykreślić skargę z listy spraw, jeżeli okoliczności pozwalają stwierdzić, że skarżąca nie zamierza kontynuować postępowania. Nie otrzymano żadnej odpowiedzi.

ETPC podjął decyzję o skreśleniu skargi z listy rozpoznawanych spraw na podstawie art. 37 ust. 1 lit. a) Konwencji z uwagi na brak odpowiedzi skarżącej na obserwacje i na korespondencję, wskutek czego ETPC uznał, że skarżąca nie wykazuje chęci dalszego podtrzymania skargi.