Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: ETPC lub Trybunał) 16 kwietnia 2026 r. opublikował decyzję z dnia 26 marca 2026 r. w sprawie Twardowski przeciwko Polsce (skarga nr 4091/24) i Inni. Ze względu na podobny przedmiot skarg, Trybunał postanowił rozpoznać sprawę p. Romana Twardowskiego wraz z jedenastoma innymi skargami: p. Andrzeja i Pauliny Stacherskich (skarga nr 9563/24), p. Łukasza Szustaka (skarga nr 10154/24), p. Małgorzaty Zawłockiej (skarga nr 11803/24), p. Iwony Olędzkiej (skarga nr 11804/24), p. Moniki Omelańczuk (skarga nr 11993/24), p. Krystiana Prużyńskiego (skarga nr 17324/24), p. Piotra i Marty Wielgos (skarga nr 20828/24), p. Tomasza Zienowicza (skarga nr 21836/24), p. Barbary Otockiej (skarga nr 21840/24), p. Roberta Brandysa (skarga nr 24624/24) i p. Piotra Dzięgielewskiego (skarga nr 33838/24). Wszystkie skargi dotyczą zarzutu naruszenia art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: Konwencji) w kontekście przewlekłości postępowania przed sądami krajowymi oraz art. 13 Konwencji w związku z brakiem skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym. W sprawach zawarto ugody, w których skarżący zgodzili się zrzec wszelkich dalszych roszczeń z związku z faktami stanowiącymi podstawę niniejszych skarg, pod warunkiem wypłacenia im przez Rząd RP zadośćuczynień w wysokości od 2600 euro do 9400 euro, niektórym z nich wraz z dodatkową kwotą 250 euro tytułem zwrotu kosztów, w terminie 3 miesięcy od publikacji niniejszej decyzji. Wobec osiągnięcia przez strony satysfakcjonującej ugody, opartej na poszanowaniu praw człowieka zdefiniowanych w Konwencji i jej Protokołach, Trybunał nie znalazł innych powodów, by kontynuować rozpatrywanie dalej sprawy oraz skreślił skargę z listy rozpoznawanych spraw na podstawie art. 39 Konwencji.