Gdy ranni nie mogą czekać, Damian Duda i jego zespół z Fundacji „W międzyczasie” ruszają tam, gdzie pomoc jest najbardziej potrzebna – tuż przy linii frontu w Ukrainie, często pod bezpośrednim ostrzałem. Od 2014 roku polski medyk pola walki uratował niezliczoną liczbę ukraińskich żołnierzy i cywilów.

Damian dzieli się także swoim doświadczeniem z innymi – podczas warsztatów i szkoleń uczy, jak skutecznie reagować w chwilach, gdy od szybkiego działania może zależeć ludzkie życie. Jego historia to opowieść o odwadze, odpowiedzialności i współpracy. Bywają dni, kiedy polscy wolontariusze ewakuują z linii frontu dziesiątki rannych żołnierzy. Każde uratowane życie to dowód na to, że jesteśmy najsilniejsi, gdy działamy razem.

Polski aktywista Exen wraz ze swoim zespołem dostarczył ukraińskiemu wojsku już 398 pojazdów, a ich liczba wciąż rośnie. Łączna wartość przekazanej przez niego pomocy przekracza 10 mln zł. Exen osobiście dostarcza i przekazuje każdy samochód. Na linii frontu był już około 150 razy.

Exen od czterech lat wspiera ukraińskich żołnierzy, bo to właśnie oni każdego dnia osłabiają rosyjską armię i utrzymują ją z dala od polskich granic. W tej kwestii interesy Polski i Ukrainy są całkowicie zbieżne.

Od początku pełnoskalowej rosyjskiej inwazji na Ukrainę Szczepan Twardoch wraz z dziennikarką i wolontariuszką Moniką Andruszewską aktywnie wspierają ukraińskich żołnierzy. W ramach publicznej zbiórki zebrali już na ten cel kilka milionów złotych.

Dzięki inicjatywie polskiego pisarza na front trafiają: sprzęt wojskowy, samochody terenowe oraz wsparcie dla jednostek dronowych i zrobotyzowanych. Twardoch wielokrotnie osobiście dostarczał ten sprzęt na linię frontu.

Wojenne doświadczenia z Ukrainy wpłynęły również na jego twórczość literacką, znajdując odzwierciedlenie m.in. w powieści „Null” oraz serii esejów poświęconych realiom trwającego konfliktu.

Telewizja SLAWA dostarcza ukraińskim widzom rzetelnych informacji oraz europejskiej perspektywy na kwestie obronności, odbudowy kraju oraz przyszłości Ukrainy w NATO i Unii Europejskiej.

Ten unikalny projekt TVP tworzą wspólnie polscy i ukraińscy dziennikarze, którzy schronili się przed wojną w Polsce. Dzięki ich pracy SLAWA dociera do:

• 6 milionów ukraińskich uchodźców w Europie,
• 11,5 miliona widzów w Ukrainie,
• milionów Ukraińców na całym świecie.

SLAWA pokazuje, że polska solidarność z Ukraińcami wyraża się poprzez dialog, zaufanie i prawo do rzetelnych informacji w ich własnym języku.

Polskie Radio dla Ukrainy to coś więcej niż rozgłośnia radiowa – to przestrzeń do rozmowy, w której Polacy i Ukraińcy mogą lepiej się poznać i wzajemnie zrozumieć.

Poprzez audycje w dwóch językach, muzykę i historie z codziennego życia, stacja buduje więzi między ludźmi, docierając do ponad 1,5 miliona Ukraińców w Polsce i na całym świecie.

To tutaj ukraińska dziennikarka Jana Stępniewicz i polski dziennikarz Marcin Gaczkowski wspólnie prowadzą codzienną audycję „Pół na pół”, poświęconą polskim i ukraińskim sprawom oraz bieżącym wydarzeniom.

To właśnie z takich rozmów rodzą się zaufanie i wzajemne zrozumienie.

Gdy rosyjskie ataki pozbawiły Kijów prądu i ogrzewania, Polacy odpowiedzieli falą solidarności. Ponad 77 tysięcy osób połączyło siły, by dostarczyć Ukrainie generatory prądu i nadzieję na lepszą przyszłość w samym środku mroźnej zimy.

Ponad 10,4 mln zł zebranych w ramach zbiórki to nie tylko liczba. To ciepło w domach, światło w ciemności i poczucie, że nikt nie jest pozostawiony sam.

Polska i Ukraina. W najtrudniejszych chwilach jesteśmy razem.

Od 2022 roku obok lotniska w Rzeszowie działa wyjątkowy medyczny hub ewakuacyjny. Koordynowany przez Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej, MEDEVAC HUB Jasionka stanowi kluczowe ogniwo w ewakuacji ciężko rannych i poważnie chorych pacjentów z Ukrainy.

Hub udzielił wsparcia już ponad 5000 osobom, w tym pacjentom, którzy trafili następnie na specjalistyczne leczenie w różnych krajach Europy.

Projekt, realizowany wspólnie z Unią Europejską i partnerami międzynarodowymi, jest żywym przykładem polskiej i europejskiej solidarności z Ukrainą.

Polska aktywistka Olga Solarz od 2014 roku niesie pomoc ukraińskim żołnierzom, medykom i cywilom. Jej działania nie ograniczają się jednak wyłącznie do ratowania ludzi – jako doktor antropologii Olga walczy także o ocalenie pamięci. Wykorzystując swoją wiedzę i doświadczenie, pomogła ewakuować z obszaru działań wojennych cztery tysiącletnie kamienne posągi (znane jako Baby Połowieckie), zanim wojna zdążyła je zniszczyć. Dziś, dzięki jej zaangażowaniu, ci niemi świadkowie historii są bezpieczni w muzeach we Lwowie i Dnieprze.

Gdy Rosja zaatakowała Ukrainę, 1,73 miliona* uchodźców z Ukrainy znalazło w Polsce bezpieczne schronienie i wsparcie.

W Rzeszowie Małgorzata Cisek-Kozieł pomaga polskim i ukraińskim seniorom budować coś równie ważnego: przyjaźń.

Dla 70-letniego Wasyla Polsko-Ukraiński Klub Seniora stał się czymś znacznie więcej niż tylko miejscem spotkań. Od wspólnej nauki języka polskiego po partię szachów – te codzienne chwile pomagają Ukraińcom poczuć się w Polsce bezpiecznie i jak w domu.

* Źródło: Polska Pomoc Ukrainie 2022–2023 – raport Rady do spraw Współpracy z Ukrainą, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, wrzesień 2025 

Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę w lutym 2022 roku Polska przyjęła miliony uchodźców uciekających przed wojną. Szczególną rolę odegrało polskie społeczeństwo: tysiące rodzin otworzyło swoje domy dla obywateli Ukrainy, zapewniając schronienie, wyżywienie oraz pomoc w codziennych potrzebach.

Według badań przeprowadzonych w największych polskich miastach do kwietnia 2022 roku około 38 proc. ukraińskich uchodźców (około 525 tysięcy osób) mieszkało w domach i mieszkaniach udostępnionych przez Polaków. Jednocześnie z badań wynikało, że około 7 proc. Polaków osobiście gościło uchodźców w swoich domach.

Skala tej oddolnej pomocy była bezprecedensowa i została uznana za jeden z największych spontanicznych aktów solidarności humanitarnej w Europie od zakończenia II wojny światowej.

Polska należy do największych wojskowych partnerów Ukrainy od początku rosyjskiej inwazji. Do Ukrainy przekazano m.in. śmigłowce, setki sztuk czołgów w tym PT-91 oraz Leopard 2, pojazdy opancerzone i systemy artyleryjskie (m.in. doskonale oceniane armatohaubice Krab).

Do Ukrainy trafiły również ogromne ilości amunicji oraz wyposażenia indywidualnego – w tym broni ręcznej oraz środków medycznych. Polska pomoc wojskowa o wartości kilkudziesięciu miliardów złotych obejmuje nie tylko sprzęt, lecz także zabezpieczenie logistyki oraz szkolenia żołnierzy ukraińskich na terenie Polski.

Wojciech Tochman łączy pracę reporterską w Ukrainie z pomocą humanitarną. Jego działania skupiają się na ratowaniu zwierząt z rejonów objętych walkami – organizuje zbiórki na ich ewakuację, leczenie oraz utrzymanie schronisk. Współpracuje między innymi z organizacjami Animal Rescue Kharkiv i 12 Vartovych (12 Strażników). Dostarcza pomoc tam, gdzie wojna najboleśniej dotyka zarówno ludzi, jak i zwierzęta. Swoimi doświadczeniami dzieli się w reportażach oraz w książce Delfiny i Belzebub.

Rządowa Agencja Rezerw Strategicznych (RARS) od pierwszych dni pełnoskalowej rosyjskiej agresji na Ukrainę odgrywa kluczową rolę w organizacji polskiej pomocy. Agencja koordynuje dostawy pomocy humanitarnej, medycznej i technicznej do Ukrainy, obejmujące m.in. żywność, leki, agregaty prądotwórcze, sprzęt ratowniczy oraz wyposażenie niezbędne do funkcjonowania infrastruktury krytycznej.

RARS uczestniczy również w organizacji międzynarodowego hubu logistycznego, przez który do Ukrainy trafia pomoc przekazywana przez Polskę, państwa Unii Europejskiej i partnerów międzynarodowych. Dzięki swoim zasobom i zdolnościom logistycznym Agencja stała się jednym z najważniejszych podmiotów wspierających Ukrainę w reagowaniu na skutki wojny oraz ochronie ludności cywilnej.

Po wybuchu wojny w Ukrainie 24 lutego 2022 roku polska Straż Graniczna stanęła przed ogromnym wyzwaniem związanym z napływem uchodźców wojennych. Polska otworzyła swoje granice dla wszystkich uciekających przed konfliktem.

Między 24 lutego a 1 kwietnia 2022 roku obywatele Ukrainy przekroczyli polską granicę ponad 2,8 miliona razy. To średnio 75 tysięcy odpraw dziennie. W całym 2022 roku liczba ta wzrosła do ponad 9 milionów.

Przez wiele tygodni funkcjonariusze polskiej Straży Granicznej pełnili służbę bez wytchnienia, stając się dla uchodźców pierwszym symbolem bezpieczeństwa po przekroczeniu granicy. Pomagali matkom z dziećmi, osobom starszym i rannym, a także wspierali organizację pomocy humanitarnej oraz opiekę nad dziećmi i sierotami wojennymi z Ukrainy.

Od pierwszych dni wojny w Ukrainie Polska Akcja Humanitarna (PAH) wspiera osoby, które musiały opuścić swoje domy i budować życie na nowo.

Początkowo pracownicy i wolontariusze PAH udzielali pomocy bezpośrednio na granicy polsko-ukraińskiej. Następne było wsparcie finansowe na zaspokojenie najpilniejszych potrzeb – ponad 65,7 mln złotych (15 mln euro) trafiło do osób szukających schronienia w Polsce. Dziś PAH pomaga również w budowaniu samodzielności i stabilizacji, oferując kompleksowe wsparcie: od poszukiwania mieszkania i pracy, po naukę języka.

Polska Akcja Humanitarna pomogła już ponad 1,2 miliona osób z Ukrainy. Za tą liczbą kryją się historie ludzi, którzy mimo traumy wojennej zdołali postawić kolejny krok ku bezpieczniejszej przyszłości.

Nina jeździ do Ukrainy, bo wie, że trauma nie czeka na koniec wojny. Jej droga z gabinetu terapeutycznego w Polsce do schronu w Charkowie to opowieść o niesieniu nadziei ludziom, których życie naznaczył wojenny chaos.

Jako ekspertka Caritas Polska Nina wspiera rozwój czterech Centrów Wsparcia Rodzin: w Charkowie, Odessie, Żytomierzu i Kamieńcu Podolskim*. Polska psychoterapeutka wie, jak to jest prowadzić sesję terapeutyczną albo szkolić ukraińskich psychologów, gdy nagle rozbrzmiewa syrena alarmowa. Wie, że centrum wsparcia musi mieć schron – w przeciwnym razie rodziny będą się bały przyjść po pomoc.

Od 2024 roku, dzięki projektowi Caritas Polska, blisko 7 tysięcy osób w Ukrainie skorzystało z ponad 15,5 tys. specjalistycznych świadczeń psychologicznych. Każda z tych osób to ktoś, kto powiedział: „Chcę żyć”.

Projekt został sfinansowany z budżetu państwa w ramach polskiej współpracy rozwojowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. 

Zaledwie dwa dni po wybuchu pełnoskalowej wojny Lidiia przekroczyła polską granicę w poszukiwaniu schronienia. Dziś, jako koordynatorka programu Livelihoods w Polskim Czerwonym Krzyżu, wykorzystuje własne doświadczenia z ucieczki przed konfliktem, by pomagać innym w znalezieniu pracy, zakładaniu firm i budowaniu życia na nowo.

W latach 2022-2026 program Livelihoods kompleksowo wspierał osoby z Ukrainy w ośmiu polskich miastach. Uczestnicy mogli skorzystać ze specjalistycznych szkoleń zawodowych, kursów języka polskiego, doradztwa prawnego i zawodowego, a także z dofinansowania opieki nad dziećmi, transportu czy zewnętrznych szkoleń.

Inicjatywa objęła ponad 7300 osób, a ponad 2000 z nich znalazło pracę w Polsce. Polski Czerwony Krzyż udowadnia, że bezpieczeństwo to coś więcej niż dach nad głową – to także możliwość odzyskania niezależności, stabilizacji i rozwoju zawodowego w nowej społeczności.

Po 24 lutego 2022 roku w ciągu roku przez Warszawę przewinęło się ponad 1,1 miliona uchodźców z Ukrainy. Populacja miasta wzrosła wówczas szacunkowo o 10–15%.

Władze Warszawy utworzyły pierwsze punkty recepcyjne na dworcach Warszawa Zachodnia i Warszawa Wschodnia. Łącznie udzielały one pomocy nawet 30 000 osób dziennie, wspierając w sumie ponad pół miliona uchodźców. Każdego dnia na miejscu pracowało około 400 wolontariuszy, a w działania pomocowe zaangażowało się w sumie blisko 15 000 osób.

W pierwszych tygodniach wojny miasto zorganizowało 36 tymczasowych punktów zakwaterowania dla osób z Ukrainy. W kolejnym okresie Warszawa prowadziła 12 długoterminowych ośrodków pobytowych, z których każdy zapewniał dach nad głową oraz pełne wyżywienie dla około 1500–2000 mieszkańców jednocześnie.

Od pierwszych dni rosyjskiej agresji na Ukrainę Rzeszów stał się jednym z najważniejszych hubów humanitarnych i symbolem solidarności z narodem ukraińskim.

Rzeszów jako pierwszy otrzymał tytuł Miasta Ratownika od Prezydenta Ukrainy, przyjmując setki tysięcy uchodźców uciekających przed wojną. W niesienie pomocy zaangażowały się tysiące wolontariuszy, organizacji pozarządowych, instytucji miejskich oraz mieszkańców. Przez Rzeszów po dziś dzień przechodzą konwoje humanitarne, medyczne oraz wojskowe zmierzające na Ukrainę.

Wartość udzielonego Ukrainie wsparcia liczona jest w dziesiątkach milionów złotych i obejmuje m.in. sprzęt medyczny, generatory prądu, sprzęt ratowniczy, żywność, odzież oraz pomoc dla miast partnerskich.

Rzeszów niezmiennie pozostaje sercem pomocy i współpracy na rzecz Ukrainy.

W pierwszych tygodniach pełnoskalowej wojny Lublin stał się jednym z kluczowych ośrodków wsparcia dla osób uciekających z Ukrainy. Przez miasto przewinęło się ponad 1,3 miliona uchodźców, z czego około 70 000 znalazło w nim tymczasowe schronienie.

Zaledwie pięć godzin po pierwszych bombardowaniach miasto – we współpracy z organizacjami pozarządowymi – powołało Lubelski Społeczny Komitet Pomocy Ukrainie. Jego 17 sekcji koordynowało działania z udziałem ponad 2000 wolontariuszy. Zorganizowano około 550 000 noclegów interwencyjnych, a we współpracy z miastami partnerskimi i organizacjami międzynarodowymi z Lublina na Ukrainę wysłano ponad 100 ciężarówek i 11 wagonów kolejowych z pomocą humanitarną.

Już do marca 2022 roku w lubelskich szkołach zatrudniono 80 ukraińskich nauczycieli, aby wspierać edukację dzieci uchodźczych.

Od początku rosyjskiej agresji miasto Chełm aktywnie wspiera Ukrainę oraz ukraińskich uchodźców przekraczających granicę w Dorohusku. Samorząd powołał miejski sztab pomocy, specjalne punkty zbiórki darów oraz całodobowe centrum koordynacji wsparcia.

Organizowano pomoc materialną, obejmującą żywność, leki, środki higieniczne, odzież, koce oraz artykuły dla dzieci. W Miejskim Ośrodku Sportu i Rekreacji działał punkt recepcyjny dla uchodźców, a także Centrum Pomocy Humanitarnej zapewniające zakwaterowanie, posiłki oraz podstawową opiekę medyczną.

Miasto współpracowało z organizacjami pozarządowymi, przedsiębiorcami, strażakami i wolontariuszami przy organizowaniu transportów humanitarnych na Ukrainę. Wsparcie obejmowało również pomoc psychologiczną, informacyjną oraz socjalną dla obywateli Ukrainy przebywających w Chełmie.

W działania zaangażowali się mieszkańcy, szkoły, instytucje miejskie oraz lokalne firmy, przekazując dary i wspierając inicjatywy humanitarne.

Po wybuchu wojny na Ukrainie Przemyśl stał się jednym z głównych hubów pomocy humanitarnej dla uchodźców. Dzięki bliskiemu położeniu przy granicy oraz punktowi recepcyjnemu na dworcu kolejowym miasto zapewniało Ukraińcom żywność, schronienie, informacje oraz pomoc medyczną. Przy ulicy Lwowskiej utworzono Centrum Pomocy Humanitarnej, a następnie centra integracyjne wspierające edukację i zatrudnienie uchodźców. Przez miasto przeszło blisko 2 miliony osób. Przemyśl współpracował przy tym z organizacjami takimi jak UNHCR, Polski Czerwony Krzyż oraz CORE.

Fundacja Solidarności Międzynarodowej działa w Ukrainie od 2012 roku, wspierając rozwój społeczności lokalnych oraz reformy państwowe.

We współpracy z Państwową Służbą Ukrainy ds. Sytuacji Nadzwyczajnych organizacja pomogła utworzyć 55 jednostek ochotniczych straży pożarnych i przeszkoliła 660 strażaków-ochotników*.

Polska fundacja stworzyła również sieć 16 centrów wsparcia psychospołecznego dla weteranów i osób dotkniętych wojną. Centra te udzieliły ponad 70 000 świadczeń i zostały włączone do państwowego systemu wsparcia.

Równolegle organizacja wspiera reformy w zakresie kształcenia zawodowego, decentralizacji i odbudowy społecznej, realizując projekty edukacyjne i humanitarne na terenie całej Ukrainy.

*Projekt został dofinansowany z budżetu państwa w ramach polskiej współpracy rozwojowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP.

Od początku pełnoskalowej rosyjskiej inwazji na Ukrainę w 2022 roku Związek Polaków na Ukrainie oraz organizacje polskie w całym kraju aktywnie włączyły się w pomoc humanitarną i działania wolontariackie.

Polacy mieszkający w Ukrainie organizowali zbiórki żywności, leków, odzieży i sprzętu zarówno dla ludności cywilnej, jak i wojska, współpracując przy dostarczaniu pomocy z partnerami w Polsce.

Szczególną rolę odegrali młodzi ludzie, realizując inicjatywy takie jak: „Serce dla żołnierza”, „Książka na front”, „Kartka świąteczna dla żołnierza” czy „Paczka wielkanocna na front”, zapewniając ukraińskim obrońcom nie tylko wsparcie materialne, ale także słowa otuchy i solidarności.

Działalność ta stała się symbolem jedności, odpowiedzialności obywatelskiej oraz zaangażowania Polaków w Ukrainie w obronę jej wolności i niepodległości.