Szanowne Koleżanki, szanowni Koledzy,

po czwartym roku rosyjskiej agresji siły Kremla nadal zajmują prawie jedną piątą terytorium ukraińskiego.

Ubiegły rok przyniósł największe straty wśród ukraińskiej ludności cywilnej od roku 2022: ponad 2,5 tysiąca zabitych i 12 tysięcy rannych.

Wiemy, że Ukraina doświadcza jednej z najbardziej surowych zim od dziesięcioleci, a agresor za cel ataku wziął systemy energetyczne, aby jeszcze bardziej zwiększyć cierpienia ludności cywilnej.

Na szczęście Ukraina bohatersko walczy dalej i odmawia ugięcia się pod presją.

Moskwa osiąga zdobycze terytorialne wzdłuż linii frontu niewiarygodnym kosztem: w samym tylko 2025 r. były 382 tysiące zabitych i rannych.

Lecz niestety Rosja nie zamierza odpuścić.

Stosuje elementy wojny hybrydowej, w tym akty sabotażu, i chce osłabić bezpieczeństwo w wielu państwach członkowskich OBWE.

My, demokracje zachodnie, wspieramy Ukrainę od pierwszego dnia wojny.

Musimy to czynić tak długo, jak będzie to konieczne – konsekwentnie podejmując odpowiednie działania wymierzone w sektor energetyczny oraz polegające na mrożeniu aktywów i zakazach podróży.

Nieprzestrzeganie zobowiązań międzynarodowych musi wiązać się z egzekwowalnymi konsekwencjami.

W tym zakresie rolę do odegrania mają OBWE i jej państwa uczestniczące.

Powinniśmy obnażać obstrukcję i mieć na oku tych, którzy umożliwiają kontynuowanie agresji. Zasada „wszystko po staremu” nie wchodzi w grę.

Musimy dalej dążyć do sprawiedliwego i trwałego pokoju dla Ukrainy.

Takiego, który nie tylko przerwie ostrzały.

Pokoju, który powstrzyma przyszłą agresję i położy podwaliny pod pełną odbudowę kraju.

 

Szanowne Koleżanki, szanowni Koledzy,

uprzejmymi deklaracjami nie da się przywrócić bezpieczeństwa w Europie.

Można je odbudować dzięki jedności, determinacji i rozliczalności.

 

***