Petycja została przekazana do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów celem stosownego rozpatrzenia w ramach kompetencji urzędu.

W odpowiedzi na petycję poinformowano m.in., że:

Wzrost nakładów na szkolnictwo wyższe i naukę, w tym także systematyczne zwiększanie wynagrodzeń pracowników uczelni stanowi istotny filar systemowej reformy zapoczątkowanej w 2018 r.

W art. 383 ustawy PSWN zagwarantowano coroczną waloryzację nakładów na szkolnictwo wyższe i naukę. Należy również podkreślić, że Ministerstwo dostrzegając niedoskonałości wynikające z obecnego mechanizmu waloryzacyjnego podejmuje starania o zwiększenie w budżecie państwa środków na finansowanie szkolnictwa wyższego i nauki. Warto podkreślić, że na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki przyznawane były w ostatnich latach skarbowe papiery wartościowe, w 2024 r. uczelnie otrzymały obligacje o rekordowej, nominalnej wartości 1,5 mld zł.

Należy również pokreślić, że wskazane w ustawie PSWN stawki wynagrodzenia zasadniczego określają wyłącznie wartości minimalne w odniesieniu do poszczególnych stanowisk nauczycieli akademickich. Analogicznie, w przypadku pracowników niebędących nauczycielami akademickimi – wartość minimalną wynagrodzenia określa ustawa z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, wraz z aktami wykonawczymi.

Natomiast ustawowa autonomia uczelni obejmuje również politykę kadrowo-płacową, co oznacza możliwość samodzielnego kształtowania siatki płac na poszczególnych stanowiskach z uwzględnieniem wartości minimalnych określonych w ww. przepisach. Z powyższego wynika, że w ramach posiadanych zasobów, uczelnie mogą ustalać wartości wynagrodzeń swoich pracowników na poziomie wyższym i dokonywać wewnętrznych regulacji, w tym podwyżek grupowych i indywidualnych.