Dachy
Remont dachu należy traktować nie tylko jako proces zabezpieczający zabytek przed uszkodzeniem i rozwojem ewentualnych procesów niszczących, ale również zachowujący i utrwalajacy pierwotne rozwiązania techniczne i estetyczne w zakresie wykonania więźby i pokrycia dachowego.
W obiektach o zmienionym w przeszłości rodzaju pokrycia, oznacza to konieczność przywrócenia oryginalnego rozwiązania. Najczęściej remont dachu wiąże się z użyciem dachówki holenderki/esówki, a rzadziej dachówek w innym kształcie, łupka, blachy miedzianej lub cynkowej, gontu a nawet strzechy.
Oczywiście rozwiązania takie jak balchodachówka czy dachówka cementowa są wykluczone.
W przypadku historycznego charakteru pokrycia z dachówki lub łupka zalecamy jego zachowanie i wykonanie niezbędnych uzupełnień z użyciem materiału rozbiórkowego lub nowego, maksymalnie zbliżonego kształtem oraz kolorem. Niemniej, jeżeli jego stan techniczny nie będzie pozwalał na dalszą eksploatację, nie ma przeciwwskazań konserwatorskich dla wymiany na nowe tego samego rodzaju. Przy wymianie należy zachować kształt, kolor, sposób wykończenia i układania oryginalnego pokrycia. Należy zwrócić uwagę, iż pod nazwami handlowymi produktów odwołującymi się pokryć historycznych nierzadko oferowane są rozwiązania znacznie odbiegające od pierwowzoru i nieakceptowalne w obiektach zabytkowych.
Podczas naprawy i wymiany elementów więźby dachowej należy stosować tradycyjne połączenia ciesielskie oraz odtworzyć dekoracyjne profile oryginalnych elementów drewnianych (m. in. listew czołowych, wróblownic i kroksztynów). Dekarze powinni zwócić uwage na dawne wykończenia koszy, okapów i lukarn. W przypadku poddaszy użytkowych posiadających pełne deskowanie, dopuszczalne jest wykonanie membrany paroprzepuszczalnej. Impregnacja jest możliwa pod warunkiem zastosowania bezbarwnego preparatu.
Należy także pamiętać o zachowaniu tradycyjnego wyglądu koszy przelewowych, rynien, rur spustowych i innych obróbek blacharskich. W większości budynków powinny one być metalowe z blachy tytanowo-cynkowej, nie powodujacej rdzawych zacieków. Zamiast płotków śniegowych wskazane jest stosowanie śniegołapów w formie kolców/haków.
Przemurowanie zniszczonych kominów jest dopuszczalne przy zachowaniu lub rekontrukcji ich pierwotnego kształtu, kolorystyki i sposobu wykończenia (np. tynków wapienno-piaskowych i cegły licowej ceglastoczerwonej, nieklinkierowej).
