Rozbiórki
Inwestycja zakładająca rozbiórkę budynku zabytkowego stoi w sprzeczności z podstawową zasadą ochrony zabytków. Według regulacji art. 6 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, ochronie podlegają, bez względu na stan zachowania zabytki nieruchome będące, w szczególności dziełami architektury i budownictwa.
Ustawa nie przewiduje procedury rozbiórki obiektu wpisanego do rejestru zabytków, nawet jeśli inwestor deklaruje zamiar wykonania jego wiernej rekonstrukcji, ponieważ będzie to tylko stylizowany współczesny obiekt budowlany.
Priorytet zachowania budynku w niepogorszonym stanie podniesiony został również w art. 5 ust. 1 pkt 7 oraz ust. 2 w/w ustawy Prawo budowlane, który to mówi, iż: obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczać do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami ochrony obiektów wpisanych do rejestru zabytków oraz obiektów objętych ochroną konserwatorską.
Stopień zniszczenia substancji zabytkowej w obiekcie nie stanowi również podstawy do wydania przez PINB decyzji nakazującej rozbiórkę. Niezależnie od stanu zabytku, każdoczesny jego właściciel ma obowiązek podjęcia w stosunku do niego przede wszystkim działań o charakterze konserwatorskim – polegających na zabezpieczeniu i utrwaleniu zachowanej wciąż substancji zabytkowej oraz zahamowaniu procesów jego dalszej destrukcji. Oczywiście, nie wyklucza to możliwości prowadzenia zabiegów o charakterze restauratorskim, obejmujących m. in. rekonstrukcje nawet znacznych partii budynku, o ile będą oparte na ustaleniach naukowych i nie będą dotyczyć zabytków o charakterze trwałej ruiny.