Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Olsztynie

1. dokumentację historyczną,

2. inwentaryzację dendrologiczną założenia parkowego,

3. dokumentację projektową rewaloryzacji założenia parkowego.

​

1. Dokumentacja historyczna obejmuje badanie źródeł historycznych (publikacje, archiwalne dokumenty tekstowe, źródła ikonograficzne i kartograficzne itp.), inwentaryzację stanu zachowania (określenie elementów przestrzennych, obiektów zagospodarowania, sposobu użytkowania itp.) i badania terenowe założenia parkowego (dotyczące badania drzewostanu, układu drogowego i wodnego, ukształtowania terenu, śladów architektury ogrodowej, powiązań przestrzenno-kompozycyjnych wewnętrznych i zewnętrznych). Powyższe badania są podstawą do opracowywania szczegółowych wytycznych konserwatorskich, które określają m.in. zarówno kierunek działań konserwatorskich, strefy ochrony konserwatorskiej jak i wskazania w zakresie kształtowania szaty roślinnej, układu drogowego, wodnego czy powiązań zewnętrznych.

2. Szczegółowa inwentaryzacja dendrologiczna obejmuje:

- część opisowo-tabelaryczną z wykazem drzew i krzewów i rozpoznaniem runa parkowego [z podaniem w formie tabelarycznej: numeru inwentaryzacyjnego rośliny, nazwy gatunkowej i odmianowej w języku polskim i łacińskim, parametry drzewa (pierśnica, średnica korony, szacunkowa wysokość), opis stanu zdrowotnego i inne uwagi] oraz część rysunkowa na mapie sytuacyjno-wysokościowej w skali 1: 500; inwentaryzacja musi obejmować starodrzew suchy lub powalony oraz karpy po starodrzewie;

- część dotycząca gospodarki drzewostanem, typującą drzewa i krzewy do wycinki sanitarnej, trzebieży selekcyjnej  lub zabiegów pielęgnacyjno-leczniczych;

- część z waloryzacją drzewostanu: z analizami pod względem wiekowym, gatunkowym czy doboru form, ze wskazaniem najcenniejszego drzewostanu, miejsc szczególnie atrakcyjnych, ważnych w kompozycji parku, miejsc zdegradowanych, wymagających restytucji.

3. Projekt zawiera rozwiązania mające na celu doprowadzenie parku do postaci ujawniającej jego historyczne i estetyczne wartości z uwzględnieniem:

- powiązań widokowych wewnętrznych i zewnętrznych z otaczającym krajobrazem,

- poprawy warunków wzrostu starodrzewu i wyeksponowania najcenniejszych egzemplarzy (w tym także krzewów ozdobnych),

- zachowania, odtworzenia lub uczytelnienia małej architektury parkowej, poszczególnych wnętrz parkowych z ich elementami zagospodarowania (układ drogowy, układ wodny, ukształtowanie terenu),

- zachowania miejsc pamięci, jak np. cmentarze rodowe.