Przestrzenie zabytkowe
W przypadku kompleksowych inwestycji, jak np. remont rynku staromiejskiego, urządzenie plant lub parku, budowa lub modernizacja obiektów użyteczności publicznej, zaleca się, aby wybór koncepcji przewidzianej do realizacji był dokonywany w ramach konkursu, poprzedzonego sporządzeniem odpowiedniej dokumentacji historyczno-konserwatorskiej.
Rozpisanie przetargu na wykonanie dokumentacji projektowej może wydawać się tańszym rozwiązaniem, lecz najczęściej oszczędność jest jedynie pozorna. Wybór najtańszej oferty zwykle znajduje odzwierciedlenie w rozwiązaniach o niższych walorach funkcjonalnych i estetycznych. Nierzadko dokumentacja przygotowana przez firmę bez niezbędnej wiedzy i doświadczenia wymaga tak istotnych poprawek i uzupełnień, że powoduje opóźnienia w realizacji inwestycji liczone w latach.
W celu zachowania właściwej ekspozycji oraz charakteru bezpośredniego przestrzeni historycznej, wskazane jest wykonanie nawierzchni z materiałów uzasadnionych historycznie, o tradycyjnym wyglądzie, jak np. brukowane ulice z rynsztokami bez wyniesionych chodników, płyty chodnikowe o płaskiej powierzchni bądź z kruszywem. W związku z powyższym niedopuszczalne jest stosowanie kostki betonowej typu polbruk oraz betonowych krawężników o współczesnych profilach i krzywiznach, ze względu na wyjątkowo niskie walory estetyczne.
Elementy małej architektury, jak ławki, stojaki rowerowe, balustrady, poręcze dla niepełnosprawnych czy śmietniki oraz monitoring CCTV i system informacji dynamicznej powinny być dostosowane formą i kolorystyką oraz gabarytami do charakteru wnętrza urbanistycznego oraz umożliwić jego odpowiednią ekspozycję, poprzez nawiązanie do rozwiązań historycznych lub zastosowanie odpowiednio dobranej, nowoczesnej stylistyki z wykorzystaniem wysokiej jakości materiałów, jak szkło, metal i drewno o nienachalnej, stonowanej kolorystyce i formie.
Nie zaleca się stosowania form i materiałów stanowiących rozwiązania powtarzalne o współczesnym wyglądzie, jak np. prefabrykowane elementy betonowe (ławki, śmietniki, kwietniki, słupy latarni), żółte lub biało-czerwone bariery ochronne z profili giętych czy ahistoryczne rozwiązania przestrzenne lub nasadzenia, wpływających negatywnie na odbiór i ekspozycję historycznych miast i wsi.