Wystąpienie Premiera Donalda Tuska na Konferencji Bezpieczeństwa w Monachium

Naród ukraiński zasługuje na najwyższy szacunek całego wolnego świata – wszystkich ludzi dobrej woli, każdego, kto posiada fundamentalną umiejętność odróżniania dobra od zła, prawdy od kłamstwa, i dla kogo porządek moralny, przyzwoitość oraz godność nie są historycznymi artefaktami. Podziwiamy naród ukraiński za odwagę i męstwo jego synów i córek, za niezwykłą odporność w obliczu nieludzkich cierpień ludności cywilnej, w tym tysięcy uprowadzonych ukraińskich dzieci, za wiarę mimo poczucia nierównej – jak wielu się wydawało – skazanej na porażkę walki z potężnym i brutalnym agresorem.

W ciągu tych czterech lat padło wiele pięknych słów i komplementów pod adresem Ukraińców. Jednak komplementy nie wystarczą. Wciąż pamiętamy Twoje słowa, Wołodymyrze, z pierwszych dni wojny, kiedy Amerykanie zaoferowali Ci bezpieczne schronienie i transport: „Walka jest tutaj, potrzebuję amunicji, a nie transportu”. Dziś mógłbyś powiedzieć: „Walka nadal jest tutaj. Nadal potrzebujemy amunicji, a nie komplementów”.

Pamiętam również nasze pierwsze spotkanie, tuż po Twoim zwycięstwie w wyborach prezydenckich, siedem lat temu. Lecieliśmy wtedy helikopterem nad Charkowem, a Ty z pełnym przekonaniem powiedziałeś mi, że chcesz zakończyć konflikt z Rosją, że zostałeś prezydentem, aby przynieść Ukrainie pokój, i że Ty oraz większość narodu ukraińskiego pragniecie normalnych stosunków ze wszystkimi sąsiadami. Wojna nie była wyborem Ukrainy ani Zełenskiego. Ich wyborem była obrona przed agresorem – obrona niepodległego państwa i jego obywateli, obrona marzeń o lepszym świecie, o wolności i prawach człowieka, o przystąpieniu do NATO i Unii Europejskiej.

Dziś jesteśmy Wam wdzięczni nie tylko za to, że płacicie najwyższą cenę za opór wobec wroga, który stanowi zagrożenie również dla nas – dla Polaków, Europejczyków, dla całego świata zachodniego. Tak, dla całego świata zachodniego. Aby to zrozumieć, wystarczy przywołać symboliczny obraz z frontu na Ukrainie: północnokoreańscy żołnierze, rosyjscy dowódcy i irańskie drony.

Jesteśmy Wam wdzięczni także za to, że uświadomiliście całemu wolnemu światu, iż bez walki, bez gotowości do konfrontacji ze złem, bez siły i determinacji – nie przetrwa. Dziękujemy również za przypomnienie, że to, co dla Zachodu stało się nudną codziennością – prawa i wolności, konstytucje i demokracje, dobrobyt i przewidywalność, o które przestaliśmy dbać, które zaczęliśmy podważać i kwestionować – jest czymś, o co Wy jesteście gotowi walczyć. Bo doskonale wiecie, jak straszna jest rzeczywistość bez zasad, praw i wolności.

Wasze marzenia były kiedyś naszymi marzeniami. Polska jest najlepszym przykładem, że warto było marzyć o wolnym świecie, wierzyć w niego i o niego walczyć. Jako Polak chcę dziś powiedzieć to głośno i wyraźnie: warto było walczyć o to, by stać się częścią wolnego świata. Wczoraj my, dziś Ukraińcy pokazują, że te rzekomo przestarzałe – jak niektórzy je nazywają – wartości i instytucje działają, przynoszą dobro, bezpieczeństwo i wolność.

Słyszę czasem opinie, że Europa jest na skraju upadku, że NATO jest przestarzałe, że stary porządek świata nie powinien już istnieć, a teraz nadszedł czas polityki transakcyjnej i Koncertu Wielkich Mocarstw. To nieprawda. Ci, którzy wierzą, że wszystko można kupić, powinni pamiętać, że w tej filozofii każdego można sprzedać.

Zjednoczony Zachód – ze swoimi wartościami i instytucjami, z NATO i Unią Europejską – to najlepszy polityczny wynalazek w dziejach ludzkości. Nie możemy pozwolić, aby ktokolwiek z zewnątrz, a co dziś jeszcze groźniejsze – z wewnątrz – niszczył nasz świat. Musimy być silni, bo nie ma nic gorszego w polityce niż połączenie siły i zła. Istotą naszej cywilizacji zawsze było stawanie po stronie dobra, ze świadomością, że dobro samo się nie obroni.

Musimy być silni. Nie możemy przestać być dobrzy.

To jest ukraińska lekcja dla nas wszystkich.

Niech żyje wolna i niepodległa Ukraina.

Niech żyje silna i zjednoczona Europa.