Projekt rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia Programu Bonu Senioralnego

Informacje o publikacji dokumentu

Pierwsza publikacja:: 03.08.2026 17:17 Magdalena Kucharska
Wytwarzający/ Odpowiadający:: Pełnomocnik Rządu do spraw Polityki Senioralnej

Tytuł	Wersja	Dane zmiany / publikacji
Projekt rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia Programu Bonu Senioralnego	1.0	03.08.2026 17:17 Magdalena Kucharska

Aby uzyskać archiwalną wersję należy skontaktować się z Redakcją BIP

{"register":{"columns":[{"header":"Numer projektu","value":"RD324","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"sequence":{"regex":"RD{#RD_1}"},"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Rodzaj dokumentu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"Projekty rozporządzeń","value":"Projekty rozporządzeń"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Typ dokumentu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"D – pozostałe projekty","value":"D – pozostałe projekty"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Informacja dodatkowa","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Cele projektu oraz informacja o przyczynach i potrzebie rozwiązań planowanych w projekcie","value":"Celem projektu jest wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 czerwca 2026 r. o osobach starszych i koordynacji opieki długoterminowej(Dz. U. poz. 986), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z wymienionym przepisem Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, Program obejmujący :\n1) szczegółowy sposób przyznawania bonu senioralnego i jego realizacji,\n2) podmioty przyznające i realizujące bon senioralny,\n3) sposób i tryb finansowania bonu senioralnego,\n4) sposób monitorowania realizacji Programu oraz podmioty monitorujące\n– mając na względzie potrzeby seniorów w zakresie podstawowych czynności życia codziennego, zapewnienie prawidłowości, sprawności oraz jednolitości przyznawania i realizacji bonu senioralnego oraz aktualne cele polityki senioralnej.\nPrognozy demograficzne wskazują na dynamiczny wzrost liczby osób starszych w Polsce w najbliższych dziesięcioleciach.\nNa koniec 2025 r. liczba ludności Polski wyniosła blisko 37,3 mln osób, w tym 10 mln osób w wieku 60 lat i więcej (26,9% ludności Polski). Wśród osób starszych najliczniejszą grupę stanowiły osoby w wieku 65–69 lat, osiągając poziom 24,3%. Grupą rosnącą w ostatnich latach jest grupa osób w wieku 70–74 lata. Ich udział w subpopulacji osób starszych wyniósł 21,9%. Do 2050 r. liczba osób starszych wzrośnie z obecnych około 10 milionów do 12,4 mln, stanowiąc niemal 40%\nspołeczeństwa. Co więcej liczba osób w wieku 85 i więcej lat podwoi się - wzrośnie z 0,84 mln do 1,7 mln osób, a zatem aż o ponad 100%. Jednocześnie liczba osób w wieku produkcyjnym spadnie do nawet jedynie 15,8 mln osób. Spadek liczby ludności ogółem i wzrost liczby ludności w wieku senioralnym skutkuje wzrostem wskaźnika tzw. obciążenia demograficznego osobami starszymi. Dynamiczny wzrost wskaźnika zauważalny jest od 2011 r. – w 2025 r. ukształtował się na poziomie 32,8. Całkowity współczynnik obciążenia demograficznego [oznacza on liczbę dzieci (0–14 lat) i starszych (65 lat i więcej) przypadającą na 100 osób w wieku 15–64 lat; współczynnik składa się z dwóch mierników: współczynnika obciążenia demograficznego dziećmi oraz współczynnika obciążenia demograficznego osobami starszymi, które w liczniku mają odpowiednio liczbę dzieci 0–14 lat lub osób starszych 65 i więcej – za: Prognoza ludności na lata 2014–2050, GUS, Warszawa 2015, s. 139] wzrośnie od wartości 42 osoby w 2013 r. do 81 osób w 2050 r. (87 w miastach i 75 na wsi – zob. Prognoza ludności na lata 2014–2050, GUS, Warszawa 2015, s. 140).\nNa proces starzenia się społeczeństwa ma wpływ wiele czynników tj. poprawa warunków życia, stały rozwój medycyny oraz świadomość społeczna, w tym zdrowy tryb życia i profilaktyka zdrowotna. Ważną rolę odgrywają również zmiany zachodzące w strukturze rodziny, rynku pracy, migracje czy zmiany kulturowe.\nWiele badań społecznych wskazuje na spadek samodzielności w radzeniu sobie z podstawowymi czynnościami życia codziennego wraz z wiekiem. Przykładowo, zgodnie z wynikami Europejskiego Badania Warunków Życia (EU-SLIC) z 024 r. 33,0% osób w wieku 60-74 lat oraz 60,7% osób w wieku 75 lat lub więcej wskazywało na ograniczenie w wykonywaniu czynności zwykle wykonywanych przez ludzi, które było spowodowane przez problemy ze zdrowiem, trwające co najmniej 6 miesięcy (wskaźnik GALI). Osoby starsze znacznie częściej doświadczają różnego rodzaju trudności w zaspokojeniu swoich podstawowych czynności życiowych. Oznacza to, że w najbliższych dziesięcioleciach znacząco wzrośnie zapotrzebowanie na różnego rodzaju usługi wsparcia dla seniorów.\nPowyższe stwarza nowe, potężne wyzwania dla polityki publicznej państwa, w tym w obszarze polityki senioralnej. W wielu krajach, w tym także w Polsce, dostęp do usług środowiskowych jest niewystarczający. W 2025 r. liczba osób, którym przyznano decyzją usługi opiekuńcze, wyniosła 113 449 osób, z czego 99 309 stanowiły osoby w wieku 65 lat lub więcej (87,5%). Odsetek gmin, w których nie były realizowane usługi opiekuńcze (w tym specjalistyczne, sąsiedzkie) wyniósł ok. 12,1%. W kolejnych 31,8% gmin usługi te świadczone były w ograniczonym zakresie (do 10 osób). W obu przypadkach w przeważającej części (ponad 80%) były to gminy wiejskie. W związku z tym opieka jest często świadczona w sposób nieformalny, a obowiązki z nią związane są realizowane przez członków najbliższej rodziny, w tym przede wszystkim kobiety, na których częstokroć spoczywa jednocześnie opieka nad dziećmi czy wnukami. Opieka nad starszym członkiem rodziny może być zadaniem mocno obciążającym dla pozostałych członków rodziny. W szczególności ma to miejsce w sytuacjach znacznego pogorszenia sprawności psychofizycznej osoby starszej, wielochorobowości, czy też chorób neurodegeneracyjnych, które są charakterystyczne dla wieku starszego.\nSytuację komplikuje także fakt, że w ostatnich kilkudziesięciu latach, w wielu krajach osłabieniu uległy więzi społeczne. Zmienia się także model rodziny (brak potomstwa czy też opuszczenie przez dzieci miejscowości rodzinnej). Ponadto nawet w sytuacji zamieszkiwania w jednej miejscowości osoby starszej i jej bliskich, opieka może być utrudniona w związku z ich obowiązkami zawodowymi i rodzinnymi. Dlatego też istnieje konieczność działania w zakresie rozwoju usług wsparcia.\nZgodnie z konstytucyjną zasadą subsydiarności (pomocniczości), w sytuacji w której gminy nie są w stanie zapewnić usług opiekuńczych jako zadań własnych lub jedynie w marginalnym zakresie, konieczna jest interwencja wspierającą państwa. Przemawia za tym także zasada równości, aby także we wskazanych gminach seniorzy mieli szansę na uzyskanie wsparcia w czynnościach życia codziennego.\nProgram rządowy ma spowodować rozszerzenie wachlarza usług społecznych o usługi wsparcia dla seniorów, przede wszystkich tam, gdzie nie są w ogóle realizowane lub są realizowane w ograniczonym zakresie. Wsparcie państwa w zabezpieczeniu podstawowych, codziennych potrzeb osób starszych jest niezbędne zwłaszcza w przypadku gmin, które nie są w stanie zapewnić u siebie usług opiekuńczych lub są w stanie jedynie w niewielkim zakresie, jak również gmin, w których wzrost odsetka osób starszych będzie najbardziej dynamiczny w najbliższych latach, wymagający działań mitygacyjnych. Pozwoli ono na ich wzmocnienie w procesie adaptacji do dynamicznych zmian demograficznych. Stanowić będzie impuls do rozwoju tzw. srebrnej gospodarki.","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Istota rozwiązań planowanych w projekcie, w tym proponowane środki realizacji","value":"Celem projektowanego rozporządzenia jest określenie Programu Bonu Senioralnego. Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy Program jest przyjmowany na okresy 3-letnie. W związku z powyższym obecnie określa się Program Bonu Senioralnego na lata 2026-2028. Celem Programu jest realizacja polityki senioralnej w zakresie rozwijania i zapewniania usług wsparcia seniorom. Realizacja Programu będzie należała do gmin. Program będzie finansował organizację w gminie usług wsparcia dla seniorów w zakresie podstawowych codziennych czynności życia w ich miejscu zamieszkania. Finansowanie Programu będzie zapewnione w pełni z budżetu państwa w formie dotacji celowej. Projektowane rozporządzenie przewiduje, że przyznanie bonu senioralnego będzie następowało przez zawarcie umowy o realizacji bonu senioralnego, której stronami będą senior i gmina. Umowa określać będzie w sposób zindywidualizowany wymiar i zakres wsparcia. Zakwalifikowanie seniora do zawarcia umowy o realizacji bonu senioralnego będzie następowało na jego wniosek. Podstawą kwalifikacji do zawarcia umowy o realizacji bonu senioralnego będzie poziom niezaspokojenia podstawowych czynności życia codziennego seniora, przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych (w tym dochodowego). Bon senioralny gmina będzie mogła realizować samodzielnie, w tym przy pomocy np. ośrodka pomocy społecznej, centrum usług społecznych lub innej samorządowej jednostki organizacyjnej właściwej w sprawach wsparcia osób starszych, lub zlecając realizację w swoim imieniu podmiotowi zewnętrznemu np. organizacji pozarządowej. Określony zostanie sposób i tryb finansowania bonu senioralnego. Gmina będzie zgłaszała za pośrednictwem wojewody do organu do spraw polityki senioralnej zapotrzebowanie, w ujęciu rocznym, na środki z budżetu państwa na realizację Programu, wypełniając formularz zapotrzebowania (w 2026 r. gmina będzie zgłaszała zapotrzebowanie w ujęciu odnoszącym się do IV kwartału 2026 r.). Organ do spraw polityki senioralnej będzie dokonywał podziału środków na województwa z przeznaczeniem na realizację Programu, uwzględniając cele Programu i kolejność określoną w art. 28 ustawy. Dotacje na realizację Programu będą przekazywane gminom przez wojewodę. Niewykorzystana kwota dotacji będzie podlegała zwrotowi. Zadania w zakresie monitorowania realizacji Programu będą realizowane przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) na terytorium gminy (w tym w zakresie zadowolenia seniorów z usług wsparcia) oraz wojewodę na terytorium województwa, w tym w ramach kontroli przeprowadzanej z własnej inicjatywy lub organu nadzorującego Program. Sprawozdanie z realizacji Programu w województwie wojewoda będzie przekazywał organowi do spraw polityki senioralnej na podstawie sprawozdań złożonych przez gminy. Natomiast organ do spraw polityki senioralnej będzie sporządzał zbiorcze sprawozdanie z realizacji Programu.","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Oddziaływanie na życie społeczne nowych regulacji prawnych","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Spodziewane skutki i następstwa projektowanych regulacji prawnych","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Sposoby mierzenia efektów nowych regulacji prawnych","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ odpowiedzialny za opracowanie projektu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"Pełnomocnik Rządu do spraw Polityki Senioralnej","value":"Pełnomocnik Rządu do spraw Polityki Senioralnej"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ współpracujący przy opracowaniu projektu","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":false,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Osoba odpowiedzialna za opracowanie projektu","value":"Marzena Okła-Drewnowicz Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Organ odpowiedzialny za przedłożenie projektu RM","registerId":20874195,"dictionaryValues":[{"id":"Pełnomocnik Rządu do spraw Polityki Senioralnej","value":"Pełnomocnik Rządu do spraw Polityki Senioralnej"}],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Planowany termin przyjęcia projektu przez RM","value":"III kwartał 2026 r.","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Informacja o rezygnacji z prac nad projektem","value":"","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"},{"header":"Status realizacji","registerId":20874195,"dictionaryValues":[],"nestedValues":[],"showInContent":true,"positionSelector":".article-area__article h2","insertMethod":"after"}]}}

RD324

Projekty rozporządzeń

D – pozostałe projekty

Celem projektu jest wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 czerwca 2026 r. o osobach starszych i koordynacji opieki długoterminowej(Dz. U. poz. 986), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z wymienionym przepisem Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, Program obejmujący :
1) szczegółowy sposób przyznawania bonu senioralnego i jego realizacji,
2) podmioty przyznające i realizujące bon senioralny,
3) sposób i tryb finansowania bonu senioralnego,
4) sposób monitorowania realizacji Programu oraz podmioty monitorujące
– mając na względzie potrzeby seniorów w zakresie podstawowych czynności życia codziennego, zapewnienie prawidłowości, sprawności oraz jednolitości przyznawania i realizacji bonu senioralnego oraz aktualne cele polityki senioralnej.
Prognozy demograficzne wskazują na dynamiczny wzrost liczby osób starszych w Polsce w najbliższych dziesięcioleciach.
Na koniec 2025 r. liczba ludności Polski wyniosła blisko 37,3 mln osób, w tym 10 mln osób w wieku 60 lat i więcej (26,9% ludności Polski). Wśród osób starszych najliczniejszą grupę stanowiły osoby w wieku 65–69 lat, osiągając poziom 24,3%. Grupą rosnącą w ostatnich latach jest grupa osób w wieku 70–74 lata. Ich udział w subpopulacji osób starszych wyniósł 21,9%. Do 2050 r. liczba osób starszych wzrośnie z obecnych około 10 milionów do 12,4 mln, stanowiąc niemal 40%
społeczeństwa. Co więcej liczba osób w wieku 85 i więcej lat podwoi się - wzrośnie z 0,84 mln do 1,7 mln osób, a zatem aż o ponad 100%. Jednocześnie liczba osób w wieku produkcyjnym spadnie do nawet jedynie 15,8 mln osób. Spadek liczby ludności ogółem i wzrost liczby ludności w wieku senioralnym skutkuje wzrostem wskaźnika tzw. obciążenia demograficznego osobami starszymi. Dynamiczny wzrost wskaźnika zauważalny jest od 2011 r. – w 2025 r. ukształtował się na poziomie 32,8. Całkowity współczynnik obciążenia demograficznego [oznacza on liczbę dzieci (0–14 lat) i starszych (65 lat i więcej) przypadającą na 100 osób w wieku 15–64 lat; współczynnik składa się z dwóch mierników: współczynnika obciążenia demograficznego dziećmi oraz współczynnika obciążenia demograficznego osobami starszymi, które w liczniku mają odpowiednio liczbę dzieci 0–14 lat lub osób starszych 65 i więcej – za: Prognoza ludności na lata 2014–2050, GUS, Warszawa 2015, s. 139] wzrośnie od wartości 42 osoby w 2013 r. do 81 osób w 2050 r. (87 w miastach i 75 na wsi – zob. Prognoza ludności na lata 2014–2050, GUS, Warszawa 2015, s. 140).
Na proces starzenia się społeczeństwa ma wpływ wiele czynników tj. poprawa warunków życia, stały rozwój medycyny oraz świadomość społeczna, w tym zdrowy tryb życia i profilaktyka zdrowotna. Ważną rolę odgrywają również zmiany zachodzące w strukturze rodziny, rynku pracy, migracje czy zmiany kulturowe.
Wiele badań społecznych wskazuje na spadek samodzielności w radzeniu sobie z podstawowymi czynnościami życia codziennego wraz z wiekiem. Przykładowo, zgodnie z wynikami Europejskiego Badania Warunków Życia (EU-SLIC) z 024 r. 33,0% osób w wieku 60-74 lat oraz 60,7% osób w wieku 75 lat lub więcej wskazywało na ograniczenie w wykonywaniu czynności zwykle wykonywanych przez ludzi, które było spowodowane przez problemy ze zdrowiem, trwające co najmniej 6 miesięcy (wskaźnik GALI). Osoby starsze znacznie częściej doświadczają różnego rodzaju trudności w zaspokojeniu swoich podstawowych czynności życiowych. Oznacza to, że w najbliższych dziesięcioleciach znacząco wzrośnie zapotrzebowanie na różnego rodzaju usługi wsparcia dla seniorów.
Powyższe stwarza nowe, potężne wyzwania dla polityki publicznej państwa, w tym w obszarze polityki senioralnej. W wielu krajach, w tym także w Polsce, dostęp do usług środowiskowych jest niewystarczający. W 2025 r. liczba osób, którym przyznano decyzją usługi opiekuńcze, wyniosła 113 449 osób, z czego 99 309 stanowiły osoby w wieku 65 lat lub więcej (87,5%). Odsetek gmin, w których nie były realizowane usługi opiekuńcze (w tym specjalistyczne, sąsiedzkie) wyniósł ok. 12,1%. W kolejnych 31,8% gmin usługi te świadczone były w ograniczonym zakresie (do 10 osób). W obu przypadkach w przeważającej części (ponad 80%) były to gminy wiejskie. W związku z tym opieka jest często świadczona w sposób nieformalny, a obowiązki z nią związane są realizowane przez członków najbliższej rodziny, w tym przede wszystkim kobiety, na których częstokroć spoczywa jednocześnie opieka nad dziećmi czy wnukami. Opieka nad starszym członkiem rodziny może być zadaniem mocno obciążającym dla pozostałych członków rodziny. W szczególności ma to miejsce w sytuacjach znacznego pogorszenia sprawności psychofizycznej osoby starszej, wielochorobowości, czy też chorób neurodegeneracyjnych, które są charakterystyczne dla wieku starszego.
Sytuację komplikuje także fakt, że w ostatnich kilkudziesięciu latach, w wielu krajach osłabieniu uległy więzi społeczne. Zmienia się także model rodziny (brak potomstwa czy też opuszczenie przez dzieci miejscowości rodzinnej). Ponadto nawet w sytuacji zamieszkiwania w jednej miejscowości osoby starszej i jej bliskich, opieka może być utrudniona w związku z ich obowiązkami zawodowymi i rodzinnymi. Dlatego też istnieje konieczność działania w zakresie rozwoju usług wsparcia.
Zgodnie z konstytucyjną zasadą subsydiarności (pomocniczości), w sytuacji w której gminy nie są w stanie zapewnić usług opiekuńczych jako zadań własnych lub jedynie w marginalnym zakresie, konieczna jest interwencja wspierającą państwa. Przemawia za tym także zasada równości, aby także we wskazanych gminach seniorzy mieli szansę na uzyskanie wsparcia w czynnościach życia codziennego.
Program rządowy ma spowodować rozszerzenie wachlarza usług społecznych o usługi wsparcia dla seniorów, przede wszystkich tam, gdzie nie są w ogóle realizowane lub są realizowane w ograniczonym zakresie. Wsparcie państwa w zabezpieczeniu podstawowych, codziennych potrzeb osób starszych jest niezbędne zwłaszcza w przypadku gmin, które nie są w stanie zapewnić u siebie usług opiekuńczych lub są w stanie jedynie w niewielkim zakresie, jak również gmin, w których wzrost odsetka osób starszych będzie najbardziej dynamiczny w najbliższych latach, wymagający działań mitygacyjnych. Pozwoli ono na ich wzmocnienie w procesie adaptacji do dynamicznych zmian demograficznych. Stanowić będzie impuls do rozwoju tzw. srebrnej gospodarki.

Celem projektowanego rozporządzenia jest określenie Programu Bonu Senioralnego. Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy Program jest przyjmowany na okresy 3-letnie. W związku z powyższym obecnie określa się Program Bonu Senioralnego na lata 2026-2028. Celem Programu jest realizacja polityki senioralnej w zakresie rozwijania i zapewniania usług wsparcia seniorom. Realizacja Programu będzie należała do gmin. Program będzie finansował organizację w gminie usług wsparcia dla seniorów w zakresie podstawowych codziennych czynności życia w ich miejscu zamieszkania. Finansowanie Programu będzie zapewnione w pełni z budżetu państwa w formie dotacji celowej. Projektowane rozporządzenie przewiduje, że przyznanie bonu senioralnego będzie następowało przez zawarcie umowy o realizacji bonu senioralnego, której stronami będą senior i gmina. Umowa określać będzie w sposób zindywidualizowany wymiar i zakres wsparcia. Zakwalifikowanie seniora do zawarcia umowy o realizacji bonu senioralnego będzie następowało na jego wniosek. Podstawą kwalifikacji do zawarcia umowy o realizacji bonu senioralnego będzie poziom niezaspokojenia podstawowych czynności życia codziennego seniora, przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych (w tym dochodowego). Bon senioralny gmina będzie mogła realizować samodzielnie, w tym przy pomocy np. ośrodka pomocy społecznej, centrum usług społecznych lub innej samorządowej jednostki organizacyjnej właściwej w sprawach wsparcia osób starszych, lub zlecając realizację w swoim imieniu podmiotowi zewnętrznemu np. organizacji pozarządowej. Określony zostanie sposób i tryb finansowania bonu senioralnego. Gmina będzie zgłaszała za pośrednictwem wojewody do organu do spraw polityki senioralnej zapotrzebowanie, w ujęciu rocznym, na środki z budżetu państwa na realizację Programu, wypełniając formularz zapotrzebowania (w 2026 r. gmina będzie zgłaszała zapotrzebowanie w ujęciu odnoszącym się do IV kwartału 2026 r.). Organ do spraw polityki senioralnej będzie dokonywał podziału środków na województwa z przeznaczeniem na realizację Programu, uwzględniając cele Programu i kolejność określoną w art. 28 ustawy. Dotacje na realizację Programu będą przekazywane gminom przez wojewodę. Niewykorzystana kwota dotacji będzie podlegała zwrotowi. Zadania w zakresie monitorowania realizacji Programu będą realizowane przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) na terytorium gminy (w tym w zakresie zadowolenia seniorów z usług wsparcia) oraz wojewodę na terytorium województwa, w tym w ramach kontroli przeprowadzanej z własnej inicjatywy lub organu nadzorującego Program. Sprawozdanie z realizacji Programu w województwie wojewoda będzie przekazywał organowi do spraw polityki senioralnej na podstawie sprawozdań złożonych przez gminy. Natomiast organ do spraw polityki senioralnej będzie sporządzał zbiorcze sprawozdanie z realizacji Programu.

Pełnomocnik Rządu do spraw Polityki Senioralnej

Marzena Okła-Drewnowicz Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Pełnomocnik Rządu do spraw Polityki Senioralnej

III kwartał 2026 r.